29/9/11

Les Emotifs Anonymes- Review

Ανώνυμοι Ρομαντικοί
του Jean-Pierre Améris. Με τους Benoît Poelvoorde, Isabelle Carré, Lorella Cravotta, Lise Lamétrie


Merci pour le chocolat!
του zerVo
Τόσο για την μεγαλοκοπέλα Ανζελίκ, όσο και για το γεροντοπαλίκαρο Ζαν Ρενέ, το πρόβλημα συμπεριφοράς που αντιμετωπίζουν, εξελίσσεται σε βάσανο που δεν μπορούν πλέον να ελέγξουν. Εκείνη, υπερβολικά ντροπαλή και συνεσταλμένη, δεν είναι ικανή να κοιτάξει ούτε έναν άνθρωπο στα μάτια, γι αυτό και παρακολουθεί τις συνεδρίες της ομάδας των Ανώνυμων Ρομαντικών, μήπως και καταφέρει να ξεπεράσει τις φοβίες της. Εκείνος, ακόμη χειρότερος, ιδρώνει και ξεϊδρώνει μόνο στην ιδέα πως μπορεί το βλέμμα του να διασταυρωθεί με εκείνο μιας όμορφης γυναίκας. Το παράξενο είναι πως η μοίρα και ο φτερωτός θεός, αποφάσισαν να φέρουν αυτούς τους δύο, τόσο ντροπαλά πανομοιότυπους ανθρώπους, κοντά...

Κάτι που θα συμβεί όταν η χαμογελαστή ξανθούλα, θα πάρει την απόφαση ζωής, να αναζητήσει την επαγγελματική της τύχη, στην οικογενειακή ζαχαροπλαστική επιχείρηση του φοβισμένου να εκδηλωθεί σαραντάρη, που ενώ εδώ και δεκαετίες τροφοδοτούσε την περιοχή με σοκολατάκια, τελευταία πνέει τα λοίσθια. Η παρουσία της απλά και μόνο στην αρχή, θα δώσει μια νέα πνοή, μια ανάταση στην καθοδική πορεία της chocolaterie, μόλις όμως αποφασίσει να δημιουργήσει κιόλας, τότε είναι που θα μαγευτούν οι πάντες από την μαγική της ικανότητα. Με περισσότερο από όλους τον ίδιο τον ιδιοκτήτη, που θα το παλέψει να διώξει από δίπλα του τους συμπλεγματικούς παράγοντες που στέκονται τροχοπέδη και να της ζητήσει ραντεβού. Φευ!

Για πες: Γλυκύτατη σαν ζαχαρωτό είναι η κομεντί που υπογράφει ο Jean Pierre Ameris και συνδυάζει το παλιομοδίτικο χολιγουντιανό ύφος του σινερομάντζου, με την γαλλική φινέτσα και αισθητική. Η Isabelle Carre, ότι κοντινότερο εμφανισιακά και εκφραστικά στην μεγάλη Deneuve, υποδύεται με χάρη και συναίσθημα μια υπαρκτή σε μεγάλο βαθμό γυναικεία προσωπικότητα, που δεν έχει παρασυρθεί από τους μοντέρνους φεμινιστικούς κανόνες. Από την άλλη μεριά ο Βέλγος Poelvoorde, πολύ κωμικότερος και διασκεδαστικός, δίνει έναν διαφορετικό, πιο χιουμοριστικό τόνο στην δική του περσόνα, ειδικά στις στιγμές που δείχνει να πλησιάζει στον στόχο του, μα πάντοτε τρομοκρατημένος εγκαταλείπει την προσπάθεια. Το δέσιμο του ντουέτου ικανοποιητικό, όσο και χαμηλών τόνων, όπως άλλωστε και το ευχάριστο φιλμ, που αποφεύγει με ευκολία τους φτηνούς μελοδραματισμούς, προτιμώντας να συγκινήσει με την ευαισθησία και την ανθρωπιά του.






Στις δικές μας αίθουσες, 29 Σεπτεμβρίου 2011 από την Strada
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

28/9/11

Friends With Benefits - Review

Όχι Μόνο Φίλοι
του Will Gluck. Με τους Justin Timberlake, Mila Kunis, Patricia Clarkson, Jenna Elfman, Richard Jenkins, Woody Harrelson


Να έλειπαν κι οι αμερικανιές...
του zerVo
Δύο ταινίες, πανομοιότυπης έως και ακριβούς θεματικής, θα έκαναν, λέει, την εμφάνιση τους σχεδόν ταυτόχρονα στους κινηματογράφους, με την πρώτη που θα κυκλοφορούσε χρονικά, να κερδίζει και τις εντυπώσεις του κοινού. Δεν θα πολυδιαφωνήσω επί της ουσίας, το μόνο που υποχρεούμαι να προσθέσω είναι πως το Friends With Benefits, που ακολούθησε στο καλαντάρι το ιδίου περιεχομένου No Strings Attached, είναι κατά ένα σκαλί ποιοτικότερο σε όλους τους τομείς. Όπερ σημαίνει, ευρηματικότερο σενάριο, εξυπνότερες ατάκες, ταχύτερη εξέλιξη και πιο καλή πρωταγωνιστική χημεία. Αχ, να έλειπαν οι αχρείαστες αμερικανιές, πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα...

Φλωράκος της δυτικής ακτής, χάρη στην πανύψηλη δημοτικότητα του μπλογκ του, γίνεται αντιληπτός από νεοϋορκέζα κυνηγό δημοσιογραφικών ταλέντων, που θα τον προτείνει για την θέση του αρχισυντάκτη στο περιοδικό GQ. Με το που κλείσει το ντιλ, ο γοητευτικός Καλιφορνέζος και η κουκλίνα PR θα γίνουν οι καλύτεροι κολλητοί, μια σχέση που θα διατηρηθεί αναλλοίωτη μέχρι την στιγμή που θα τεθεί το ζωτικό - όσο και προαιώνιο ζήτημα - για το αν η φιλία τους θα καταστραφεί, αν περιστασιακά (και μόνο) έρθουν κοντύτερα σεξουαλικώς...

Η απάντηση βεβαίως στο ερώτημα, έχει δοθεί πολλάκις στο κινηματογραφικό παρελθόν και πηγάζει από την ίδια την ζωή, που το έχει διασαφηνίσει πως είναι αδύνατο να σταθούν ετεροφυλοφιλικοί δεσμοί, δίχως τον ερωτικό παράγοντα. Πολύ σύντομα στην - αγκαλίτσες, φιλάκια και βολτούλες - παρουσία του ζευγαριού θα εισβάλλουν τα ζιζάνια της ζήλιας, της αμφιβολίας και κυρίως της όποιας μελλοντικής τους συνύπαρξης, που λογικότατα θα μεταλλάσσουν λεπτό με το λεπτό την δεδομένα προοδευτική λογική τους. Ο σκηνοθέτης Will Gluck, μετά το απίστευτα αδικημένο στα μέρη μας κωμωδιάκι Easy A, συνεχίζει πάνω στην ίδια συλλογιστική την μελέτη αυτού που κρύβεται στο μυαλό των μοντέρνων νέων, που σε πολύ μεγάλο βαθμό περιστρέφεται γύρω από τον παράγοντα σεξ. Ακολουθώντας έναν απίθανα γρήγορο - όσο και ελκυστικό - παλμό, το Friends With Benefits κινείται διαρκώς μεταξύ των δύο αξόνων της ιστορίας, του αγοριού και του κοριτσιού, με μικρές αποκλίσεις στον παρένθετο περίγυρο, κυρίως με γνώμονα τους κεφάτους και διασκεδαστικούς διάλογους, αλλά και με μια μικρή κατά τόπους μελαγχολία, όταν κάνουν την εμφάνιση τους τα οικογενειακά προβληματάκια.

Για πες: Κακά τα ψέματα όμως. Το μεγάλο προσόν του rom com δεν είναι άλλο από το εκπληκτικό δέσιμο των πρωταγωνιστών του, που υποδύονται τους φίλους και ασύμμετρους εραστές, σαν να το πράττουν αυτό και στην πραγματικότητα, εδώ και χρόνια. Η κοντούλα πλην ομορφούλα Kunis, με τον αέρα της πρωτευουσιάνας και ο αεικίνητος, αν και με συμπλεγματάκια συμπεριφοράς γαλανομάτης από το LA, Timberlake, φτιάχνουν ένα υπέροχο ντούο, για το τραλαλά επίπεδο του genre, που σε λίγα σημεία αφήνει την ματιά του θεατή να ξεφύγει από πάνω του. Και τα οποία κυρίως εμφανίζονται στην πράξη του έργου που λαμβάνει χώρα στις ακτές του Ειρηνικού, που μάλλον μοιάζει καταστροφική για την ρυθμικότατη συνέχεια της ίντριγκας, όπως έχει σωστά θεμελιωθεί στο - ακόμη και με κάποιες ανούσιες μιούζικαλ παρεμβάσεις - Μεγάλο Μήλο.






Στις δικές μας αίθουσες, 29 Σεπτεμβρίου 2011 από την Feelgood
Περισσότερα... »

27/9/11

Preview - Moneyball / The Lion King 3D / Midnight In Paris


by Takis Garis

Episode 3 - Oscarball

> Moneyball (****): Το ποιος έχει δει ή καλύτερα ποιος θυμάται ταινίες όπως το The Natural ή το Bull Durham είναι σαφέστατα ένα θέμα. Όχι όμως το δικό μου. Ίσως ούτε καν του Bennet Miller, στη δεύτερη ταινία μυθοπλασίας του, που είναι πάλι (μετά το εντυπωσιακά στιβαρό Capote) ένα biopic, για τον άνθρωπο που άλλαξε τη φιλοσοφία του baseball, αθλήματος που λίγοι εκτός U.S. έχουν δει και ελάχιστοι έχουν παίξει. Το Moneyball είναι η ιστορία του Billy Beane δια χειρός Michael Lewis, συγγραφέα του Blind Side που έδωσε το αναπάντεχο Oscar στην Sandra Bullock.

> Για να συνεχίσω λίγο τον κύκλο των συσχετισμών, ο συμπαραγωγός Brad Pitt ήθελε να γυρίσει αυτή την ιστορία με τον φίλο Steven Soderbergh στην καρέκλα, αλλά ευτυχώς ο Σουηδός έκανε πίσω επικαλούμενος «δημιουργικές διαφορές». Μιλάμε για πρωτότυπο υλικό γεμάτο αριθμούς και στατιστικές, που, κρίνοντας από το Contagion, η ψυχρή εγκεφαλικότητα (sic) θα έπεφτε σύννεφο στην οθόνη. Όχι πως ο Miller είναι από τους πλέον τσαχπίνηδες δημιουργούς, δε θα στο χτυπήσει ποτέ στην καρκάλα αλά Oliver Stone. Είναι μαζεμένος, ντροπαλός, σαν τον βοηθό- sidekick του Pitt στην ταινία, τον οξυδερκή μπουλούκο Jonah Hill, που μετά το Cyrus, φαίνεται να βρίσκεται κοντά στην a-list των ρολιστών του Hollywood. Ακριβώς όπως ξεκίνησε ο Philip Seymour Hoffman, εδώ σε ένα σχεδόν cameo ρόλο, tribute στον άνθρωπο που του χάρισε το μοναδικό Oscar.

> Κι όπως στο Capote, έτσι και στο Moneyball, όλα τα φώτα είναι πάνω στον πρωταγωνιστή. Μέχρι τώρα δεν ήταν κρυφό ότι ο Brangelinaς είχε περισσότερο από εμφανείς επιρροές στο παίξιμό του από τον Robert Redford. Με αυτόν τον ρόλο όμως δείχνει ώριμος να αφεθεί ελεύθερος, ώστε κάθε κύτταρο του να πείσει για την αλήθεια του χαρακτήρα του. Κι όπως ο χαλαρός και μπερδεμένος στις στατιστικές αρχικός ρυθμός , κορυφώνεται σχεδόν ύπουλα, βραδύκαυστα, μετά την πρώτη ώρα, τοιουτοτρόπως ο Pitt κατεβαίνει στα αποδυτήρια και ζωντανεύει παίκτες και (εμάς τους) θεατές.




> Εάν υπάρχει μια σίγουρη υποψηφιότητα εδώ είναι για το προσαρμοσμένο για τη μεγάλη οθόνη σενάριο των τακτικών πελατών των oscars Zaillian και Sorkin. Σπινθηροβόλοι διάλογοι εύστοχης κινηματογραφικότητας και αληθοφάνεια που (γελάς-κλαις) είναι υλικό από αυτό που φτιάχνονται αυτές οι τόσο καλοβλεπούμενες (sic) αμερικανιές. Το Moneyball θα μπορούσε να είναι αριστούργημα, αν έβγαζε περισσότερη ψυχή (δες το συγκλονιστικό Warrior που τσαλαβούτησε στην αντίπερα μπάντα των clichés), αν δε νοιαζόταν υπερβολικά για τον κεντρικό του ήρωα, αψηφώντας κάποιες στιγμές το team play. Θα μπορούσε όμως να ήταν πολύ κοινότυπο, απλοϊκό, λαϊκίστικο. Με μια λέξη πρόκειται για μια περίπτωση critic’s darling που, αν πάει καλά (πάνω από τα 50-60 εκατ. δολάρια εισπράξεις), θα κάνει άνετο home run το Φλεβάρη.

> Τη στιγμή που γράφω δεν έχουμε πιάσει τη μονομαχία με τον Zervo σχετικά με το Drive, το οποίο γνωρίζει και στην Ελλάδα αποθεωτικές κριτικές, τώρα που εδώ πλέον έχουν κοπάσει οι κριτικοί αλαλαγμοί για Gosling και Refn, με πιθανότερο μοναδικό οσκαρικό υποψήφιο – εκπρόσωπο του film τον ανανήψαντα Albert Brooks. Συμφωνώ, με τους εδώ εννοείται, διερωτώμενος τι έχει να γίνει όταν θα σκάσει μύτη ο μάγος Τhomas Alfredson με Tinker, Taylor, Soldier, Spy. Μετά τα 5στερα reviews του Drive θα ψάχνουν κάποιοι ουρανούς για να μαζέψουν αστεράκια. Cool down boys.

> The Lion King 3D (**): Ή αλλιώς η μεγάλη απογοήτευση. Η Μαριάνθη το ψέλλισε διστακτικά, η Τίνα έχασε το ενδιαφέρον μετά από το πρώτο 20λεπτο. Δεν υπάρχει λόγος ύπαρξης γι’ αυτή την προχειροδουλειά, που κατορθώνει να υπονομεύσει ένα από τα καλύτερα κινηματογραφικά animated soundtracks και μια ευθύβολων, στοχαστικών μηνυμάτων ιστορία. Ένοιωσα νοσταλγία για το θαυμάσιο voiceover του «κακού» εδώ Jeremy Irons, καθώς εντέλει διαπίστωσα πανηγυρικά ότι εν έτει 2011 η Disney δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει ανταγωνιστικά απέναντι στα θαύματα της Pixar ή στην…διαστημική για τα μέτρα της τεχνολογία της παρέας του Lucas. (Rango, εύκολα μέσα στη 10δα των ταινιών που έχω δει φέτος)




> Midnight In Paris: (***) Το ζήτημα κάθε χρόνο που παραδοσιακά παρακολουθεί κανείς το νέο πόνημα του υπέργηρου πλέον Woody Allen καταντά λίγο γραφικό. Βρήκε την φόρμα του ή την ξανάχασε; Δεν έχει πια σημασία, υπό την έννοια ότι εμφανέστατα πλέον ο δαιμόνιος νεοϋορκέζος προσπαθεί με κάθε ταινία του να αναμετρηθεί με το αναπόφευκτο. Κατά μια έννοια λοιπόν νοιώθω σεβασμό αντιμετωπίζοντας μια ράθυμη, χωρίς εκπλήξεις, με θυμόσοφες όμως λογοτεχνίζουσες παρατηρήσεις πλοκή που διαθέτει ένα πολύ εύστοχο εύρημα, αυτό της περιδίνησης στο χρόνο, στο Παρίσι της μεγάλης ακμής των 1930s, για να καταλήξει ότι όλοι θα θέλαμε να είχαμε γεννηθεί μια άλλη εποχή (κι εγώ θα ήθελα να με ζήσω στο 1950s αλλά δε το φωνάζω!), κι ότι, εν ολίγοις ας κάνουμε αυτό που λέει η καρδιά χωρίς να πιεζόμαστε με comme il faut επιλογές. H μεγάλη μου διαφωνία είναι ο Owen Wilson ως πρωταγωνιστής - κλασική allenική περσόνα που δείχνει ότι δε διαθέτει κυβικά πάνω από τα ρηχά νερά της screwball κωμωδιούλας. Ενώ αντίθετα η Marion Cotillard (πότε επιτέλους θα τη δούμε σε πρωταγωνιστικό ρόλο μετά το La Vie En Rose;) λάμπει μέσα στο στοιχείο της, τυλιγμένη στην αιθάλη του καπνού και ευωδιάζουσα τον αφρώδη γαλλικό οίνο.

Next Week: Κι επειδή φέτο το TIFF έσπασε το σερί με Hurtlocker, The King’s Speech που από το βραβείο πήγαιναν κατευθείαν για best picture, επιστρέφοντας στην πολυθρύλητη πολύ-πολιτισμικότητά του, βρίσκω αποκούμπι στον δικό μας Seth Rogen (Vancouver,BC, μόλις…7ώρες με το αεροπλάνο από το Toronto) που φέτος τα σπάει δις: Στο 50/50 μαζί με τον υπερταλαντούχο Joseph Gordon-Levvit αλλά και στη δεύτερη ταινία της our very own Sarah Polley (Away From Her), το πολυαναμενόμενο Take This Waltz. Κλείνω δηλώνοντας την αδημονία μου– πως αλλιώς; - για έναν πυλώνα του καναδέζικου σινεμά (ο έτερος είναι ο Atom Egoyan), τον master David Cronenberg, που έχει διχάσει (πρώτη φορά είναι;) στη Βενετιά με το A Dangerous Method. Να προλάβω όμως πριν από όλα αυτά το συγκινητικό A Dolphin’s Tale 3D, γιατί αύριο είναι, πως να το κάνουμε… Happy 4th Birthday my sweet Tina!

gaRis

Περισσότερα... »

σχόλια (1)

One For The Money - Trailer

Μπορεί να μην έχει στα χέρια της ούτε ένα στοιχείο, πάντοτε όμως τα καταφέρνει. Μου τα χάλασε η Katherine, δίχως να υπολογίσει πως ήμουν η μοναδική φωνή αντίδρασης, στο παγκόσμιο κύμα που την θεωρεί ως το πιο κρυόκωλο πλάσμα στο σημερινό Χόλιγουντ, όντας ένθερμος υποστηρικτής της σέξι μακριάς ξανθιάς της κώμης. Η Heigl προκύπτει καστανή λοιπόν στην νέα της ταινία, που φέρει τον πομπώδη rock n roll τίτλο One For The Money και χάνει και τον τελευταίο που ελέω των ανταυγειών της, εκτιμούσε (...) την όποια ερμηνευτική της ικανότητα. Στα σοβαρά τώρα η μις Grey's Anatomy επιστρέφει ως Στέφανι Πλουμ, μεγαλοκοπέλα δηλαδή που δεν έχει δεκάρα τσακιστή, χρωστάει σε όποιον της λέει καλημέρα και αναζητά εναγωνίως δουλειά, μήπως και καλύψει καμιά τρύπα. Σανίδα σωτηρίας η πρόταση της εξαδέλφης της, να το παίξει συλλέκτης απλήρωτων δικαστικών εγγυήσεων, υποτίθεται ως πρώην μπατσίνα, μόνο που ο πρώτος στην λίστα φυγάς, τυγχάνει να έχει υπάρξει αγαπημένος της στα γυμνασιακά χρόνια. Άντε να δούμε ακόμη τι θα σκαρφιστούν οι σεναριογράφοι στο κτίσιμο των μοντέρνων rom-com, ακρότητα που συμβαίνει επί του παρόντος στην ταινία της Julie Anne Robinson (The Last Song) που βασίζεται στο μπεστ σέλλερ της Janet Evanovich και ουσιαστικά αποτελεί μια αντίστροφων ρόλων περίπτωση The Bounty Hunter.




Όπως αποκαλύπτει και το τρέιλερ της Lionsgate διανομής, που θα ρίξει στην αγορά την κομεντί στις 27 Ιανουαρίου του 2012, τίποτα δεν διαφέρει από το γνώριμο ανάλαφρο στυλ που κινείται η 35χρονη πρωταγωνίστρια. Εκτός ίσως του γεγονότος πως στο πλάι της δεν έχει έναν αναλόγου φήμης συμπρωταγωνιστή / ζεν πρεμιέ (βλέπε Gerard Butler, Josh Duhamel, Ashton Kutcher) αλλά τον ελάχιστα γνωστό Ιρλανδό Jason O'Mara, που έχει κάνει περάσματα από τα Resident Evil και ουκ ολίγες τηλεοπτικές σειρές. Μαζί τους οι Debbie Reynolds (!), John Leguizamo και Danny De Vito.

Στις δικές μας αίθουσες? Τον χειμώνα του 2011

Περισσότερα... »

News - Ο Justin Timberlake πρωταγωνιστής σε μουσική βιογραφία

Λίγο πριν την επίσημη πρεμιέρα της τελευταίας του ταινίας στην χώρα μας, της αισθηματικής κομεντί Friends With Benefits, ο Justin Timberlake φανέρωσε τα πρωταγωνιστικά σχέδια του για το άμεσο μέλλον, με τα οποία ο νεαρός ποπ σταρ, θα συνδυάσει την μεγάλη του αγάπη, την μουσική, με την νέα του ενασχόληση στον κινηματογράφο. Αφού πέρασε με επιτυχία τις ερμηνευτικές εξετάσεις του, σε Edison, Social Network και εντός ολίγου θα πρωταγωνιστήσει στο θρίλερ μυστηρίου In Time, ο πρώην leader των N'Sync, θα κρατήσει τον κεντρικό ρόλο στην ταινία Spinning Gold, που αποτελεί βιογραφία του Neil Bogart, ιδρυτή και θεμελιωτή της θρυλικής δισκογραφικής εταιρίας Casablanca. Ξεκινώντας φτωχόπαιδο από τις γειτονιές του Μπρούκλιν, στις αρχές της δεκαετίας του 70, ο Bogart εξελίχθηκε μέχρι τα υψηλότερα επίπεδα της μουσικής ιεραρχίας, ενώ θεωρείται ως ένας από τους κύριους υπαίτιους της έκρηξης της Disco, όταν κάτω από την σκέπη της φίρμας του, είχε ονόματα επιπέδου Village People, Kiss και Donna Summer. Ο θάνατος του σε ηλικία μόλις 39 ετών το 1982, σηματοδότησε τόσο το τέλος του label αλλά και μιας ολόκληρης εποχής. Το όνομα του σκηνοθέτη του φιλμ ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί, όπως και όσοι θα συνθέσουν το καστ που θα περιβάλλει τον Timberlake, το βέβαιο είναι πάντως πως το σάουντρακ της ταινίας, θα είναι το λιγότερο συγκλονιστικό, συμπεριλαμβάνοντας σπουδαία χιτς, από τους τραγουδιστές που ανέδειξε ο κορυφαίος παραγωγός.


Περισσότερα... »

σχόλια (0)

26/9/11

Άδικος Κόσμος (Unfair World) - Trailer

Ήθελα να σας ευχαριστήσω. Δεν υπάρχει πουθενά, είναι φανταστικό τοπίο... Έχοντας κυριολεκτικά θριαμβεύσει, σε ένα από τα μεγαλύτερα διεθνή φεστιβάλ, στην 59η Donostia Zinemaldia στου Σαν Σεμπάστιαν, αποσπώντας τις κορυφαίες διακρίσεις του Ασημένιου Κοχυλιού καλύτερης σκηνοθεσίας και του Ασημένιου Κοχυλιού καλύτερης ανδρικής ερμηνείας, ο Άδικος Κόσμος (Unfair World) του Φίλιππου Τσίτου, ήδη αναδεικνύεται σε μια από τις κορυφαίες προτάσεις του εγχώριου σινεμά για την νέα κινηματογραφική σεζόν. Στο τρίτο του δημιουργικό βήμα, ο 45χρονος δημιουργός που το κοινό γνώρισε με τις ταινίες του My Sweet Home και Ακαδημία Πλάτωνος, πραγματεύεται μέσω του σεναρίου, που συνέγραψε μαζί με την Δώρα Μασκλαβάνου, την ιστορία ενός μεσήλικα ανακριτή της αστυνομίας, που αποφασίζει να δράσει ως φύλακας άγγελος κάθε φουκαρά, που η ζωή του έχει δείξει το σκληρότερο της πρόσωπο. Στην ζηλευτή του προσπάθεια, να προστατέψει έναν αδύναμο κακομοίρη, θα ξεπεράσει τα όρια, σκοτώνοντας έναν διεφθαρμένο φύλακα ασφαλείας, γεγονός που θα πέσει στην αντίληψη μιας μοναχικής καθαρίστριας, που με δυσκολία τα βγάζει πέρα. Ο Σωτήρης και η Ντόρα, οι δύο άνθρωποι που τους συνδέει αυτό το μοιραίο μυστικό, θα έλθουν κοντά, σε μια σχέση που η τιμιότητα, η ειλικρίνεια και η αγάπη είναι δύσκολο να συνδυαστούν.




Μετά από την καθολική αναγνώριση του από το κοινό, χάρη στις δημοφιλέστατες τηλεοπτικές σειρές που πρωταγωνίστησε, ο Αντώνης Καφετζόπουλος, με την τιμητική διάκριση που κατέκτησε στην Βασκονία, κάνει το δύο στα δύο, κατόπιν του αντίστοιχου βραβείου που είχε αποσπάσει στο Λοκάρνο πριν τρία καλοκαίρια. Καταλυτική η παρουσία του στην γλυκόπικρη κομεντί, έχοντας πλάι του στις υποστηρικτικές ερμηνείες, σπουδαίους ρολίστες, όπως ο Χρήστος Στέργιογλου και η Θεοδώρα Τζήμου.

Στις δικές μας αίθουσες? Τον Ιανουάριο του 2012 από την Feelgood

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

25/9/11

CineWAR - Drive



Κάθε Κυριακή gaRis και zerVo διασταυρώνουν τα online ξίφη τους πάνω στην ταινία της εβδομάδας!


Drive του Thomas Winding Refn
Με τους Ryan Gosling, Carey Mulligan, Bryan Cranston, Albert Brooks, Christina Hendricks, Ron Perlman


zeRvo said: Για να βάζουμε αμέσως τα πράγματα στην θέση τους, αν υπήρχε άτυπος τίτλος της ταινίας του μήνα, εκτιμώ πως τον κερδίζει εύκολα για τον Σεπτέμβρη. Τουλάχιστον στις κυκλοφορίες της Ελλάδας...


gaRis said: E, και; Αυτό λέει περισσότερο για την Ελλάδα παρά για την ταινία. Έχω τουλάχιστον τρεις να σου πω καλύτερες για εδώ αυτόν τον μήνα, που είδα στο Τορόντο. Warrior, Moneyball, Contagion!


zeRvo said: Αυτές θα αργήσουν να έλθουν όμως στα μέρη μας, αν φυσικά έλθουν όλες όσες είπες. Πάντως σύμφωνα με τις ανταποκρίσεις όσων πρωτοείδαν το Drive στις Κάννες και στο TIFF, οι προσδοκίες ήταν μεγαλύτερες από το τελικό αποτέλεσμα.


gaRis said: Κοίτα, η ταινία είναι eyecandy, όμως στον δικό μου ορισμό του σινεμά συμβιώνουν αρμονικά πολύ περισσότερα πράγματα από αυτό.


zeRvo said: Το γενικότερο ύφος της, σε συνδυασμό με το παλιομοδίτικο σάουντρακ, με ταξίδεψε πάρα πολλά χρόνια πίσω, κάπου στα 80s. Να φανταστείς στην εισαγωγή, φαντάστηκα πως θα βγει από καμιά γωνιά ο Richard Gere αγκαλιά με την Valerie Kaprisky.


gaRis said: Όλα στη χοάνη -Michael Mann, Gaspar Noe, David Lynch, Taxi Driver, όλα καλά καμωμένα, όχι original όμως. Btw, δε μου άρεσε το soundtrack.


zeRvo said: Σωστά και Collateral είδα και Irreversible είδα και Lynch στην γενικότερη αισθητική και Taxi Driver από την αρχή μέχρι το τέλος. Ο Ταξιτζής λες της Δυτικής Ακτής?


gaRis said: ...και mr. cab driver mr με Lenny Kravitz (άσχετο). Gosling αγαπάς;




zeRvo said: Αγαπάω από τον καιρό που εσύ δεν αγαπούσες, σε εκείνο το Fracture που ακόμη θεωρείς αντιπαθητικό. Δεν αγαπάω όμως τις βουβές ερμηνείες και θέλω πολυλογία και ατάκες, r u talkin to me κι έτσι. Συνεπώς ούτε Bardem αγαπάω σε No country for old men. Πως μου ήρθε τώρα αυτό στο μυαλό, πως έγινε λες ο συνειρμός?


gaRis said: Μωρέ να δεις πόσο θα αγαπήσεις το The Artist (σχετικό). Όντως αγαπώ μόνο τον indie Gosling, αυτόν του The Believer, του Half Nelson, του Lars & the Real Girl (κορυφαία στιγμή του που κοπιάρει ελαφρώς εδώ) και φυσικά το Blue Valentine. Fracture? Not so much.


gaRis said: Θωρείς Albert Brooks στα δεύτερα; (Oscars)


zeRvo said: Δύσκολο νομίζω. Δεν μπορώ να πω πως η μελέτη χαρακτήρων του Drive είναι το δυνατό του χαρτί. Σκηνοθετικά όμως μετρά και μάλιστα πολύ... Στα Oscars θα τα βρει σκούρα, δεν θωρώ πολλές nods...


gaRis said: Οποία απογοήτευσις Carey Mulligan;


zeRvo said: Η Mulligan ουσιαστικά δεν έχει ρόλο στην υπόθεση. Ο μόνος χαρακτήρας που μελετάται είναι του driver και πάνω του κτίζεται η έκρηξη του υπάρχοντος βίαιου εγώ του. Μια λαβή περίμενε, μια αφορμή. Είναι παλιοχαρακτήρας τελικά


gaRis said: Refn ή Alfredson?


zeRvo said: Alfredson! Έχει πιο λυρισμό, πιο ανθρώπινη ματιά και χρησιμοποιεί καλύτερα την αλληγορία στην έμπνευση του. Ο Refn από τον καιρό του Bronson, σου δίνει την εντύπωση πως προβοκάρει τα καρέ του για να προκαλέσει και μόνο. Όχι πως δεν τα αξίζει τα μπράβο και τους Φοίνικες, αλλά αυτό το είπαμε και πριν...


gaRis said:Η σκηνή στο στριπτιζάδικο ή στο ασανσέρ είναι η καλύτερη? Ψηφίζω την πρώτη.


zeRvo said: Εγώ ψηφίζω αυτή στο μπάνιο με την Hendricks, που για δεύτερη φορά μέσα σε μια εβδομάδα δεν δείχνει κάτι παραπάνω - I dont know how she does it η άλλη - από τα πλούσια προσόντα της. Aν καλά και σώνει θέλεις μια από αυτές που με ρωτάς, τότε ασανσέρ. Ήδη θεωρείται κλασσική


gaRis said: Ryan Gosling ή Aντώνης Καφετζόπουλος σε οπιοαδήποτε ταινία του Φίλππου Τσίτου;


zeRvo said: Όχι Gosling εδώ, αλλά σε Ides of March. Καφετζόπουλος rulez απλά και μόνο που έχει παίξει σε ταινία με τίτλο την γειτονιά μου - Ακαδημία Πλάτωνος!


gaRis said: Final Rate *******


zeRvo said: Final Rate *******

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

23/9/11

The Deep Blue Sea - Trailer

Εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος... Είναι η δεύτερη φορά που το επιτυχημένο θεατρικό του Terence Rattigan, The Deep Blue Sea, παίρνει τον δρόμο για την μεγάλη οθόνη, μετά την εκδοχή του Anatol Litvak από το 1955 με την Vivien Leigh και τον Kenneth Moore. Η καινούργια βερσιόν φέρει φαρδιά πλατιά (δηλαδή και σκηνοθετικά και σεναριακά) την υπογραφή του Terence Davis, που η πιο γνωστή στιγμή του στο ευρύ κοινό υπήρξε το δράμα εποχής The House Of Mirth με την Gillian Anderson. Η ιστορία που αφηγείται η Βαθιά Γαλάζια Θάλασσα, αφορά στην παθιασμένη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στην παντρεμένη με ανώτατο δικαστικό Λονδρέζα της υψηλής κοινωνίας, με έναν γοητευτικό πιλότο της Βασιλικής αεροπορίας, ήρωα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ένας δεσμός δίχως μέλλον, που δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά. Στοιχεία του δράματος που αποκαλύπτει σε μεγάλο βαθμό το τρέιλερ της Film 4 διανομής, που θα το κυκλοφορήσει στις βρετανικές αίθουσες στις 25 Νοεμβρίου, ενώ ένα περίπου μήνα αργότερα υπολογίζεται να διασχίσει και τον Ατλαντικό.




Οι πρώτες αντιδράσεις πάντως από το Τορόντο που το φιλμ έκανε την πρώτη του παρουσία ήταν ιδιαιτέρως θετικές, ειδικότερα σε ότι αφορά στην ερμηνεία της Rachel Weisz, που κρατά τον ρόλο της όμορφης γυναίκας που έχει παρασυρθεί σε έναν μοιραίο έρωτα, με έναν άντρα κατά πολύ νεαρότερο του συζύγου της, όπως τον ερμηνεύει ο Tom Hiddleston, γνώριμος από την παρουσία του ως Λόκι στον πρόσφατο Thor (και στους επερχόμενους Avengers).

Στις δικές μας αίθουσες? Τον χειμώνα του 2011

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Justice - Trailer

Ακόμη κι η δικαιοσύνη, έχει την τιμή της... Ταλαιπωρημένη ταινία. Ο αρχικός της τίτλος ήταν The Hungry Rabbit Jumps, ενώ λίγο αργότερα η παραγωγή τον άλλαξε σε Seeking Justice. Τόσο καιρό που έχει κάνει να βρει διανομή - στην Αμερική δεν το έχει πετύχει ακόμη - η μαρκίζα μίκρυνε κατά το ήμισυ, κρατώντας το δεύτερο συστατικό της κι έτσι στις αίθουσες (της Αγγλίας τουλάχιστον) θα κυκλοφορήσει εντός ολίγου με τον τίτλο Justice. Πρόκειται για το τελευταίο πόνημα του βετεράνου Roger Donaldson, που την δεκαετία του 80 είχε προσφέρει το ανατρεπτικό κατασκοπικό θρίλερ No Way Out, αλλά και το τροπικών αισθήσεων Cocktail, το οποίο απογείωσε την καριέρα του Tom Cruise. Τέσσερα χρόνια μετά την αξιοπρεπή ληστεία του The Bank Job, ο Αυστραλός επιστρέφει με ένα αγωνιώδες θρίλερ, που στο επίκεντρο του έχει έναν άντρα, ο οποίος κατόπιν της βάναυσης επίθεσης από κακοποιούς που δέχτηκε η γυναίκα του, δέχεται την πρόταση μιας μυστηριώδους ομάδας, να ξεκαθαρίσει το μυστήριο και να αποδώσει δικαιοσύνη, εκεί που δεν τα καταφέρνουν οι αστυνομικές αρχές. Το μόνο που πρέπει να δώσει ως αντάλλαγμα, είναι μια χάρη, όταν κι όποτε του ζητηθεί... Το σενάριο ανήκει στον Robert Tannen και είναι βασισμένο σε μια δική του νουβέλα, που συνέγραψε μαζί με τον Todd Hickey.




Μια από τις όχι λίγες στιγμές που θα δούμε επί της οθόνης φέτος τον Nicolas Cage, αποτελεί το Justice - Tresspass με την Kidman και Ghost Rider 2 οι άλλες - που έχει γυριστεί εξ ολοκλήρου στον Αμερικάνικο Νότο. Μαζί με τον βραβευμένο αστέρα, που προσπαθεί μάταια να αναστήσει μια μόνιμη κατηφορική καριέρα, συμπρωταγωνιστούν η January Jones, ως βιασμένη σύζυγος και ο Guy Pearce, ως εκπρόσωπος του τιμ των καθαριστών της διαφθοράς στην πόλη.

Στις δικές μας αίθουσες? Πιθανόν και όχι...

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Dark Shadows - First Look

Βασισμένη στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά, που ξεκίνησε την καριέρα της το 1966 στο κανάλι ABC και σταμάτησε να προβάλλεται το 1972, είναι η ολοκαίνουργη δημιουργία του κορυφαίου παραμυθά Tim Burton, Dark Shadows, που μόλις ξεκίνησε την προωθητική της καριέρα, με μια φωτογραφία των ερμηνευτών, που συνθέτουν την πρωταγωνιστική της ομάδα. Όσο για την υπόθεση που εκτυλίσσεται χρονικά στα 1752? Είκοσι χρόνια έχουν περάσει από την στιγμή που ο Τζόσουα και η Ναόμι Κόλινς άφησαν πίσω τους το Λίβερπουλ για να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, στο όμορφο Κόλινγουντ, και ο μεγάλος τους γιος Μπαρνάμπας έχει εξελιχθεί σε κυρίαρχο στην περιοχή. Πανίσχυρος, ζάπλουτος και γοητευτικός, έχει εξελιχθεί στον νούμερο ένα πιο περιζήτητο γαμπρό, μέχρι που θα κάνει το λάθος να ραγίσει την καρδιά της Αντζελίκ, δίχως να γνωρίζει πως διαθέτει μαγικές ικανότητες. Εκείνη για να τον εκδικηθεί θα τον μετατρέψει σε βαμπίρ και θα τον κάψει ζωντανό, ρίχνοντας πάνω του βαριά κατάρα. Δύο αιώνες μετά, ο Μπαρνάμπας θα ξυπνήσει από τον τάφο του, για να αντιληφθεί πως η επιχείρηση του πλέον έχει καταστραφεί. Θα γνωρίσει όμως τους παράξενους απόγονους της φαμίλιας Κόλινς, που ο καθένας τους κρύβει καλά ένα θανάσιμο μυστικό.

Επιτελείο που θα σπάσει ταμεία, αυτό που συνθέτει την ομάδα των πρωταγωνιστών, αρχής γενομένης από τον Johnny Depp, που κρατά τον κεντρικό χαρακτήρα του απέθαντου Κόλινς. Στο πλάι του συνυπάρχουν οι Helena Bonham Carter, Chloe Grace Moretz, Eva Green, Gulliver McGrath, Bella Heathcote, Ray Shirley, Jackie Earle Haley, Jonny Lee Miller και η αειθαλής Michelle Pfeiffer.


Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Big Miracle - Trailer

Μέσα στον καθένα κρύβεται η ελπίδα, μέσα στον καθένα κρύβεται το κουράγιο, μέσα στον καθένα κρύβεται η δύναμη, για να πετύχει κάτι εξωπραγματικό. Ως δράμα οικολογικού χαρακτήρα μας συστήνεται η ταινία Big Miracle, που αρχικά είχε το ελαφρώς κουτό όνομα Everybody Loves Whales και που βασίζει την θεματική τους σε πραγματικά περιστατικά, τα οποία έλαβαν χώρα το 1988, εποχή που η ρήξη των δύο υπερδυνάμεων βρισκόταν ακόμη σε ισχύ. Συνεπώς η προσπάθεια ενός ρεπόρτερ μικρού καναλιού, να φέρει κοντά τα σωστικά συνεργεία των δύο χωρών, προκειμένου να γλυτώσει τρεις τεράστιες φάλαινες που έχουν παγιδευτεί στον αρκτικό κύκλο, από βέβαιο θάνατο, φαντάζει το λιγότερο ουτοπική. Ευτυχώς για όλους μας και κυρίως για τα γιγάντια θηλαστικά, τα πάντα πήγαν κατ ευχήν, ο Thomas Rose έγραψε τα θρυλικά απομνημονεύματα του στο βιβλίο Freeing The Whales, που το πήρε ο σκηνοθέτης Ken Kwapis (Licence To Wed, She's Just Not That Into You) και το μετέτρεψε σε ένα ενδιαφέρον φιλμάκι, που θα κάνει την εμφάνιση του στους κινηματογράφους, στις 3 Φεβρουαρίου του 2012, σε διανομή της Universal.



Αρκετά αξιόλογο όμως φαντάζει και το καστ του γλυκόπικρου στόρι, με τον John Krasinski να κρατά τον πρώτο πραγματικά πρωταγωνιστικό ρόλο της καριέρας του, έχοντας στο πλάι του ως αγαπημένη του την Drew Barrymore. Στις υποστηρικτικές ερμηνείες συναντάμε ακόμη τους Tim Blake Nelson, Dermot Mulroney, Vinessa Shaw, Ted Danson και Stephen Root.

Στις δικές μας αίθουσες? Με την νέα χρονιά!

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Man On A Ledge - Trailer

Σήμερα είναι η ημέρα, που τα πάντα θα αλλάξουν! Με μια περιπέτεια δράσης και αγωνίας, από αυτές που το Χόλιγουντ παρουσιάζει δίχως φειδώ κάθε σεζόν, παίρνει το ρίσκο να κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, με ταινία μεγάλου μήκους, ο Asger Leth, γνωστός μέχρι τώρα στους φιλμικούς κύκλους για το ντοκιμαντέρ του Ghosts Of Cite Soleil. Σύμφωνα με τα όσα αποκαλύπτει το πρώτο τρέιλερ της Summit διανομής, κεντρικό ρόλο στο Man On A Ledge, παίζει ένας μυστηριώδης άντρας, που αποφασίζει να σταθεί στο περβάζι κεντρικού κτιρίου της Νέας Υόρκης, ξεσηκώνοντας το ενδιαφέρον των περαστικών, αλλά και των αστυνομικών αρχών, με την επιμονή του να βροντοφωνάξει την αθωότητα του σε μια άδικη - κατά την γνώμη του - κατηγορία. Μήπως όμως όλη αυτή η παράξενη δράση δεν είναι παρά ένας αντιπερισπασμός, αφού την ίδια ώρα, λίγα τετράγωνα παρακάτω, λαμβάνει χώρα μια καλοσχεδιασμένη ληστεία? Απάντηση στο ερώτημα θα δοθεί στις 13 Γενάρη του 2012, όταν η ιντριγκαδόρικη ιστορία, θα κάνει την εμφάνιση της στους αμερικάνικους κινηματογράφους.




Ενώ την προπέρσινη χρονιά, αναδείχτηκε ως ο κορυφαίος σούπερ σταρ της περιόδου, πέρσι δεν έφτασε σε ανάλογα επίπεδα δημοτικότητας με τις πρωταγωνιστικές του παρουσίες. Βεβαίως δεν είναι κάθε μέρα του Αγίου Avatar για την καριέρα του Sam Worthington, που εδώ δεν νομίζω να δυσκολευτεί να φέρει εις πέρας έναν εύκολο ρόλο. Μαζί του έχει άλλωστε μια δυνατή υποστηρικτική ομάδα, που την αποτελούν ο Ed Harris, ο Anthony Mackie, ο Titus Welliver, η Kyra Sedgwick, ο Edward Burns και η αγαπημένη μου ξανθιά Elizabeth Banks. Αν μη τι άλλο μια εντυπωσιακή μάζωξη αστέρων...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 26 Ιανουαρίου 2012, με τον τίλο Στενά Περιθώρια

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)