Movies Ltd

Από το 1971, περισσότερα από 60 πτώματα, έχουν βρεθεί στα περίχωρα του Texas City. Οι ντόπιοι αποκαλούν αυτό τον τόπο τα Χωράφια του Θανάτου... Πιθανότατα και να μιλάμε για ένα από τα καλύτερα αστυνομικά θρίλερ, της χρονιάς που ανοίγει εντός ολίγου, τουλάχιστον αυτό μου δίνει να καταλάβω το τρέιλερ του φιλμ Texas Killing Fields, που μόλις έκανε την έναρξη της προωθητική του διαδρομής, που θα ολοκληρωθεί στις 7 του Οκτώβρη, όταν και θα κάνει την πρεμιέρα του στις αμερικάνικες αίθουσες. Βασισμένο στα απομνημονεύματα πραγματικών ρέιντζερς της δύσβατης περιοχής του αμερικάνικου νότου είναι το θέμα που περιγράφει την αναζήτηση του μανιακού φονιά, που σκορπά τον θάνατο, από ένα δίδυμο έμπειρων αστυνομικών. Έναν ντόπιο και μπαρουτοκαπνισμένο επιθεωρητή κι έναν πρωτευουσιάνο απεσταλμένο από το τμήμα ανθρωποκτονιών της Νέας Υόρκης, που καλούνται να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να φτάσουν στην άκρη του νήματος. Πρόκειται για την πρώτη δημιουργία του ρούκι σκηνοθέτη Ami Canaan Mann - ναι, της γνωστής οικογενείας των Mann - που η μέχρι τώρα εμπειρία του περιορίζεται σε κάποια λίγα επεισόδια του Friday Night Live. Xάρη στο λόμπι του επωνύμου όμως, το πόνημα του εκτιμήθηκε δεόντος από την Μόστρα, που το επέλεξε για να διαγωνιστεί στο προσεχές φεστιβάλ του Σεπτέμβρη, για την κατάκτηση του ολόχρυσου Λέοντα.

Ένα καλό κι ένα όχι τόσο καλό μαντάτο ένιωσα στην ανάγνωση του ντουέτου των πρωταγωνιστών, που συνθέτουν το δυναμικό ντουέτο των cops. Από την μια μεριά, ναι μεν ο Sam Worthington με έχει πείσει πως είναι ικανός για να ανταποκριθεί σε κάθε λογής ρολίστικη απαίτηση, από την άλλη όμως ο μονοκόμματος Jeffrey Dean Morgan όχι. Ελπίζω πάντως πως μαζί με τους Chloe Moretz, Jessica Chastain, Stephen Graham και Jason Clarke να φτιάξουν μια ισχυρή ομάδα που θα υποστηρίξει τους χαρακτήρες του ενδιαφέροντος σεναρίου.

Θα πάρει το αίμα της πίσω! Το κινηματογραφικό σίριαλ που είναι εξ ολοκλήρου κτισμένο μπροστά σε έναν μεταλλικό μπλε κόσμο είναι και πάλι εδώ, για μια τέταρτη συνέχεια, που πολύ αμφιβάλλω πως θα υπήρχε δίχως την τρισδιάστατη φόρμα, που εσχάτως ανασταίνει τέτοιου είδους παραγωγές, που θεματικά έχουν πάρει τον κατήφορο. Ότι δηλαδή συνέβη στο πόνημα που γεννήθηκε στο μυαλό του Len Wiseman, που μετά από δύο εντυπωσιακά επεισόδια, πέρασε σε ένα άστα να πάνε, τρίτο τεύχος, τόσο κακής ποιότητας, που έκανε ακόμη και τους φανατικότερους οπαδούς του σίριαλ να δυσφορήσουν. Το γεγονός στην περίπτωση του τέταρτου Underworld, που καταφτάνει στις 20 Γενάρη του 2012 με τον υπότιτλο Awakening, από την Screen Gems, είναι η μεγάλη επιστροφή της ηρωίδας που το ανέδειξε, δηλαδή της πολεμίστριας Σελίν, η οποία μετά τον δωδεκαετή εγκλεισμό της πίσω από τα κάγκελα, ανακτά την ελευθερία της, απλά και μόνο για να αντιληφθεί πως η ανθρωπότητα συντηρεί τον πόλεμο με τις συμμορίες των Βαμπίρ και των Λύκων. Την αιώνια μάχη της όμορφης γυναίκας με τις διαφορετικές υποστάσεις, ενάντια στις δυνάμεις του Κακού, αυτή την φορά σκηνοθετεί το δίδυμο από την Σουηδία, των Mans Marlind και Bjorn Stein, που η προηγούμενη δουλειά τους, το άνισο θρίλερ Shelter, δεν μου είχε αφήσει και τις καλύτερες εντυπώσεις...

Μαζί με την ηρωίδα φυσικά στις οθόνες του Underworld, επιστρέφει και η ώριμη πια Kate Beckinsale, έτοιμη για όλα, αν κρίνω από το γυμνό, τύπου Terminator, ίντρο της στο τρέιλερ. Δίπλα της δεν υπάρχουν τα τόσο μεγάλα ονόματα, όπως στις προηγούμενες εκδοχές του franchise κι έτσι η όμορφη βρετανίδα, θα περιοριστεί να κάνει παρέα επί σκηνής με τους Michael Ealy, Stephen Rea, Sandrine Holt και India Eisley.

Ξέρουν τι έχεις. Ξέρουν τι κρύβεις. Αυτό που δεν ξέρουν, είναι πως θα τους αντισταθείς... Με το ζήτημα της καταπάτησης του οικογενειακού ασύλου, πρόβλημα που υφίσταται ιδιαίτερα στις πολιτείες άνισης κατανομής του πλούτου, με συνέπεια την αύξηση της εγκληματικότητας, ασχολείται η καινούργια ταινία του βετεράνου Joel Schumacher, Trespass. Πάντοτε καυστικός και με κοινωνικό προβληματισμό, ακόμη και μέσα από δημιουργίες που κατατάσσονται στο είδος του θρίλερ, ο σκηνοθέτης του Falling Down, του Phone Booth και του A Time To Kill, αφηγείται τον τρόμο που ζει η φαμίλια ενός πάμπλουτου επιχειρηματία, όταν ομάδα πάνοπλων κακοποιών, εισβάλλει στο σπίτι και τους πιάνει ομήρους, θέτοντας σαν αντίτιμο λύτρα αξίας πολλών εκατομμυρίων δολαρίων. Στα ανταλλάγματα κρύβεται όμως και ένα θανάσιμο μυστικό. Η ιστορία που μελετά το σενάριο του πρωτόπειρου Karl Gajdusek, δεν διαθέτει κάποια ιδιαίτερη πρωτοτυπία, η παρουσία στην καρέκλα του καθοδηγητή του πάντα αξιόλογου Schumacher, εγγυάται για μια αγωνιώδη περιπέτεια γεμάτη σασπένς και αγωνία. Η Millenium θα αποκαλύψει την πραγματικότητα, στις 14 Οκτωβρίου, ενώ λίγο πρωτύτερα το φιλμ θα περάσει και το κατώφλι του φεστιβάλ του Τορόντο.

Το γεγονός πως μεταξύ του καστ συμπεριλαμβάνονται και δύο βαρύτατα όσκαρς, συνήθως αποτελεί σημαντικό ατού για κάθε παραγωγή. Εδώ ξεσπά ένας μικρός προβληματισμός από την συνύπαρξη του Nicolas Cage με την Nicole Kidman, που η αστερόσκονη τους το τελευταίο διάστημα, δεν είναι στα πιο λαμπερά της επίπεδα. Αντίθετα το ζευγάρι των δευτεραγωνιστών Cam Gigandet και Liana Liberato, φαντάζει πιο ελκυστικό ως πρόταση, εκτιμώ...

Εύκολα θα μπορούσα να το αποκαλέσω και ο "σκηνοθέτης που ονειρεύτηκε κάποια στιγμή να γίνει Kieslowski". Αυτός ο τύπος από την Σκανδιναβία, ο Per Fly, που δίχως άλλο επέδειξε ικανότητες με την ψαγμένη τριλογία του, εδώ μοιάζει να πνίγεται μέσα στις ίδιες του τις φιλοδοξίες να μοιάσει, έστω και για λίγο στον ανεπανάληπτο auteur του Δεκαλόγου. Όχι μόνο πετυχαίνει να αποτελέσει ένα τρισάθλιο κακέκτυπο του, μα δεν καταφέρνει να αγγίξει ούτε στο ελάχιστο, δημιουργούς από κατώτερο ράφι, σαν τον Adrian Lyne, που όταν βλέπει πως το γκέμι του ξεφεύγει, παλεύει αγωνιωδώς να προσεταιριστεί...

Ευτυχισμένη σύζυγος και επιτυχημένη φωτογράφος μόδας, νοιώθει μια παράξενη έλξη για το πρόσωπο ενός άγνωστου άντρα, που κάθε βράδυ στοιχειώνει τα όνειρα της. Συναίσθημα που θα μετατραπεί σε έκπληξη, μόλις τον αντικρίσει μπρος της κατά την διάρκεια επαγγελματικού ταξιδιού της στο Παρίσι. Με την κατάσταση να ξεφεύγει από τον έλεγχο της, η μοναχική γυναίκα, θα παραδοθεί δίχως όρους στην αγκαλιά του όμορφου Πολωνού καθηγητή, δίχως να νοιάζεται για το αν θα ξεπεράσει τα όρια και οι συνέπειες που θα υποστεί, θα είναι οδυνηρές...

Τόσο πολύ που δεν θα διστάσει να τον ψάξει ακόμη και χιλιάδες μίλια μακριά από την εστία της, ταξιδεύοντας από την παγωμένη Κοπεγχάγη μέχρι την (Kieslowskiκή) Βαρσοβία, αντιλαμβανόμενη πως το κορμί της δεν αντέχει στιγμή δίχως το - παράνομο - άγγιγμα του. Το ζόρι του σεναρίου είναι που ποτέ δεν διασαφηνίζει, αν τα όσα εξιστορεί είναι πραγματικότητα ή κινούνται στην σφαίρα του ονείρου. Είναι σύνηθες οι μοντέρνοι σκηνοθέτες να ρισκάρουν σε αυτό το παιχνίδι της ισορροπίας, μεταξύ στην αλήθεια και την φαντασία, το κακό είναι όταν το πράττουν, δίχως σαφή λόγο και αιτία.

Στις δικές μας αίθουσες, 18 Αυγούστου 2011 από την Odeon

Στύβω το κεφάλι μου να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά, που κλήθηκα να δω το σίκουελ, ενός πρωτότυπου, που όχι μόνο ουδέποτε παρακολούθησα, μα δεν γνώριζα καν την ύπαρξη του. Και καλά, αυτή η live εκδοχή του μοντέρνου Μπρους Γουέιν, μπορεί σε κάποια γωνιά του κόσμου να έπιασε εμπορικά, ώστε το στούντιο να δώσει διαταγή για το νούμερο δύο. Στα μέρη μας, πως φτάνει από το πουθενά η συνέχεια μιας ιστορίας, που αγνοούμε την αρχή της και μάλιστα με το περιτύλιγμα της βιντεοκασέτας, είναι πραγματικά ένα μυστήριο, που μπορεί να αποτελέσει τον σεναριακό σπινθήρα του ενδεχόμενου τρίτου chapter του σίριαλ...

Μόλις έχει αναλάβει τα ηνία του οικογενειακού κολοσσού, ο πολυεκατομμυριούχος κληρονόμος Λάργκο Γουίντς και αντιλαμβάνεται πως η εισαγγελία τον έχει βάλει στο στόχαστρο, κατηγορώντας τον ως υποκινητή εχθροπραξιών στην Βιρμανία και ως έναν στυγνό και κυνικό εγκληματία. Προκειμένου να βρει τα στοιχεία εκείνα που θα αποδείξουν την αθωότητα του, αλλά και θα καθαρίσουν το όνομα του, ο δυναμικός άντρας θα αναγκαστεί να ταξιδέψει στην εμπόλεμη ζώνη της Νοτιοανατολικής Ασίας και να αντιμετωπίσει τους παρανοικούς μιλιταριστές που του έχουν στήσει παγίδα.

Σύμφωνοι το πρότζεκτ δεν είναι φτωχό, αφού η κάμερα ταξιδεύει πέρα δώθε σε ουκ ολίγες γωνιές του πλανήτη, από το Βερολίνο στις ζούγκλες της Ταϊλάνδης και από το Λονδίνο στις γεμάτες νέον λαμπιόνια πλαγιές του Χονγκ Κονγκ. Εκτός από το χωροταξικό ταξίδεμα όμως, ο άμαθος σκηνοθέτης Jerome Salle, διαχειρίζεται άκομψα και τον χρόνο, αφού τα διαρκή φλασμπάκ, προκειμένου να δώσει μια οντότητα στην τετριμμένη ιστορία του, προκαλούν σύγχυση στον νου του θεατή, που πιθανότατα δεν έχει την διάθεση να ζοριστεί ιδιαίτερα και για το λόγο αυτό, επιλέγει να παρακολουθήσει μια χαλαρή περιπέτεια δράσης. Αυτό το κοσμοπολίτικο στυλ όμως, σε συνδυασμό με το αεράτο υφάκι του ήρωα (?) δεν δημιουργούν σε κανένα σημείο τις κατάλληλες προϋποθέσεις για μια action movie, που προσπαθεί να αποτινάξει από πάνω της τον χαρακτηρισμό "του σωρού"...

Στις δικές μας αίθουσες, 18 Αυγούστου 2011 από την Spentzos

Μου αρέσει πολύ που οι - περισσότερες - ταινίες που έχει πρωταγωνιστήσει ο Jason Statham, ο μοναδικός που δικαιούται την σήμερον ημέρα το ζόρικο αξίωμα του action performer, έχουν μονολεκτικό τίτλο. Ακόμη και αν λίγο έως πολύ ο χαρακτήρας του, είτε εξυπηρετεί παράνομους σκοπούς, είτε αγαθούς, είναι κάπως πανομοιότυπος, χάρη σε αυτή την ιδιαιτερότητα της μαρκίζας, μπορείς να θυμάσαι που ακριβώς τον έχεις συναντήσει. Ο Τούρκος λοιπόν του Snatch κι ο δυναμικός οδηγός του Transporter, ο θολωμένος εκτελεστής του Crank κι ο ορκισμένος εκδικητής του War, ο πρώην κατάδικος του Revolver κι ο πιο τρελός της κομπανίας των Expendables, δηλώνει και πάλι το παρόν σε μια περιπέτεια - μιας λέξης ξανά, σαν το Blitz - που δεν θα αφήσει ασυγκίνητο, ούτε έναν οπαδό του (αγαπημένου) είδους.

Ο ένας μετά τον άλλο πέφτουν νεκροί οι αστυνομικοί στους δρόμους του Νοτιοανατολικού Λονδίνου, από τα χέρια ενός παρανοϊκού κατά συρροήν δολοφόνου, που αυτοδιαφημίζεται στα μέσα ενημέρωσης με το παρατσούκλι Μπλιτζ. Ένα αιματηρό κουβάρι που θα αναλάβει να ξετυλίξει ωσότου εντοπίσει τον φονιά, ο Μπραντ, ένας άγριων μεθόδων μπάτσος, λειτουργώντας κάτω από τις εντολές του ιδιαιτέρων σεξουαλικών προτιμήσεων προϊσταμένου του. Όσο πλησιάζει στην λύση του προβλήματος, όμως, άλλο τόσο ο μανιακός εγκληματίας, δείχνει να ξεφεύγει από τα νύχια του.

Η παλιά καλή δοκιμασμένη συνταγή, δοσμένη αυτή τη φορά σε ένα θολό, σκοτεινιασμένο, βρώμικο θα το αποκαλούσα made in England στυλ, που σαν φόντο τουλάχιστον, δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις, για το αγκάλιασμα ενός αξιοπρεπούς flic story. Ο Βρετανός Elliott Lester, μελετά κατά το δοκούν τους χαρακτήρες του και ιδιαίτερα τον βασικό, τον μπασκίνα με το δερμάτινο, που λειτουργεί εντελώς αντισυμβατικά και έξω από τα πλαίσια του κανόνα to protect and to serve. Κατάσταση οργής που εντείνεται πολύ περισσότερο όταν το αίμα των αγαπημένων συναδέλφων, κυλάει ποτάμι στην άσφαλτο και οι ενδείξεις για την ταυτότητα του κακοποιού, δεν είναι σαφείς. Άσχετα αν ο θεατής, σύμφωνα με την φιλμική λογική του Se7en, τον γνωρίζει από νωρίς και δεν μπαίνει στο παιχνίδι να παίξει και ο ίδιος τον ντετέκτιβ...

Στις δικές μας αίθουσες, 18 Αυγούστου 2011 από την Village

Είναι καθήκον κάθε γιατρού, να ανακουφίζει τους ασθενείς του... Εξαρτάται βεβαίως τι εννοεί κανείς ανακούφιση, αλλά ακόμη περισσότερο πως ορίζεται ακριβώς ο ασθενής. Εις το όνομα της επιστήμης πάντως ο ήρωας της ιστορίας που αφηγείται η ρομαντική κομεντί εποχής με τον όχι και τόσο ταιριαστό τίτλο Hysteria, όχι μόνο έγινε διάσημος αλλά έμεινε και στην ιστορία για την σπουδαία (!) εφεύρεση του. Στο Βικτοριανό Λονδίνο ζει και εργάζεται ο δόκτορας Μόρτιμερ Γκράνβιλ, που μόλις εφηύρε τον πρώτο ηλεκτρομαγνητικό δονητή και οι μισές κυρίες της πόλης έχουν παρελάσει από το ιατρείο του, προκειμένου να "δοκιμάσουν" το νέο μηχάνημα... Πιπεράτο και πρωτότυπο εμφανίζεται το θέμα του φιλμ που σκηνοθετεί η Tanya Wexler, σκηνοθέτιδα γνωστή από την προηγούμενη δουλειά της Finding North - και trivia, ετεροθαλής αδελφή της κορυφαίας πρωταγωνίστριας των εφηβικών μου ονείρων Darryl Hannah - το ερωτηματικό που προκύπτει είναι το πόσο πολύ μπορεί να ενδιαφέρει το κοινό, ένα τέτοιο παλιομοδίτικο κωμωδιάκι. Μια πρώτη απάντηση θα πάρει ο κόσμος που θα παρευρεθεί στην πρεμιέρα του έργου στο φεστιβάλ του Τορόντο, εκεί που η Υστερία σκοπεύει να βρει τον διανομέα της στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Κάτι που δεν νομίζω να δυσκολευτεί να επιτύχει, χάρη στο έξοχο καστ που συνθέτει την διανομή, αρχής γενομένης από το όμορφο και γοητευτικό ντουέτο του love story της ίντριγκας, που ορίζουν ο Hugh Dancy και η Maggie Gyllenhaal, έχοντας την υποστήριξη πλήθους ρολιστών, όπως ο Jonathan Pryce, ο Rupert Everett, η Gemma Jones και η συνεπώνυμη της Felicity...

Όχι ο συνηθισμένος συνήγορος. Όχι η συνηθισμένη υπόθεση. Όχι το συνηθισμένο έγκλημα... Ως δικαστικό δράμα, ένα από τα πιο αγαπημένα δηλαδή των κινηματογραφικών ειδών, μας συστήνεται η ταινία Puncture, μια ανεξάρτητη παραγωγή, που απέσπασε θετικότατα σχόλια, στην πρώτη της παρουσία στο φεστιβάλ της Tribeca όπου προβλήθηκε. Βασισμένη σε μια αληθινή ιστορία η υπόθεση, έχει στο επίκεντρο της έναν νεαρό και φιλόδοξο δικηγόρο με έδρα την μεγαλούπολη του Τέξας, Χιούστον, που ο εθισμός του στις ναρκωτικές ουσίες δεν του έχει επιτρέψει να πραγματοποιήσει την καριέρα που ονειρεύεται. Η τελευταία υπόθεση που θα αναλάβει, είναι ίσως ο βατήρας ανέλιξης του στους δικαστικούς κύκλους, αφού καλείται να υπερασπιστεί, ενάντια σε έναν κολοσσό νοσοκομειακών προμηθειών, μια άτυχη γυναίκα, που τρυπήθηκε κατά λάθος από την χρήση μολυσμένης σύριγγας. Το φιλμ φέρει την υπογραφή των πρωτοεμφανιζόμενων σκηνοθετών, αδελφών Kassen και θα κάνει την εμφάνιση του στους αμερικάνικους κινηματογράφους, σε διανομή της Millennium Entertainment στις 23 Σεπτεμβρίου του 2011, σε μικρό κύκλωμα αιθουσών.

Πέρα από την παρουσία του σε μπλοκμπάστερς επιπέδου Captain America, που έχουν εκτοξεύσει την δημοτικότητα του στα ύψη, είναι πολύ ευχάριστό που ο ταλαντούχος Chris Evans, προτιμά να εμφανίζεται και σε τέτοιου χαμηλού κόστους, μα ικανοποιητικής καλλιτεχνικής αξίας πρότζεκτς. Εδώ ο 30χρονος Βοστονέζος υποδύεται τον ιδιότροπο δικηγόρο, έχοντας στο πλάι του σε υποστηρικτικούς ρόλους τους Michael Biehn, Vinessa Shaw και Brett Cullen.

Γνωρίζεις τη φαμίλια σου. Γνωρίζεις τους φίλους σου. Τι συμβαίνει όμως όταν δεν μπορείς να αναγνωρίσεις τα πρόσωπα τους? Σύμφωνοι. Milla Jovovich και θρίλερ δεν είναι και ο καλύτερος συνδυασμός που θα μπορούσα να φανταστώ. Όμως για όλους εκείνους που αρέσκονται στην παρακολούθηση, μιας ανατριχιαστικής ιστοριούλας, που τα όσα αφηγείται δεν μπορούν με καμία απλή και λογική μέθοδο να εξηγηθούν, τότε η περίπτωση του Faces In The Crowd φαντάζει ως μια εξαιρετική κινηματογραφική πρόταση. Όπως το ζόρι που αντιμετωπίζει μοναχική γυναίκα, η οποία κατοπινά της επίθεσης που δέχτηκε από κατά συρροήν δολοφόνο και βγήκε ζωντανή, δεν μπορεί να διακρίνει τα πρόσωπα των ανθρώπων που την περιβάλλουν, κάτι που σημαίνει πως έτσι διευκολύνεται και το έργο του φονιά, που θα επιστρέψει για να ολοκληρώσει το έργο του. Καλώς εχόντων των πραγμάτων πάντως το b-movie του Φραντσέζου σκηνοθέτη Julian Magnat, που γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στο Γουίνιπεγκ του Καναδά, όντας από εκείνα που διαθέτουν το κοινό τους, δεν νομίζω να δυσκολευτεί να βρει διανομή στην Αμερική.

Ελπίδες που τρέφει το Faces In The Crowd, κυρίως λόγω της δημοφιλούς πρωταγωνίστριας του, που εντέλει εσχάτως δηλώνει αποκλειστικά ηθοποιός (!) και μάλιστα με έντονη διάθεση συμμετοχής της σε όσες πιο πολλές ταινίες μπορεί, από τους νέους Τρεις Σωματοφύλακες, μέχρι το καινούργιο, πέμπτο επεισόδιο του Resident Evil. Μαζί με την εντυπωσιακή - κακά τα ψέματα - καλλονή, συνυπάρχει και ο γνώριμος από τις αμέτρητες επαναλήψεις του Nip / Tuck, Julian McMahon.

Αφού με το Up In The Air κατάφερε να πείσει και τον πλέον δύσπιστο για τις υψηλές δημιουργικές του ικανότητες, ο ταλαντούχος σκηνοθέτης Jason Reitman (ακόμη των Thank You For Smoking και Juno) επιστρέφει με καινούργια ταινία, που σεναριακά φέρει και πάλι την σφραγίδα της αγαπημένης του συνεργάτιδας και τιμημένης με βραβείο Όσκαρ της συγκεκριμένης κατηγορίας, Diablo Cody. Το Young Adult είναι ένα ακόμη κοινωνικό dramedy, στο γνώριμο στυλ του γεννημένου στο Μόντρεαλ κινηματογραφιστή, που περιγράφει την ιστορία μιας επιτυχημένης συγγραφέως ενήλικων ιστοριών για ανηλίκους (...) που επιστρέφει στην γενέτειρα της στην Μινεσότα, αναζητώντας την ηρεμία για να αφοσιωθεί απερίσπαστη στο έργο της, μα εκεί θα συναντήσει τον παλιό νεανικό της έρωτα, που τώρα είναι πλέον οικογενειάρχης. Τον βασικό ρόλο της Μέιβις Γκάρι, κρατά η πανέμορφη - όσο και απίστευτα ψυχρή - Charlize Theron, που το προμόσιον μόλις έδωσε στην κυκλοφορία την πρώτη επίσημη φωτογραφία της από την ταινία, ενώ την περιστοιχίζουν ο γοητευτικός Patrick Wilson, ο Patton Oswalt και η Colette Wolfe. Το φιλμ υπολογίζεται να κάνει την εμφάνιση τους στις αμερικάνικες αίθουσες σε διανομή της Paramount, σε περιορισμένο κύκλωμα στις 9 Δεκεμβρίου - σύμφωνα με το μοντέρνο πρότυπο κυκλοφοριών - και μία εβδομάδα αργότερα σε μεγαλύτερο εύρος κινηματογράφων.

Με μια ενδεικτική φωτογραφία του σούπερ σταρ Leonardo Di Caprio, ξεκίνησε η προωθητική καμπάνια της νέας φιλόδοξης δημιουργίας του μεγάλου Clint Eastwood, J. Edgar, που αποτελεί μια κινηματογραφική βιογραφία του άντρα που συνέδεσε όσο κανείς το όνομα του με το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών των Ηνωμένων Πολιτειών, τον Τζέι Έντγκαρ Χούβερ. Το φιλμ θα καλύψει το μεγαλύτερο εύρος της ζωής του σκοτεινού ηγέτη του FBI για περίπου πέντε δεκαετίες (από τις αρχές της δεκαετίας του 20' μέχρι τον θάνατο του το 1972) δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στην νεανική δράση του, ως μια ανερχόμενη και φιλόδοξη προσωπικότητα των κύκλων της Ουάσιγκτον. Ο Clint εντέχνως απέφυγε να δεχτεί τις προσκλήσεις των μεγάλων φιλμικών ραντεβού του φθινοπώρου, μη δεχόμενος να συμμετάσχει το πόνημα του στα φεστιβάλ της Βενετίας, του Τορόντο και της Νέας Υόρκης, ρίχνοντας την κατευθείαν στα βαθιά, στις 9 του Νοέμβρη, σε περιορισμένο κύκλωμα αιθουσών και δύο ημέρες αργότερα σε ευρύτερη διανομή από την Warner Bros.

Πέραν του γοητευτικού Leo, που μέσω του εξελιγμένου μακιγιάζ, θα επιχειρήσει να υποδυθεί τον Χούβερ σε μια τεράστια χρονική περίοδο ζωής, στο φιλμ ακόμη συμμετέχουν η Naomi Watts ως η Χέλεν Γκάντυ, για πολλά χρόνια γραμματέας του, ο Ed Westwick ως ο Πράκτορας Σμιθ που κλήθηκε να συγγράψει την βιογραφία του, ο Josh Lucas ως ο θρυλικός αεροπόρος Τσαρλς Λίντμπεργκ, ο Damon Herriman ως Μπρούνο Χάουπτμαν, ο άντρας που απήγαγε το παιδί του Λίντμπεργκ το 1932, σε μια υπόθεση που εκτόξευσε την δημοτικότητα του Χούβερ, ο Ken Howard ως εισαγγελέας Χάρλαν Στόουν και ο Armie Hammer ως ο Κλάιντ Τόλσον το νούμερο δύο της ιεραρχίας του Γραφείου.

Μια δεκαετία μετά την ταινία που την έκανε διάσημη παγκοσμίως, το ανατρεπτικό American Psycho, με τον Christian Bale, η σκηνοθέτιδα Mary Harron (που επίσης δικά της είναι το I Shot Andy Warhol και The Notorious Bettie Page) από τον μακρινό Καναδά, επιστρέφει στην δημιουργική δράση, με ένα ακόμη ανατριχιαστικό θρίλερ, που βαδίζει πάνω στην λεπτή γραμμή ανάμεσα στην πραγματικότητα και την φαντασία. Το The Moth Diaries ξεδιπλώνει την ιστορία του εξ ολοκλήρου μέσα στους διαδρόμους ενός γυμνασίου θηλέων, εκεί που μια φοβισμένη και χαμηλών τόνων νεαρή σπουδάστρια, αντιλαμβάνεται πως η συγκάτοικος της στο δωμάτιο, πιθανότατα είναι βαμπίρ. Τις μοντέρνες προσταγές ενός νεανικού φοβιστικού φιλμ, ακολουθεί η ταινία που βασίζεται στην ομώνυμη, δημοφιλέστατη νουβέλα της Rachel Klein και που αναμένεται να κάνει την πρώτη της παρουσία στο επερχόμενο φιλμικό ραντεβού του Τορόντο.

Οι πρώτες εικόνες που άφησε το στούντιο να διαρρεύσουν, ανοίγουν την όρεξη για ένα ακόμη πιο αιματηρό τρέιλερ, το οποίο φαντάζομαι δεν θα αργήσει να κάνει την εμφάνιση του. Σε ότι αφορά πάντως στους πρωταγωνιστικούς ρόλους του The Moth Diaries, αυτοί έχουν διανεμηθεί στους Lily Cole, Sarah Bolger και Scott Speedman.