Μπορεί ο ένας και μοναδικός έρωτας, να αποκτήσει μια δεύτερη ευκαιρία? Τα χαρτομάντηλα σε παράταξη και κλαυθμόν άρξαστε! Όχι απλά το προδιαθέτει, αλλά το προστάζει άλλωστε το τρίπτυχο, που ορίζει την οντότητα του ρομαντικού δράματος The Vow. Πρώτον - Ημερομηνία κυκλοφορίας παγκοσμίως, η 14η Φεβρουαρίου, μέρα των ερωτευμένων λέει το καλαντάρι, παραδοσιακά μέρα κυκλοφορίας των ποιοτικότερων αισθηματικών κινηματογραφικών μελό. Δεύτερον - Με την κούκλα πρωταγωνίστρια του The Notebook, συνεπώς το δάκρυ κορόμηλο εγγυημένο, από πρώτου μέχρι τελευταίου (χαπι εντικού αυτή τη φορά?) δευτερολέπτου. Τρίτον - Με τον γοητευτικό πρωταγωνιστή του Dear John, άρα κυρίες μου, εκτός από μια γερή δόση συγκίνησης, θα λάβετε κι ένα πακέτο με μπόλικα σεξ απίλ χαμόγελα και ουκ ολίγους κοιλιακούς, που θα σας κάνουν να ονειρεύεστε για μέρες πρίγκιπες και λευκά άλογα. Προφανώς η συνταγή του φιλμ, που φέρει την υπογραφή κάποιου Αμερικάνου σκηνοθέτη με το όνομα Michael Sucsy, είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της ευαίσθητης ψυχής που θα επισκεφτεί την αίθουσα για να συνταραχτεί από την ερωτική ιστορία, που η μοίρα δεν στάθηκε καλή μαζί του. Δηλαδή εκείνης του νιόπαντρου ζευγαριού, που βλέπει την ευτυχία του να γκρεμίζεται όταν κατόπιν αυτοκινητιστικού ατυχήματος, το ένα του κομμάτι, η νύφη, πέφτει σε βαριά αμνησία και το πρόσωπο του λατρεμένου της, δεν της θυμίζει τίποτα. Ώρα για εκείνον να κάνει τα πάντα, ώστε να ξυπνήσει μέσα της τα χαμένα συναισθήματα...

Η επιλογή του Chaning Tatum, που έχει αποδειχτεί ιδανικός στην απόδοση του καλού παλικαριού, που έδινε και την ψυχή τους για την αγαπημένη του και της πανέμορφης Rachel McAdams, που τα έχει πάει περίφημα σε κάθε απόπειρα απόδοσης της εύθραυστης γυναικείας ψυχής, φαντάζει κακά τα ψέματα ιδανική για την περίσταση. Συνεπώς η Screen Gems, μπορεί να περηφανεύεται, έστω και λίγο νωρίς, πως έχει στα χέρια της το κορυφαίο δακρύβρεχτο ρομάντζο του 2012, μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου φυσικά...

Στις δικές μας αίθουσες? Του Αγίου Βαλεντίνου...

Περισσότερα... »

Πες Μου Τ'Όνομα Σου
του Michel Leclerc. Με τους Jacques Gamblin, Sara Forestier, Zinedine Soualem, Carole Franck


Βρε Καλώς τον Jospin!
του zerVo
Ωδή εις Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Γαλλία του μέλλοντος. Τότε που το Liberte, θα είναι ισότιμο και ισοβαρές για όλους, το Egalite θα ισχύει, οποιαδήποτε προέλευση γι αν έχει ο πολίτης, από τις πρώην κτίσεις της αυτοκρατορίας και το Fraternite, θα αφορά όλα τα παιδιά της χώρας, οιασδήποτε πίστης, θρησκείας, απόχρωσης ή ρίζας. Δικαιούνται οι τρικολόρ να ευελπιστούν και να ατενίζουν με αισιοδοξία τον ορίζοντα, με τις όποιες αλλαγές επιφυλάσσει στην ιδιοσυγκρασία τους? Η αγάπη όλα τα υπομένει, η αγάπη όλα τα ορίζει, λέει ο στίχος και τον συνυπογράφει με πάθος το πειραγμένο rom com, Le Nom Des Gens. Φιλμάκι που σφύζει από ενεργητικότητα και πάθος, παίζει διαρκώς και πανέξυπνα με τις αλληγορίες, αλλά αν δεν είσαι έστω και ελαφρώς γνώστης της πρόσφατης πολιτικής ιστορίας της Φραγκιάς, μάλλον θα κουραστείς να το αποκωδικοποιήσεις...

Εκείνος σαραντάρης, μόνιμα φρεσκοσιδερωμένος και καλογυαλισμένος, γιος Εβραίας με σκληρές αναμνήσεις από το Ολοκαύτωμα και κοτσονάτου μπουρζουά, με τάσεις τελειομανίας. Εκείνη πολύ νεότερη, απελευθερωμένη και δίχως αναστολές, κόρη Αλγερινού μετανάστη πολυπράγμονα και Παριζιάνας επαναστάτριας του 68'. Η γνωριμία τους εν μέσω συνέντευξης στο ραδιόφωνο, σε στιγμές που ο έμπειρος ιατροδικαστής νεκρών πτηνών, ξεδιπλώνει την γνώση του, θα είναι και η απαρχή ενός έρωτα, που στην πορεία του θα περάσει αμέτρητες διακυμάνσεις...

Όπερ σημαίνει πως το αταίριαστο ντουέτο, θα εξελιχθεί αντρόγυνο, περισσότερο από καπρίτσιο της πιτσιρίκας, που θα πλευρίσει τον κοιμισμένης καθημερινότητας επιστήμονα, όπως συνηθίζει άλλωστε να κάνει, όταν βάζει μπροστά τα μελετημένα πλάνα της, που παρακινούνται από τα ακτιβιστικά της συναισθήματα. Μέσα από την εξέλιξη της ιστορίας τους, αλλά και δια μέσου φλασμπάκ που χρησιμοποιεί το γεμάτο χιούμορ σενάριο, ξετυλίγεται το τότε και το τώρα του φραντσέζικου πολιτικού γίγνεσθαι. Οι συγκρίσεις αναπόφευκτες, ειδικά όταν οι περιστάσεις μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό, είτε αυτό αφορά στις πολύκροτες εκλογικές αναμετρήσεις, είτε στις αναταραχές στις γαλλόφωνες γειτονιές, είτε στην απεικόνιση της πραγματικότητας των ατόμων της κοινωνίας.

Για πες: Σκηνοθετημένο από τον φέρελπι Leclerc, με ιδιαίτερο ύφος, που δανείζεται αρκετά στοιχεία από την έξυπνη γλαφυρότητα του Allen, μιξάροντας τα σε ένα σουρεαλιστικό τοπίο, το Le Nom Des Gens, είναι ένα μοντέρνο αισθηματικό παραμύθι, ένα σινερομάντζο, που στόχο του έχει να ζορίσει τον θεατή του, όχι να σκεφτεί το ενδεχόμενο χάπι έντ, αλλά στο τι φωτεινό κι ελπιδοφόρο εκείνο πραγματικά συμβολίζει. Και πραγματικά, όταν ο χαρισματικός ρολίστας Jean Gamblin και η τρυφερή ενζενί Sara Forestier, ενώνουν τα χέρια, μετά από άλλοτε αστείες κι άλλοτε συγκινητικές αμέτρητες διακυμάνσεις, ατενίζοντας το αύριο της πατρίδας τους στο φινάλε, το κύμα της αισιοδοξίας που δέχεται το κοινό είναι κάτι παραπάνω από ισχυρό...






Στις δικές μας αίθουσες, στις 2 Ιουνίου 2011 από την Rosebud

Περισσότερα... »

Το κορίτσι ξανάρχεται! Ως αναγνώστης του πρώτου βιβλίου της υπερ-επιτυχημένης τριλογίας του Stieg Larsson, δεν μπορώ να πω πως είχα μείνει ιδιαίτερα ικανοποιημένος. Δεδομένα όμως γνώριζα μέσα μου, πως θα αποτελούσε μιας πρώτης τάξης βάση για ένα σπουδαίο κινηματογραφικό θρίλερ. Ατυχώς - αν και η φιλμική σχολή τους, τα πηγαίνει περίφημα - οι Σουηδοί, έτρεξαν να προλάβουν, μην τυχόν και η νουβέλα ξεφύγει από τα χέρια τους και δεν οπτικοποιήσουν εκείνοι πρώτοι τους τρεις τόμους του Millennium, με συνέπεια το αποτέλεσμα, να είναι μετριότερο κι από του αναγνώσματος. Ευτυχώς για όλους μας, πάντα και παντού υπάρχει ένας David Fincher, που κάνει τις ευχές μας πραγματικότητα. Κι αν κρίνω από το καταιγιστικού μοντάζ, σε τέμπο που μόνο οι Zeppelin θα μπορούσαν να ορίσουν, τρέιλερ - όχι τόσο το green band, που επίσημα κυκλοφόρησε, μα το red band, που κάπου στο δίκτυο έκανε την εμφάνιση του σε bootleg - τότε ο αγαπημένος κύριος Se7en, πρέπει να έχει κάνει πολύ καλή δουλειά. Δηλαδή κατάφερε να εκτοξεύσει με την την χρήση της μαγικής του μπαγκέτας, την αγωνιώδη υπόθεση της Λίσμπετ Σαλάντερ, της δαιμόνιας όσο και περιθωριακής χάκερ που γίνεται το δεξί χέρι ενός ικανού ρεπόρτερ, στην αναζήτηση μιας κοπέλας, η οποία αγνοείται για σαράντα ολόκληρα χρόνια. Το σενάριο του The Girl With The Dragon Tattoo, επιμελήθηκε ο πολυβραβευμένος Steven Zaillian της Schindler's List, ενώ την διανομή του έχει αναλάβει η Sony, που Χριστουγεννιάτικα θα μοιράσει την πολυαναμενόμενη αμερικάνικη εκδοχή στις αίθουσες του κόσμου.

Το ζήτημα που τίθεται πλέον δεν είναι αν σκηνοθετικά η US Version αποδειχτεί καλύτερη της νερόβραστης σκανδιναβικής, ούτε αν ο δυναμικός Daniel Craig, αποδειχτεί πιο ισχυρής κράσης από τον χαμηλών τόνων βορειοευρωπαίο ομόλογο του. Αλλά αν εντέλει η Rooney Mara, πετύχει να αντικαταστήσει επάξια στον βασικότερο ρόλο της τριλογίας, την Noomi Rapace, που κυριολεκτικά έσκισε στο πρωτότυπο, αρπάζοντας συνάμα από τα μαλλιά την ευκαιρίας μιας διεθνούς καριέρας.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 12 Ιανουαρίου 2012

Περισσότερα... »

Κουνγκ Φου Πάντα 2
της Jennifer Yuh Nelson. Με τις φωνές των Jack Black, Angelina Jolie, Dustin Hoffman, Gary Oldman, Jackie Chan, Seth Rogen, Lucy Liu, David Cross


Φαγανό Αρκούδι...Παραχορεύει
του zerVo
Σίγουρα θα το προτιμούσα σε live action. Όχι φυσικά με μικιμάους και ζωάκια που επιδεικνύουν τις αρετές τους στις πολεμικές τέχνες, αλλά σαν ένα από εκείνα τα εκπληκτικού κάλλους απαωανατολίτικα έπη, που ειδικά στο πρώτο μισό της περασμένης δεκαετίας, γνώρισαν μια τρομακτική άνθιση. Θα μου πεις ο πεινασμένος από wu xia, καρβέλια ονειρεύεται, εφόσον το αγαπημένο μου genre περνά εδώ και καιρό ύφεση, αλλά να, μου κάθεται κάπως να μην χορεύουν στην οθόνη ο Donnie Yen, ο Kaneshiro, o Lau και ο Li και να είμαι υποχρεωμένος στην θέση τους, να παρακολουθώ καλοφτιαγμένα animation μεν, πλην υπέρβαρα αρκούδια...

Από την στιγμή που ανακάλυψε το υπερόπλο που μπορεί να ισοπεδώσει όποιον σταθεί εμπόδιο στα υπερφίαλα σχέδια του, ο Λόρδος Σεν, ένα παγόνι πραγματικός δαίμονας, θα βάλει σε λειτουργία το πλάνο ισοπέδωσης ολάκερης της Κίνας. Έχει υπολογίσει όμως δίχως την αντίδραση του αγαπημένου του λαού dragon warrior, Πο, του χαρισματικού πάντα, άσου του κουνγκ φου, που μαζί με τους furious five συμπολεμιστές του, θα κάνουν ότι περνά από το χέρι τους, για να διατηρήσουν την ακεραιότητα του τόπου τους.

Προμηνύεται δηλαδή μια μάχη μέχρις εσχάτων, που σύμφωνα με τους χρησμούς, θα έχει ασπρόμαυρο - όπως ακριβώς τα χρώματα του γιγάντιου αιλουρόποδου που ζει στα ορεινά της αχανούς χώρας - θριαμβευτή, γεγονός που γεμίζει με τρόμο, τον επίδοξο καταστροφέα. Αρκεί ο φαγανός, επιπόλαιος, αλλά και άφοβος Πο, να ξεπεράσει τις εσωτερικές ανησυχίες, που προκαλούν οι μνήμες, από τον επώδυνο αποχωρισμό του, από τους γονείς του. Η αγάπη του χήνου πατέρα, οι συμβουλές του μέντορα Σίφου και η αλληλεγγύη της πανίσχυρης πεντάδας που τον περιβάλλει, θα είναι τα στοιχεία εκείνα, που θα οδηγήσουν τον ασύμμετρο Kung Fu Panda, για ακόμη μια φορά στην νίκη, που θα σκορπίσει την γαλήνη ξανά στην περιοχή.

Για πες: Αξιοπρεπές το παραμύθι που επεξεργάζεται η πένα της Jennifer Yuh, που στο παρελθόν είχε εργαστεί ως σχεδιάστρια στην Μαδαγασκάρη και σε μικρές τηλεοπτικές παραγωγές. Εστιάζει όμως πολύ περισσότερο στην δράση, με μακροσκελείς σεκάνς φωτιάς και χαμού για να γεμίσει το 90λεπτο, αντί να επιλέξει (όπως κάνει για ένα τέταρτο στην έναρξη) την πιο μελοδραματική φόρμα, που κεντρίζει περισσότερο το ενδιαφέρον των μικρής ηλικίας θεατών. Ότι θα καταφέρει να αποσπάσει από τους ανήλικους, επιφωνήματα του τύπου "γουάου" και "κουλ" το θεωρώ σίγουρο. Ακόμη πιο σίγουρο όμως έχω, πως από την μνήμη τους θα διαγραφεί πολύ, πολύ σύντομα, αφού δεν θα έχει πετύχει να τους φορτίσει συγκινησιακά...






Στις δικές μας αίθουσες, 2 Ιουνίου 2011 από την UIP


Περισσότερα... »

Hangover 2
του Todd Phillips. Με τους Bradley Cooper, Ed Helms, Zach Galifianakis, Justin Bartha, Ken Jeong και τον Paul Giamatti


One Night In Bangkok
του zerVo
Oh no, not again! Το δις εξαμαρτείν που λένε... Ειδικά όταν επιτυγχάνεται από σαραντάρηδες και όχι από δεκαεξάχρονα - αν και για τον ένα του wolfpack, δεν παίρνω και όρκο, περί ηλικίας - το θέαμα λιγάκι ξενίζει, γι αυτό και καταλήγει τόσο κωμικό. Το ζήτημα είναι αν το σίκουελ της καταλυτικής επιτυχίας του 2009, φτιάχτηκε με κύριο γνώμονα την εκ νέου διασκέδαση του κοινού και όχι απλώς και μόνο, για να φουσκώσει ξανά τα ταμεία της Warner. Γιατί κακά τα ψέματα, όταν το κυρίως θέμα δεν έχει φτιαχτεί κατά τρόπο τέτοιο, ώστε κάποια στιγμή να αποκτήσει συνέχεια, είναι κομματάκι δύσκολο να επαναλάβει την έκπληξη της πρώτης φοράς. Οπότε το ζήτημα που τίθεται, είναι αν θα λειτουργήσουν οι όποιες καινοτομίες, εμπνευστούν οι οργανωτές, ώστε να ανανεώσουν το προϊόν. Και για να μην το φιλοσοφώ ούτε πολύ, ούτε αδίκως, μέρος δεύτερον είναι, δεν θα μπορούσε να βγει καλύτερο...

Ο Στου παντρεύεται! Ένα ακόμη μέλος της αντροπαρέας, δηλώνει πανέτοιμο να περάσει στέφανα με την γυναίκα της καρδιάς του, με τις προετοιμασίες να κτυπούν κόκκινο, ώστε η γαμήλια τελετή να αγγίξει το τέλειο. Με την μόνη λεπτομέρεια, πως ο γάμος θα λάβει χώρα στο χωριό της νύφης κι εφόσον εκείνη είναι Ταιλανδέζα, οι προσκεκλημένοι ετοιμάζονται για το μακρινό ταξίδι στην τροπική γωνιά της Ασίας. Έχοντας το γνώθι σαυτόν από την προηγούμενη φορά στο Λας Βέγκας, οι φίλοι του γαμπρού δεν θα του ετοιμάσουν ξεχωριστό μπάτσελορ πάρτι, απλά θα του ευχηθούν με μια πρόποση δίπλα στο κύμα. Μια μπυρίτσα, που τελικά δεν θα αποδειχτεί τόσο αθώα, όσο αρχικά φαίνεται...

Κι έτσι, ενώ τίποτε δεν προδιέθετε για μια βραδιά ακολασίας, η κομπανία θα ξυπνήσει σε βρωμερή, δυσώδη και θεοσκότεινη τρύπα της Μπανγκόκ, δίχως να θυμάται το παραμικρό από όσα συνέβησαν το περασμένο βράδυ και με τον ανήλικο, πλην πανέξυπνο κουνιάδο του Στου να λείπει, έχοντας αφήσει μοναδικό ίχνος πίσω του, το κομμένο μικρό του δάκτυλο. Απόγνωση! Κατάσταση που περιπλέκεται ακόμη περισσότερο, από την στιγμή που οι ανεύθυνοι τρεις, δεν έχουν στα χέρια τους ούτε ένα στοιχείο που να τους θυμίζει τι συνέβη στη νύχτα της ακολασίας, αντίθετα ο μόνος που θα μπορούσε να λύσει τον γρίφο, ο διεθνούς φήμης γκάνγκστερ Τσάου, που εμφανίστηκε από το πουθενά, μόλις έπεσε ξερός από υπερβολική δόση κόκας. Και το ρολόι για την γαμήλια δεξίωση, έχει ήδη να μετρά αντίστροφα.

Στο κτίσιμο της ίντριγκας, ο Todd Phillips, πολύ λογικά δεν πήρε το παραμικρό ρίσκο, ακολουθώντας σχεδόν πλάνο προς πλάνο, μέχρι το ημίωρο, την πεπατημένη του ορίτζιναλ, ρίχνοντας στην φάκα τους τραβάτε με κι ας κλαίω κολλητούς. Η ιδέα της εξέλιξης του στόρι όμως, σε μια πόλη που είναι βουτηγμένη ολοσχερώς στην παρανομία και στην παράβαση, αν και πανέξυπνη, στην πορεία αποδεικνύεται δίκοπος σουγιάς, εφόσον το ύφος γρήγορα θα παρεκκλίνει του αστείου και θα μεταλλαχθεί σε περιπέτεια δράσης, με γλαφυρούς τόνους. Γεγονός που σημαίνει και την καθίζηση του μετρητή χιούμορ, αφού όσο τα κομμάτια τους παζλ μπαίνουν στη θέση τους, το έστω και copy paste Hangover, φορά τη στολή του κάτι σαν Rush Hour, κάτι σαν Beverly Hills Cop, action comedy, με όλα εκείνα τα κλισέ που τις χαρακτηρίζουν. Άσε που πλέον για την δράση του Galifianakis, δεν υπάρχει η παραμικρή πια έκπληξη, που θα μπορούσε να ανατρέψει το προβλέψιμο...

Για πες: Συνεπώς ο συμπατριώτης μας, από αποκάλυψη του πρώτου μέρους, εξελίσσεται σε γραφική φιγούρα εδώ, εφόσον δεν είναι ο απλά πειραγμένος της προσκολλήσεως φιλάρας, αλλά ένας πραγματικός παρανόιντ, που απέχει ένα μόλις βήμα από τον ζουρλομανδύα. Κι επειδή ο αστέρας πια Bradley Cooper, δεν τσαλακώνει την γοητεία του για να γελάσει ο κοσμάκης, τα κάστανα από την φωτιά καλείται να βγάλει ο Ed Helms, με αποτέλεσμα ο φουκαράς να περνά τα πάνδεινα για να σε διασκεδάσει. Το καταφέρνει και κερδίζει εύκολα το παλαμάκι μου, δίχως κανένα σενάριο της απολύτου προκοπής. Άρα το κέρδος ενός αξιόλογου, καθώς φαίνεται, κωμικού, δεν είναι και λίγο, από μια κατά παραγγελία ριμέικ κομεντί, με μοναδικό στόχο τους υψηλούς τζίρους...






Στις δικές μας αίθουσες, 2 Ιουνίου 2011 από την Village


Περισσότερα... »

Από την στιγμή που δόθηκαν στην δημοσιότητα τα ονόματα των περισσότερων συμμετεχόντων στο κινηματογραφικό σχέδιο του The Hobbit, ήταν αναμενόμενο πως το επόμενο βήμα της παραγωγής, θα ήταν να ανακοινώσει τους ολοκληρωμένους τίτλους των δύο επεισοδίων, όπως και τις ακριβείς ημερομηνίες που θα κάνουν την εμφάνιση τους στις αίθουσες. Το επίσημο δελτίο τύπου λοιπόν, από τις New Line, Warner Bros και MGM αναφέρει, πως το αριστούργημα του J.R.R. Tolkien, θα προβληθεί σε δύο διαδοχικά τμήματα, αμφότερα σκηνοθετημένα από τον δημιουργό της τριλογίας The Lord Of The Rings, Peter Jackson. Το πρώτο θα έχει τον τίτλο The Hobbit: An Unexpected Journey και θα κυκλοφορήσει στις 14 Δεκεμβρίου 2012, ενώ το δεύτερο θα έχει τον τίτλο The Hobbit: There And Back Again και θα βγει στις αίθουσες στις 13 Δεκεμβρίου 2013. Η υπόθεση και των δύο φιλμς, λαμβάνει χώρα στην Μέση Γη, 60 χρόνια πριν την γνωστή ιστορία του Άρχοντα και παρακολουθεί την επική διαδρομή του κεντρικού χαρακτήρα Μπίλμπο Μπάγκινς, του χόμπιτ, που βάζει σκοπό να ανακτήσει τον χαμένο θησαυρό της Έρεμπορ, από τα νύχια του πανίσχυρου τρομακτικού δράκου Σμογκ.

Τα γυρίσματα έχουν ήδη ξεκινήσει στο στούντιο της Stone Street, στην Γουέλιγκτον της Νέας Ζηλανδίας κάτω από τις πλέον σύγχρονες μεθόδους κινηματογράφησης, χρησιμοποιώντας την τελευταία 3D τεχνολογία λήψης. Στον ρόλο του Γκάνταλφ επιστρέφει ο Ian McKellen, ενώ τον Μπίλμπο θα υποδυθεί ο βραβευμένος Βρετανός ηθοποιός Martin Freeman. Τους ρόλους τους από το Lord Of The Rings θα επαναλάβουν η Cate Blanchett ως Γκαλαντρίλ, ο Orlando Bloom ως Λέγκολας, ο Ian Holm ως γηρασμένος Μπίλμπο, ο Christopher Lee ως Σάρουμαν ο Hugo Weaving ως Έλροντ, ο Elijah Wood ως Φρόντο και φυσικά ο Andy Serkis, που για μια ακόμη φορά θα παίξει τον Γκόλουμ. Το σενάριο υπογράφει η χαρισματική τετράδα των Fran Walsh, Philippa Boyens, Guillermo Del Toro και Peter Jackson.

Υπομονή και αναμονή...


Περισσότερα... »

Ο Θάλαμος του Τρόμου
του John Carpenter. Με τους Amber Heard, Danielle Panabaker, Mamie Gummer, Jared Harris, Lyndsy Fonseca


Με Φθαρμένη Υπογραφή
του zerVo
Για κοντά δύο δεκαετίες, το όνομα του υπήρξε συνώνυμο του πρωτοποριακού κινηματογραφικού τρόμου. Σε τέτοιο βαθμό, που η υπογραφή του, πριν από τον τίτλο της εκάστοτε δημιουργίας του, της απέδιδε κύρος τέτοιου μεγέθους, ώστε ο θεατής γνώριζε εκ προοιμίου πως αυτό που θα παρακολουθούσε, δεν είχε καμία σχέση με τον σωρό. Το υπέγραφε ο John Carpenter, ο ζωντανός θρύλος. Τζίφρα, που με την πάροδο των 80s άρχισε με τον καιρό να ξεθωριάζει, απούσης πρωτίστως της γνώριμης ικανότητας του μετρ από το Κεντάκι, στις προχειροφτιαγμένες δουλειές που την έβαλε φαρδιά πλατιά, απόντος όμως και του ίδιου, που για μια δεκαετία, αποφάσισε να μείνει στο περιθώριο, κρίνοντας πως η ματιά του, δεν συνάδει με τις μόδες του genre. Ποτέ δεν πίστεψα την δικαιολογία του αγαπημένου σκηνοθέτη. Δυστυχώς όπως φαίνεται όμως, ούτε ο ίδιος φρόντισε να αυτοδιαψευστεί στην μεγάλη του επιστροφή...

Έχοντας μόλις βάλει φωτιά σε μια αγροτική κατοικία, δίχως εμφανή δικαιολογία και καταστρέφοντας την ολοσχερώς, η διαταραγμένη πνευματικά Κρίστεν, θα οδηγηθεί από τις αρχές στην κλινική ψυχικών νοσημάτων της κωμόπολης του Νορθ Μπεντ για να ακολουθήσει πρόγραμμα θεραπείας. Τρόφιμος πλέον της πτέρυγας ειδικών περιστατικών, μαζί με άλλες τέσσερις συνομήλικες της, η νεαρή κοπέλα, θα αρχίσει να αντιλαμβάνεται την παρουσία μιας μυστηριώδους ύπαρξης στο θάλαμο της, που έχει την μορφή πτώματος σε βαριά αποσύνθεση.

Στα μέσα της δεκαετίας του πενήντα είναι τοποθετημένη η ίντριγκα που αφηγείται ο Carpenter κι αυτό μάλλον σημειολογική σημασία έχει, σε σχέση με τον τρόπο αφήγησης του, που είναι παλιομοδίτικος, παλιοκαιρισμένος, εντελώς μπαγιάτικος. Η ατμόσφαιρα κτίζεται πάνω σε κενούς διαδρόμους φρενοκομείου, με τις σκιές και τα τρομάγματα των φλας του ζόμπι, να δημιουργούν τα μετρημένα στο ένα χέρι κοψοχολιάσματα. Ούτε η μελετημένη ηλεκτρονικά μουσική όμως, κύριο συνοδευτικό χαρακτηριστικό της δουλειάς του μάστορα κάνει ποτέ την εμφάνιση της, ούτε η άνευρη ροή βοηθά στην ανάπτυξη ενός ψυχολογικού θρίλερ, υψηλής ποιότητας. Με δυο λόγια η απόσταση του ύφους του ιστορικού Halloween, με την κάπως πανομοιότυπη υπόθεση του The Ward, όσον αφορά στην μορφολογία των θυμάτων - με πρώτη πρώτη την Amber Heard, να παίζει την ζουρλή με την βλεφαρίδα στους τρεις πόντους - αγγίζει τα όρια της παρασάγγης...

Για πες: Αν μάλιστα απουσίαζε, το κάπως ανατρεπτικό φινάλε - που πιθανόν από κάποιους παρατηρητικούς να έχει προβλεφθεί νωρίς - η απογοήτευση μου θα ήταν πολύ μεγαλύτερη. Ο 63άρης πια Carpenter, ατυχώς δεν στάθηκε στο ύψος του θεόρατου ονόματος του, προσφέροντας ένα μέτριο αποτέλεσμα, που εύκολα θα καταχωρηθεί στις πιο απρόσεκτες στιγμές της μεγάλης του καριέρας.






Στις δικές μας αίθουσες, στις 2 Ιουνίου 2011 από την Odeon

Περισσότερα... »

Μην τους ακούς, μη σβήνεις το φως, μην τους αφήσεις να εμφανιστούν! Δεν υπάρχει ούτε μισό πλάνο, από τα πολλά κοφτά του τρέιλερ, που να μην έχεις συναντήσει ξανά, σε ταινία ψυχολογικού τρόμου, που λαμβάνει χώρα μέσα σε ένα κοινότυπο στοιχειωμένο σπίτι. Το αισιόδοξο ταξίδι στην καινούργια ζωή, το προαίσθημα του ανήλικου, η επιβεβαίωση των φόβων, το ανήλεο κυνηγητό από τις ψυχές που δεν έχουν αναπαυτεί και ζητούν εκδίκηση γι αυτό. Όμως... Θες κάτι που πίσω από την παραγωγή και την συγγραφή του σεναρίου του Don't Be Afraid Of The Dark κρύβεται ο Guillermo Del Toro, ο Μεξικάνος που πρέπει πάντοτε να του έχεις εμπιστοσύνη, κάτι οι πρώτες ενθουσιώδεις αντιδράσεις εκείνων που είχαν την τύχη να δουν μερικά καρέ του, στην περσινή Comic Con, το φιλμ αποτελεί την πιο αναμενόμενη στιγμή του είδους της χρονιάς. Η Filmdistrict και η πάλαι ποτέ κραταιά Miramax, ποτέ δεν έκρυψαν πως οι προσδοκίες τους για την ιστορία της φαμίλιας που μετακομίζει στο ανατριχιαστικό νεοκλασικό, αγνοώντας πως οι τοίχοι του κρύβουν φονικά μυστικά, για λόγους που δεν έγινα ποτέ γνωστοί όμως, οδηγήθηκαν από την μια αναβολή της κυκλοφορίας του στην άλλη, με συνέπεια ενώ θα έπρεπε ήδη να προβάλλεται από τον Γενάρη, τελικά να το δούμε στους κινηματογράφους στις 26 Αυγούστου. Περίοδο όχι και την ιδανικότερη για μια σκοτεινή ταινία μυστηρίου, σασπένς και φόβου, θα έλεγα...



Ακόμη κι αν στο καστ του Μη Φοβάσαι το Σκοτάδι, που αποτελεί ριμέικ μιας τηλεταινίας του 1973, συμμετέχουν ονόματα διαμετρήματος ενός Guy Pearce και μιας Katie Cruise Holmes, εντούτοις την μεγαλύτερη εντύπωση στον θεατή του πρόμο, που υπογράφει ο πρωτοεμφανιζόμενος Troy Nixey, κερδίζει το τρομαγμένο βλέμμα της πιτσιρίκας Bailee Madison. Της μπέμπας, που όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, αποτελεί και το βαρόμετρο της επιτυχίας...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 13 Οκτωβρίου του 2011 με τον τίτλο Μην Φοβάσαι το Σκοτάδι

Περισσότερα... »

Με ποιο τρόπο μπορείς να πάρεις την ζωή μαζί σου, δίχως να καταφέρεις την χάσεις? Ή πως θα ήταν η ζωή της Κάρι Μπράντσο, αν είχε αποφασίσει να πάρει τον λογικό δρόμο της φαμίλιας κι όχι να αποτελεί μέλος του κουαρτέτου με τις τσούλες. Το κλίμα του Sex And The City είναι διάχυτο στην κομεντί με τον τίτλο I Don't Know Hopw She Does It, που μεταφράζεται σε Δεν Ξέρω Πως Τα Καταφέρνει και αφορά στον τρόπο διαχείρισης του γεμάτου εικοσιτετραώρου, από μια σαραντάρα εργαζόμενη μητέρα, νοικοκυρά και σύζυγο. Εργαζόμενη φυσικά όχι σε καμιά κλωστοϋφαντουργία σαν τη δούλα, με τον επιστάτη από πάνω με το καμτσίκι, να προκαλεί εξάντληση μόνο στην θωριά του, μα σε γυαλιστερή πολυτελή εταιρεία επενδύσεων, που το αφεντικό είναι γοητευτικότερο και από τον...Τζέιμς Μποντ και η φόρμα εργασίας δεν νοείται σε κάτι λιγότερο από Prada. Α, μια και ανέφερα την μάρκα, πρέπει να αναφέρω, αν και παίζει τουλάχιστον στάνταρ, πως το βασισμένο στο μπεστ σέλλερ της Allison Pearson σενάριο υπογράφει η Aline Brosh McKenna, γνωστή Πασιονάρια γραφέας, στην διανόηση της οποίας ανθρώπινο φύλο είναι μόνο ένα και το άλλο είναι γουρουνίσιο. Ή γκέι... Την σκηνοθεσία της κομεντί υπογράφει ο Douglas McGrath, του χειρότερου εκ των δύο biopic για τον Τρούμαν Καπότε, Infamous και αγαπημένο παιδί των Weinsteins, που υπολογίζουν να μοιράσουν το φιλμ στην κυκλοφορία στις 16 Σεπτεμβρίου, στην Αμερική.



Τα πλάνα του τρέιλερ, πάντως, αποκαλύπτουν μια Sarah Jessica Parker, εμφανώς λιγότερο αγχωμένη ερμηνευτικά, πιθανόν απελευθερωμένη από το να παίζει την μπεμπέκα των τεσσάρων δεκαετιών, που όλα τα αρσενικά τρέχουν ξωπίσω της, πιθανόν γιατί ο ρόλος της κυρίας που φέρνει στο σπίτι το ψωμί, της πάει πιότερο. Βεβαίως έχει και δίπλα της για στηρίγματα, ικανότατους ρολίστες σαν τον Pierce Brosnan και τον Greg Kinnear, ενώ από τα καρέ του έργου παρελαύνουν και οι κούκλες Olivia Munn και Christina Hendricks.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 22 Σεπτεμβρίου 2011 με τον τίτλο Μα Πως Τα Καταφέρνει!

Περισσότερα... »

Ήταν από καιρό αναμενόμενο, μα μόλις τώρα έγινε και επίσημα γνωστό, πως ο Orlando Bloom, θα επαναλάβει για ακόμη μια φορά τον ρόλο που τον έκανε διάσημο παγκοσμίως, εκείνον του τοξότη - ξωτικού Λέγκολας, στην κινηματογραφική μεταφορά του The Hobbit. Ανακοίνωση που έγινε δια στόματος του ίδιου του σκηνοθέτη του Peter Jackson, επισημαίνοντας πως είναι ιδιαιτέρως χαρούμενος που θα επιστρέψει μαζί του στην Μέση Γη και ενθουσιασμένος που θα συνεργαστεί και πάλι με έναν ηθοποιό, ο οποίος καταφέρνει να διατηρείται νέος και ακμαίος - elf γαρ - ακόμη κι αν ο χρόνος περνά αδυσώπητος. Βεβαίως δεν έκανε καμία απολύτως αναφορά στην πτωτική τάση της καριέρας του Bloom, μετά και το πέρας της δεύτερης μπλοκμπάστερ τριλογίας που έλαβε μέρος, εκείνης των Πειρατών της Καραϊβικής και πως η περίπτωση του Χόμπιτ αποτελεί μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να επανέλθει ο 34χρονος Βρετανός στο προσκήνιο. Υπενθυμίζω πως το περιβόητο βιβλίο του J.R.R. Tolkien, ήδη έχει ξεκινήσει την διαδικασία των γυρισμάτων του στην μακρινή Νέα Ζηλανδία, σε φόρμα τρισδιάστατη / 48 καρέ το δευτερόλεπτο. Εντυπωσιακό!


Περισσότερα... »

27/5/11

50/50 - Trailer

1. Σοκ! 2. Άρνηση! 3. Αντίσταση! 4. Αποδοχή! Για ποιο ακριβώς πενήντα - πενήντα κάνουμε λόγο? Για το πόσο κοντά είμαστε στο να πιάσουμε το μπλακ τζακ στο καζίνο ή για τις ελπίδες που έχουμε για να κερδίσουμε την εκτίμηση του κοριτσιού της καρδιάς μας? Καμία από τις δύο περιπτώσεις δεν είναι η σωστή. Εδώ μιλάμε για επιβίωση και το 50/50 αφορά στις πιθανότητες που έχει ο κεντρικός ήρωας του στόρι, για να επιζήσει στην μάχη με την επάρατη νόσο. Και να το δούμε και διαφορετικά. Η ταινία είναι κομεντί, αντιμετωπίζει δηλαδή την ασθένεια με χιούμορ και γλαφυρότητα. Αναρωτιέμαι είναι αυτή η σωστή οδός για να την κοιτάξεις στα μάτια? Δεν είναι απλά η σωστή, είναι και η μόνη, σε συνδυασμό με το πείσμα για την νίκη, μέθοδος που οδήγησε τον 27χρονο καρκινοπαθή Will Reiser, στα απομνημονεύματα του οποίου βασίζεται το σενάριο, στην κατάκτηση της ελπίδας και στον θρίαμβο της ζωής. Σκηνοθετημένο από τον Jonathan Levine, του καλτ The Wackness, το κεφάτο σύμφωνα με το τρέιλερ, παρόλη την δραματική του διάσταση φιλμ, υπολογίζεται να κάνει πρεμιέρα στις 30 Σεπτεμβρίου από την Summit. Μέχρι τότε η επίσημη ιστοσελίδα του προμόσιον 50-50themovie.com θα είναι πρόθυμη να προσφέρει περισσότερες ειδήσεις από την παραγωγική διαδικασία.




Ηγετική θέση στην οποία κρατά ο Joseph Gordon Levitt, εκείνος ο χαρισματικός πιτσιρικάς, που φέρνει εντυπωσιακά στον αδικοχαμένο Heath Ledger, διαθέτοντας και πολλά περισσότερα καντάρια ταλέντου όμως, που συνθέτει ένα απίθανο ντουέτο με τον Seth Rogen, που σε αυτού του είδους τις ρολίστικες εμφανίσεις, δύσκολα περνά απαρατήρητος. Μαζί τους οι δύο πραγματικές κούκλες Anna Kendrick και Bryce Dallas Howard και οι πιο έμπειροι Anjelica Huston και Philip Baker Hall.

Στις δικές μας αίθουσες? Το φθινόπωρο του 2011...

Περισσότερα... »

Μια γυναίκα αναλαμβάνει την δύσκολη αποστολή διατήρησης της ειρήνης. Μια χωρισμένη μητέρα, 5000 μίλια μακρυά από τα παιδιά της. Μια αστυνομικός που αναζητά την αλήθεια. Μόνη της θα αποκαλύψει το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην ιστορία των Ηνωμένων Εθνών. Βρισκόμαστε στην καρδιά του εμφυλίου πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία και την διαδικασία ειρήνευσης έχουν αναλάβει οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ. Ανάμεσα τους, έχοντας ελεγκτικό ρόλο μια πρώην σερίφης σε χωριό της Νεμπράσκα, που κατόπιν έρευνας θα αποκαλύψει πως ανήλικες Βόσνιες, έχουν πέσει θύμα κυκλώματος πορνείας, που υποκινείται από το ίδιο το στράτευμα. Το θέμα που πραγματεύεται το The Whistleblower, βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά που έλαβαν χώρα στα τέλη της δεκαετίας του 90 και αναστάτωσαν την κοινή γνώμη για την ωμότητα τους. Το τρέιλερ της ταινίας που υπογράφει η Larysa Kondracki, μοιάζει ενδιαφέρον αν και πρέπει να αναφερθεί πως όλες οι προσπάθειες που αναφέρονται στην συγκεκριμένη διαμάχη μέχρι στιγμής, δεν διακρίνονται για την αντικειμενικότητα της προσέγγισης τους.


Στον κεντρικό πρωταγωνιστικό ρόλο, συναντάμε την Rachel Weisz, που προέρχεται από μια κενή σεζόν ενώ και πέρσι η χρονιάς της ήταν μετριότατη, τουλάχιστον εμπορικά, αφού καμία από τις τρεις δημιουργίες που συμμετείχε (The Brothers Bloom, Agora, The Lovely Bones) δεν πήγε καλά στα box office. Μαζί της η έμπειρη Vanessa Redgrave, ο ικανός David Strathairn και η πανέμορφη Μοnica Bellucci συνθέτουν ένα δυνατό καστ, υψηλών απαιτήσεων. Το The Whistleblower έκανε πρεμιέρα στο περσινό φεστιβάλ Καννών και με τεράστια καθυστέρηση, θα εμφανιστεί σε περιορισμένο κύκλωμα στην Αμερική, στις 5 Αυγούστου από την Goldwyn.

Στις δικές μας αίθουσες? Δεν πιστεύω πως θα έλθει ποτέ...

Περισσότερα... »