Από τον καιρό που κυκλοφόρησε το 1977, το Star Wars παραμένει μια από τις πιο επιτυχημένες ταινίες επιστημονικής φαντασίας όλων των εποχών. Έχει αποκτήσει τρία prequels, δύο sequels, τηλεοπτικές εκδοχές, βιβλία και αμέτρητα παιχνίδια. Πέρα όμως από τους τόνους πληροφοριών που γνωρίζει ο καθένας γύρω από το franchise, υπάρχουν κάποια Trivia που θα εκπλήξουν και τον πλέον ειδικό. Εδώ υπάρχουν 19 από αυτά, που πιθανότατα να μην γνωρίζεις...

Περισσότερα... »

Μόνο η εκδίκηση τον καθοδηγεί! Δεν γνωρίζω ακριβώς αν άφησε για πάντα πίσω του το ανάλαφρο παρελθόν ή κάποια στιγμή επιστρέψει για να παραστήσει ξανά την νεράιδα (όπως Tooth Fairy) όμως ο πάλαι ποτέ παλαιστής με το ψευδώνυμο The Rock, πρέπει να αντιληφθεί πως η θηριώδης σωματοδομή (και το μέτριο ερμηνευτικό χάρισμα...) του, μόνο για τέτοιου είδους ταινίες φτάνει και περισσεύει. Ο Dwayne Johnson, από τους δημοφιλέστερους αστέρες πέραν του Ατλαντικού, επιστρέφει στην περιπέτεια δράσης με την ταινία Faster, που κινείται στα ίδια ακριβώς θεματικά επίπεδα με εκείνα που τον κατέστησαν διάσημο ως πρωταγωνιστή. Μετά από δέκα χρόνια φυλακής, για μια ληστεία που ουδέποτε διέπραξε, ένας σκληροτράχηλος οδηγός αγώνων, ελεύθερος πια, αναζητά τον δολοφόνο του αδελφού του. Έχοντας στα χέρια του μια λίστα ατόμων, που πρέπει να εξοντώσει για να σβήσει την εκδικητική του δίψα, καλείται να ξεπεράσει την διωκτική μανία ενός μπάτσου ορκισμένου εχθρού του, αλλά και τις φονικές ορέξεις του πληρωμένου φονιά που τον καταδιώκει. Η γνώριμη δηλαδή ιστορία του αδικημένου φυγά, που παίρνει τον νόμο στα χέρια του, για να αποδώσει δικαιοσύνη και να καθαρίσει το λερωμένο του όνομα, συνθέτει την βάση της ιστορίας του φιλμ που η CBS θα κυκλοφορήσει, στις αμερικάνικες αίθουσες στις 24 Νοεμβρίου.

Σκηνοθετικά το φιλμ υπογράφεται από τον George Tillman Jr, που στο παλμαρέ του έχει καταγράψει μια αξιοπρεπή στιγμή με το Men Of Honor, που πριν από δέκα χρόνια είχε ασχοληθεί με τις φυλετικές διακρίσεις στο στράτευμα. Εκτός πάντως από τον αγαπημένο της αμερικάνικης νεολαίας κατσέρ, από τις εικόνες του ταχύτατου όπως αφήνει να διαφανεί το καταιγιστικό τρέιλερ Faster, θα παρελάσουν διάσημοι αστέρες όπως ο Tom Berenger, η Carla Gugino, ο Oliver Jackson Cohen και ο εξαφανισμένος τελευταία Billy Bob Thornton.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 10 Φεβρουαρίου 2011
Περισσότερα... »

Στα χρόνια της Ιντιφάντα. Είναι από τους λίγους - τους ελάχιστους - σύγχρονους σκηνοθέτες με άποψη. Από την πρώτη του δημιουργική απόπειρα με τον Basquiat το 1996, μέχρι και την αποθέωση στις Κάννες το 2007 με το Σκάφανδρο και την Πεταλούδα - ενδιάμεσα είχε γνωρίσει την επιτυχία με το δραματικό βιογραφικό Before Night Falls - ο Julian Schnabel έχει αποδείξει πως διαθέτει εκείνη την μοντέρνα ματιά, που μπορεί να προσελκύσει τον σκεπτόμενο θεατή. Στο Miral, το φιλμ με το οποίο επιστρέφει στην ενεργό δράση, στοχεύοντας υψηλότερα και από τον πολύτιμο Φοίνικα, ίσως και μέχρι την Οσκαρική πεντάδα. Η ιστορία χρονικά ξεκινά στα 1948, όταν η Παλαιστίνη διχάστηκε από τις διεθνείς συμφωνίες, ώστε ένα κομμάτι της να αποτελέσει το κράτος του Ισραήλ. Σε αυτό το ζοφερό περιβάλλον μεγαλώνει η μικρή Μιράλ, σε ένα ορφανοτροφείο της διχοτομημένης ζώνης της Ιερουσαλήμ, που θα σχηματίσει τον χαρακτήρα της, επηρεασμένη από τις τραγικές εικόνες που συνθέτουν το περιβάλλον της. Η κάμερα παρακολουθεί την διαδρομή της μέχρι την ενηλικίωση της, σε μια περίοδο γεμάτη δραματικά ακραίες εκπλήξεις.

Τα αδέλφια Weinstein που έχουν αναλάβει την διανομή του φιλμ παγκοσμίως, έχουν υπολογίσει ως ημέρα πρώτη προβολής του στην Αμερική την 3η Δεκεμβρίου, ελπίζοντας στις εντυπώσεις που μπορεί να αφήσει στα μέλη της Ακαδημίας στο κλείσιμο του χρόνου. Η Ευρώπη πάντως θα υποδεχτεί το Miral και το δυνατό διεθνές καστ του που απαρτίζουν η Freida Pinto, ο Alexander Siddig, η Vanessa Redgrave και ο Willem Dafoe αρκετά νωρίτερα, αρχής γενομένης από το φεστιβάλ της Βενετίας, όπου ήδη το φιλμ έχει ανακοινωθεί πως θα συμμετάσχει στο επίσημο διαγωνιστικό του τμήμα.

Στις δικές μας αίθουσες, στις 12 Μαΐου 2011, με τον τίτλο Μιράλ
Περισσότερα... »

Δεν μπορώ να πω πως δεν το παλεύει αυτός ο Paul Bettany, μήπως και κάποια στιγμή αναδειχτεί σε αστέρα κάποιου επιπέδου, εκτιμώ πως το κάνει με λανθασμένο τρόπο όμως. Κατόπιν του ανεκδιήγητου Legion που η παρακολούθηση του μόνο γέλιο θα μπορούσε να προκαλέσει, ο πρωταγωνιστής που είχε αφήσει εξαιρετικές εντυπώσεις στο Da Vinci Code και το Beautiful Mind, επιστρέφει με μια ακόμη ταινία, που έχει θρησκευτικές καταβολές. Το Priest του Scott Stewart - δηλαδή του σκηνοθέτη της Λεγεώνας, έτσι για να δέσει η λιτανεία - είναι ένα μεταφυσικό θρίλερ τρόμου, που στο επίκεντρο του έχει έναν ιερές, που κάνει πέρα τους εκκλησιαστικούς νόμους, για να κυνηγήσει τους βαμπίρους που έχουν απαγάγει την ανιψιά του. Δίχως αμφιβολία η Sony, που το διανέμει θα κάνει ότι περνά από το χέρι της για να το υποστηρίξει στην επερχόμενη Comic-Con, έχοντας ορίσει σαν ημερομηνία κυκλοφορίας την 13 Μαΐου του 2011. Οι πρώτες εικόνες του φιλμ δεν είναι απογοητευτικές, κάτι παρόμοιο όμως δεν είχε συμβεί και με το Legion, που τουλάχιστον το πρόμο του υπήρξε εντυπωσιακό? Για την ιστορία πάντως, δίπλα στον Βρετανό ηθοποιό συνυπάρχουν ο Cam Gigandet, η Maggie Q, ο Brad Dourif και - έκπληξη - ο Christopher Plummer.


Περισσότερα... »

I'll see yoy again. This side or the other... Μια μικρή έκπληξη με περίμενε στην πρώτη ανάγνωση του τρέιλερ του The Town, με το οποίο επιστρέφει στην δημιουργική δράση ο Ben Affleck, τρία χρόνια μετά το αξιόλογο Gone Baby Gone. Άριστος γνώστης της πραγματικότητας της Βοστόνης ο πρώην σούπερ σταρ και οσκαρούχος για το σενάριο του Good Will Hunting, προσφέρει μια εκπληκτική απεικόνιση της πόλης, βαδίζοντας επακριβώς στα κινηματογραφικά χνάρια του Mystic River. Πρόκειται για την ιστορία ενός καριερίστα ληστή, που σχεδιάζει την επόμενη δουλειά της συμμορίας του, ξέροντας καλά πως ο Νόμος βρίσκεται μια ανάσα από το να τον συλλάβει. Αυτό που δεν γνωρίζει είναι πως η μοιραία συνάντηση του με την μάνατζερ της τράπεζας που σκοπεύει να ξαφρίσει, θα εξελιχθεί σε έναν γεμάτο ένταση έρωτα. Βασισμένο το θέμα στο ομώνυμο μπεστ σέλερ του Chuck Hogan, υπολογίζεται σαν ένα από τα εμπορικά αουτσάιντερ της νέας περιόδου για την Warner, που θα το ρίξει στην κυκλοφορία στις 17 Σεπτεμβρίου, σε μια πολύ ενδιαφέρουσα εβδομάδα πρεμιέρας για την αμερικάνικη αγορά, απέναντι σε Never Let Me Go, Easy A, Devil, Jack Goes Boating και Alpha And Omega.

Αναμφίβολα το ξεχωριστό στοιχείο που χαρακτηρίζει το The Town είναι η διανομή των πρωταγωνιστικών ρόλων, με προεξάρχοντα φυσικά τον ίδιο τον Affleck, που κρατά για τον εαυτό του τον βασικό χαρακτήρα, τον συναισθηματικά φορτισμένο επαγγελματία κλέφτη. Στο πλάι του ως αντικείμενο του πόθου, συνυπάρχει η γοητευτική Rebecca Hall, η όμορφη Βίκυ δηλαδή του Vicky Cristina Barcelona, ενώ το καστ συμπληρώνουν ο πάντοτε ικανός Chris Cooper, ο Jon Hamm και ο JeremyRenner, που συστήθηκε στους περισσότερους μέσα από το αμφιλεγόμενο The Hurt Locker.

Στις δικές μας αίθουσες, 21 Οκτωβρίου 2010

Περισσότερα... »

Μερικές φορές αυτό που έχεις στο μυαλό σου, δεν είναι τόσο τρελό όσο νομίζεις! Δεν χρειάστηκε να παρακολουθήσω περισσότερα από τρία πλάνα του τρέιλερ για να καταλάβω πως το It's A Kind Of Funny Story είναι μια περίπτωση από εκείνες που κάνει τα χείλη να χαμογελούν μα κρατά τα μάτια μελαγχολικά σε όλη την διάρκεια του. Δεκαεξάχρονος πιτσιρικάς φορτισμένος από τα ζόρια της εφηβείας, θα εισαχθεί σε κλινική ψυχικής αποκατάστασης, για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Με την πτέρυγα ανηλίκων κλειστή, οι γιατροί θα τον τοποθετήσουν δίπλα στους μεγαλύτερους, εκεί που θα ανακαλύψει την ζεστασιά και την φιλία που δεν είχε συναντήσει μέχρι τώρα στον κόσμο των γνωστικών. Σε τέτοιο βαθμό που μέχρι που κι ο έρωτας θα του κτυπήσει την πόρτα. Ανεξάρτητο και χαμηλού κόστους το πόνημα του ντουέτου Anna Boden και Ryan Fleck που αν τους θυμάται η κινηματογραφία από κάπου, είναι που υπήρξαν οι σεναριογράφοι του ικανού Half Nelson, δεν έχει ιδιαίτερους εμπορικούς στόχους, αν κρίνω από το limited της κυκλοφορίας του στις αμερικάνικες αίθουσες στις 24 Σεπτεμβρίου.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως απουσιάζουν από την παραγωγή τα σημαντικά ονόματα, αφού τον πιτσιρικά Keir Gilchrist που κρατά τον κεντρικό ρόλο, περιβάλλουν ικανότατοι ρολίστες, όπως ο Zach Galifianakis, σε μια πιο δραματική έκφανση του ταλέντου του, η Lauren Graham, η Emma Roberts και η Viola Davis. Για την ιστορία πάντως, το σενάριο βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ned Vizzini, που είχε μια αξιοπρόσεκτη πορεία στα τοπ των βιβλιοπωλείων.

Στις δικές μας αίθουσες, δύσκολα, πολύ δύσκολα...

Περισσότερα... »

Keep Pushing! Due Date σαν να λέμε όταν το Plains, Trains And Automobiles συνάντησε το Hangover. Ο λόγος απλός, απλούστατος. Το θέμα θυμίζει έντονα την εξαιρετική κωμωδία του αείμνηστου John Hughes από το 1987, αφού στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται ένας άντρας, που παλεύει να διασχίσει την επικράτεια για να βρεθεί στο πλάι της γυναίκας του, την ώρα του τοκετού του πρώτου τους παιδιού, με οποιοδήποτε μέσον υπάρχει στην διάθεση του. Η ατυχία για εκείνον διπλή, αφού τα γρήγορα μεταφορικά δεν θα του κάνουν την χάρη και όταν αποφασίσει πως θα κάνει την πορεία του οδικώς, πρέπει να έχει στο πλάι του έναν πολυλογά - μα και καταστροφέα - ημιαποτυχημένο ηθοποιό. Το τρέιλερ που παρουσίασε η Warner απεικονίζει ένα μικρό μέρος της σπαρταριστής πραγματικότητας που κρύβει το καινούργιο πόνημα του Todd Phillips, που με την προηγούμενη ταινία του και τις απίθανες περιπέτειες της τριάδας των κολλητών στο Βέγκας, κέρδισε την εκτίμηση κοινού και κριτικής. Πρεμιέρα στις 5 Νοεμβρίου και η πρόβλεψη μου είναι πως για μια ακόμη φορά, μια δημιουργία του χαρισματικού Νεουορκέζου θα σπάσει τα ταμεία.


Δύο οι λόγοι: Πρώτον, του καστ ηγείται ο νούμερο ένα σταρ της εποχής Robert Downey, που διανύει περίοδο Μίδα, αφού οτιδήποτε αγγίξει γίνεται χρυσάφι. Δεύτερον, ο συμπρωταγωνιστής του είναι ο Zach Galifianakis, ο main reason δηλαδή της απίστευτης επιτυχίας του Hangover, με δημοτικότητα που αγγίζει τα ουράνια. Αν σε αυτό το λαμπερό ντουέτο προσθέσω και την αναμενόμενα υψηλού επιπέδου έμπνευση του Phillips, τότε κρίνω ως απίθανο το Due Date να μην εξελιχθεί σε μια από τις πιο κερδοφόρες παραγωγές του προσεχούς χειμώνα. Μαζί τους και οι Jamie Foxx και Michelle Monaghan.

Στις δικές μας αίθουσες, 2 Δεκεμβρίου 2010 με τον τίτλο Μη Σπρώχνεις Έρχομαι

Περισσότερα... »

Επικίνδυνες Παρέες
του James Mangold. Με τους Tom Cruise, Cameron Diaz, Peter Sarsgaard, Viola Davis

Ο Ιππότης και η Ημέρα
του zerVo
Τριάντα χρόνια συμπληρώθηκαν, από εκείνη την πρώτη στιγμή που μας συστήθηκε ως ηθοποιός ο Tom Cruise, σε έναν μικρό ρόλο αρχικά στο δραματικό Endless Love του Zefirelli και λίγο αργότερα σαν φανατικός μιλιταριστής νεαρός αξιωματικός στο Taps, Η Σάλπιγγα της ανταρσίας του Becker. Τρεις γεμάτες δεκαετίες που ο Μάβερικ, τις πέρασε σε όλο τους το εύρος στην πρώτη σειρά των εμπορικότερων σταρς του Χόλιγουντ, κερδίζοντας με σχετική ευκολία τον τίτλο του βασιλιά των Box Office, αποτυπώνοντας στο πανί μια μορφή που συνδύαζε την ερμηνευτική άνεση με την ακαταμάχητη γοητεία. Με την παρουσία του και μόνο κατάφερνε να εκτοξεύει την δημοτικότητα των ταινιών που πρωταγωνιστούσε στα ύψη, άξιζαν ή όχι, χάρισμα που ελάχιστοι αστέρες απέδειξαν πως διέθεταν στην υπεραιωνόβια ιστορία του σινεμά. Για όλα όμως τα παραμύθια, υπάρχει κι ένα τέλος. Η πορεία του πενηντάρη - σχεδόν - Νεοϋορκέζου, κατόπιν του μιλένιουμ δεν είναι η ίδια με τον πρώτο καιρό της καριέρας του και οι εμφανίσεις του δεν σημαίνουν σε απόλυτη τιμή και πέρασμα από την κορυφή των τοπ. Τρανή απόδειξη η περίπτωση του Knight And Day, που είναι η πρώτη action movie στο παλμαρέ του που δεν περνά από το νούμερο 1 της Αμερικής, παρότι διαθέτει όλα εκείνα τα εχέγγυα, που κάποτε θα την κρατούσαν σε αυτή την θέση για πολλές εβδομάδες.


Licensed to kill μυστικός πράκτορας, έχει αναλάβει να προστατεύσει με οποιοδήποτε τίμημα, την ζωή ενός μεγαλοφυή νεαρού και της πρωτοποριακής εφεύρεσης του. Ακόμη κι αν χρειαστεί να χρησιμοποιήσει για τον σκοπό του, την αθώα και άμαθη από δολοπλοκίες κοπέλα, που θα βρεθεί στο διάβα του. Η πράξη του ήρωα ακούγεται κάπως κακοήθης, όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, μιας και ο λειτουργώντας πάντοτε με βάση το θετικό του ένστικτο spy who loved me, στην απόπειρα του να αποφύγει τις παγίδες, που του στήνουν κατά βάση οι δικοί του άνθρωποι, θα αναγκαστεί να εντάξει στην στείρα καθημερινότητα μιας ξανθιάς bimbo, την έννοια του θανάσιμου κινδύνου. Όπως είχε συμβεί κάποτε σε επίσης μονοδιάστατη μορφή στο True Lies του Cameron δηλαδή, με την μοναδική διαφορά πως εδώ, ο Ρόι και η Τζουν, δεν συνθέτουν - εξαρχής - αντρόγυνο. Αντίθετα μέσα από τις αντιξοότητες, η αρχική τους γνωριμία στους διαδρόμους του αεροδρομίου, θα εξελιχθεί με σταθερούς ρυθμούς σε συμπάθεια και εντέλει σε έρωτα. Θα ήταν μεγάλη έκπληξη αν συνέβαινε το αντίθετο βεβαίως...

Σε αντιδιαστολή με πολλές παρόμοιες προσπάθειες που έχουν καταλήξει σε ναυάγιο, με πιο πρόσφατη τους αδιάφορους Killers, οι Επικίνδυνες Παρέες βάζουν στο μίξερ, όλα εκείνα τα στοιχεία που μπορεί να προσελκύσουν το ενδιαφέρον του θεατή. Με βασικές πρώτες ύλες φυσικά την δράση και τον ρυθμό, όχι όμως σε υπερβολικές δόσεις, παρότι η αναληθοφάνεια δηλώνει παρούσα σε κάθε έκρηξη ή πυροβολισμό. Ο έμπειρος James Mangold, χρησιμοποιεί έντεχνα τις παύσεις του πυρός για να κτίσει χαρακτήρες και ίντριγκα, ώστε το θέμα του να μην γέρνει άνισα και μονόπλευρα προς την στείρα φανφαρόνικη κι εφετζίδικη περιπέτεια. Με ευρήματα, εκπλήξεις και ανατροπές, ανανεώνει ανά διαστήματα το σασπένς σε εναλλασσόμενες γωνιές του πλανήτη (Βοστόνη, Σεβίλλη, Τζαμάικα ή Σάλτσμπουργκ), προκαλώντας σου μια τεχνητή αγωνία, ακόμη κι αν ξέρεις βαθιά μέσα σου πως στο φινάλε ο Ιππότης (Knight) θα σώσει την ημέρα (Day)!

Για πες: Μια περίπτωση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του Cruise δηλαδή, που απομακρυνόμενος από αψυχολόγητες επιλογές σαν και δαύτη του Collateral, επιστρέφει στην μανιέρα του Mission Impossible, που του ταιριάζει απόλυτα, ακόμη κι αν δεν σπάει τα ταμεία όπως παλιά. Ο Tom είναι απολαυστικός, αεράτος, χωστός, δυναμικός και εν κατακλείδι αήττητος, όπως τον απαιτεί το φανατικό κοινό του, εντάσσοντας μάλιστα στην φαρέτρα του και μια έντονα χιουμοριστική διάθεση, που μπορεί να κόβει το τέμπο ενίοτε, μα λειτουργεί αβανταδόρικα προς την γενική του ερμηνευτική εικόνα. Μακάρι να μπορούσα να πω το ίδιο και για την Diaz, που αν και βαδίζει στα 40, θυμίζει ξανά το κοριτσάκι που το παίρνει από το χεράκι ο κηδεμόνας του, για να περάσουν την δύσβατη λεωφόρο. Αδιάφορη, άχαρη και διαφανής δεν δικαιολογεί τον τίτλο της παρτενέρ του Cruise, παρά μόνο λίγο πριν το φινάλε, που τεχνικά θα θυμίσει σε πολλούς το τέλος του Bourne Identity. Με την ολοκληρωτική απουσία του 007 από την μεγάλη οθόνη, όμως, που κλείνει αισίως την οκταετία από το Die Another Day, όταν ο υπερκατάσκοπος μεταλλάχθηκε σε cinephile φιγούρα, οι wannabe κλώνοι του έχουν πολλαπλασιαστεί σε τέτοιο βαθμό που κατά κάποιο τρόπο το κοινό έχει αρχίσει να βαραίνει. Κι αφού την κατάσταση δεν αλάφρυνε ούτε ο απόλυτος γόητας, μάλλον η Μέκκα πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται μια αποσυμφόρηση από τα επαναλαμβανόμενα spy game θέματα.




Στις δικές μας αίθουσες 15 Ιουλίου 2010 από την Odeon


Περισσότερα... »

Υποψήφιος Μάγος
του Jon Turteltaub. Με τους Nicolas Cage, Jay Baruchel, Alfred Molina, Teresa Palmer, Monica Bellucci

Όταν οι σφουγγαρίστρες χορεύουν...
του zerVo
Υπό κανονικές συνθήκες στο άκουσμα του τίτλου The Sorcerer's Apprentice, το μυαλό θα έπρεπε να ταξιδέψει στην ονειρική ρουμπρίκα από την ανεπανάληπτη φαντασία, όπου ο πιτσιρικάς Μίκυ τα κάνει θάλασσα, σε μια προσπάθεια του να μιμηθεί τις ικανότητες του Μέρλιν. Όχι όμως και στην σκεπτική της Disney, που προφανώς παρακινούμενη από τις παραινέσεις του παρταόλα Bruckheimer, προσφέρει την ιδέα ενός ακόμη τίτλου της, σε μια εφετζίδικη περιπέτεια καταιγιστικής δράσης. Εκεί δηλαδή που κάποτε ο εξυπνάκιας ποντικός, σκιτσαρισμένος, βρέθηκε να τα χάνει ανάμεσα στις ζωντανεμένες σφουγγαρίστρες, τώρα αυτό συμβαίνει με την χρήση της τεχνολογίας και των ικανών χειριστών των πανίσχυρων κομπιούτερς της Asylum και της Realscan. Να με συμπαθάτε μα δίχως να το πολυσκεφτώ προτιμώ τον Μικιμάου...


Μετά από αιώνες αναζήτησης, ο χαρισματικός μάγος Μπαλτάζαρ, ανακαλύπτει επιτέλους στο πρόσωπο ενός ντροπαλού φοιτητάκου, εκείνον που ο πρωτοπόρος Μέρλιν είχε προβλέψει σαν φυσικό διάδοχο του. Για να υπάρξει η ίντριγκα όμως, την ίδια στιγμή, το αντίπαλον δέος που ακούει στο όνομα Όρβαθ και υπηρετεί την σκοτεινή πλευρά της μαγείας, σκοπεύει να επαναφέρει στην ζωή την κακίστρα Μοργκάνα και να βυθίσουν παρέα, ολόκληρη την Νέα Υόρκη στο βούρκο των διόλου αγαθών ικανοτήτων τους. Πύλη του χωροχρόνου μια ιδιαίτερη μπαμπούσκα, που μέσα της είναι φυλακισμένες οι ψυχές των κάθε λογής μαγίστρων της ιστορίας, που η απελευθέρωση τους θα σημάνει τον υπέρτατο πόλεμο, κάτω από την σκιά των ουρανοξυστών της μεγαλούπολης. Το ζήτημα είναι αν ο πιτσιρικάς που παίζει τους κανόνες της φυσικής στα δάκτυλα, θα είναι τότε έτοιμος να κάνει το ίδιο και με τα κόλπα του μεταφυσικού.

Κι εκεί ακριβώς καταφτάνει το νοηματάκι του σεναρίου. Για να γίνεις επιτυχημένος τρικαδόρος που με μια απότομη κίνηση του χεριού σου μπορείς να διαλύεις μονομιάς τους αντιπάλους σου, πρέπει να δείξεις πρωτίστως σεβασμό στα φαινόμενα που εξηγούνται. Να διαθέτεις δηλαδή θεωρητικό και πρακτικό υπόβαθρο πάνω στους νόμους της επιστήμης και κατοπινά, που ξέρεις, όλα μπορεί να γίνουν πιθανά. Στο επίκεντρο του παραμυθιού βρίσκεται ένα εικοσάχρονο αγόρι, που μια δεκαετία μετά το σοκ που υπέστη, όταν μπροστά στα μάτια του εκτυλίχθηκε μια απίθανη μονομαχία μεταξύ μάγων, έχει χάσει την αυτοπεποίθηση του κι έχει ρίξει όλο του το βάρος στην μελέτη των φυσικομαθηματικών. Η εμφάνιση του Μπαλτάζαρ θα ανατρέψει την χαμηλότατων τόνων καθημερινότητα του, πείθοντας τον πως μόνο αυτός μπορεί να αποτρέψει τον Αρμαγεδδόνα.

Άσχετα αν εκτιμώ ή όχι την έμπνευση του σκηνοθέτη Jon Turtletaub, πρέπει να παραδεχτώ πως εισπρακτικά δεν τα έχει πάει άσχημα στις μπλοκμπάστερ αποστολές του. Ακόμη κι αν δεν διαθέτει το παραμικρό μέτρο στο βαθμό που χειρίζεται τα σπέσιαλ εφέ, εντούτοις το θέμα που προσφέρει είναι χορταστικό σε επίπεδο βαρυστομαχιάς. Το χιουμοράκι που δηλώνει παρόν σε τακτικούς ρυθμούς, είναι ευχάριστο διάλειμμα ανάμεσα στους δράκους που ξερνάνε φλόγες και τους μεταλλικούς αετούς που πετάνε στον ουρανό του Big Apple και από ένα σημείο και μετά τους θεωρείς δεδομένους σε κάθε πλάνο.

Για πες: Μια φανφαρόνικη καταιγίδα από ψευδαισθήσεις που κερδίζει με ευκολία τον τίτλο του πρωταγωνιστή, άσχετα αν το προμόσιον σε αυτή την θέση είχε καθορίσει τον Nicolas Cage στην έβδομη συνεργασία του με τον Bruckheimer από τον καιρό του Βράχου. Ακόμη κι αν δεν πέτυχε ως μέντορας του να αποτραβήξει το βλέμμα μου από το - και πάλι ιδιότροπο - μαλλί του, εντούτοις με έπεισε πως στο εξής θα πρέπει να ασχολείται μόνο με τέτοιου ύφους εκκεντρικούς χαρακτήρες και να ξεχάσει τους απορημένους μορφασμούς στις φλόπες Next και Wicker Man. Το πραγματικό αστεράκι του πρότζεκτ πάντως ήταν ο Jay Baruchel, που μπορεί σε πολλές σκηνές να βρισκόταν έξω από τα νερά του, καλούμενος να τα βάλει με τις ζωγραφιστές μαλαστούπες και τα ψηφιακά κινούμενα καλώδια, αλλά αυτή η νέρντι μανιέρα που δημιούργησε στο She's Out Of My League, δείχνει πως θα τον διατηρήσει στην κωμική επικαιρότητα για δυο - τρία χρονάκια. Γιατί ακόμη κι αν το Sorcerer's Apprentice πετύχει τον εμπορικό στόχο του και εκτοξεύσει την δημοτικότητα του στα ύψη, βαδίζοντας στα τριάντα του ο Καναδέζος δεν θα έχει για καιρό την δυνατότητα να το παίζει babyface αθώος και το ταλέντο του σύντομα θα εξατμιστεί...




Στις δικές μας αίθουσες 15 Ιουλίου 2010 από την Audiovisual


Περισσότερα... »

14/7/10

Devil - Trailer

Κάθε συνηθισμένη μας ημέρα γεμίζει με περιστατικά τυχαία και απροσδόκητα. Σήμερα όμως τα πάντα έχουν κάποιο λόγο που συμβαίνουν. Ήταν να μην γίνει η αρχή με το Buried, που περιορίζει την δράση του μέσα στα 3 - 4 τετραγωνικά μέτρα μιας κάσας και να σου ξεπετάχτηκε μια αναλόγου ύφους κινηματογραφική σκέψη. Αυτή την φορά, στο Devil, με τον βαρύγδουπο τίτλο, το κλειστοφοβικό κλίμα μεταφέρεται εντός ενός ανελκυστήρα, όπου εγκλωβίζεται μια ομάδα εργαζομένων σε μια εταιρία της Νέας Υόρκης. Το πρωτότυπο της ιστορίας είναι πως ανάμεσα τους υπάρχει ο Βελζεβούλης που είναι και ο κύριος υπεύθυνος για την θανάσιμη αναστάτωση. Πρόκειται για το πρώτο επεισόδιο της τριλογίας που ξεπήδησε παό το μυαλό του - σε κάθετη πτώση, μετά την αποτυχία και του The Last Airbender - M. Night Shyamalan, που με τον τίτλο The Night Chronicles, θα παρουσιάσει τρεις ιστορίες τρόμου, που στο επίκεντρο τους θα έχουν καθημερινούς ανθρώπους, που πέφτουν θύματα μιας ανεξέλεγκτης μεταφυσικής δύναμης. Η ιδέα του Ινδού μοιάζει πιασάρικη και αν ακολουθήσει τα μονοπάτια της Έκτης Αίσθησης θα έχει και εμπορικό αντίκτυπο, κάτι που θα μάθουμε στις 17 Σεπτεμβρίου όταν η Universal θα την ρίξει στην μάχη του εισιτηρίου

Το πρότζεκτ κλήθηκαν να φέρουν εις πέρας τα δύο αδέλφια Drew και John Erick Dowden, που με το Devil πραγματοποιούν το σκηνοθετικό τους ντεμπούτο, αφού μέχρι τώρα ήταν γνωστοί ως οι βασικοί σεναριογράφοι του φοβιστικού Quarantine. Στα συν πάντως της υπόθεσης μπορώ να προσθέσω το γεγονός πως κανένας από τους πρωταγωνιστές που συμμετέχουν, δεν είναι έστω και ελάχιστα γνωστός, στοιχείο που σε τέτοιες περιπτώσεις horror συνήθως έχει θετικά αποτελέσματα.

Στις δικές μας αίθουσες στις 16 Σεπτεμβρίου 2010, με τον τίτλο Devil

Περισσότερα... »

Όταν ο Andrew Niccol παρουσίασε πριν από 13 χρόνια το μελλοντολογικό Gattaca, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που είχαν προβλέψει πως ο Νεοζηλανδός έχει μπροστά του μια εξαιρετική δημιουργική καριέρα. Η συνέχεια διέψευσε σε μεγάλο βαθμό τις υψηλές προσδοκίες, μιας και ούτε η S1m0ne, ούτε το Lord Of The War, παρότι υπήρξαν αξιοπρεπέστατες προσπάθειες, ανέβασαν την φήμη του στα ύψη. Έχοντας ήδη δύο πρότζεκτ σε παραγωγή (The Host, The Cross) o Niccol μόλις ανακοίνωσε πως βάζει μπροστά την νέα του ταινία, που θα κινείται στο γνώριμο πεδίο του, της επιστημονικής φαντασίας, και θα φέρει τον παράξενο τίτλο I'm.mortal. Σε έναν κόσμο χρονικά μπροστά από τον δικό μας, τα γονίδια έχουν μεταλλαχτεί σε τέτοιο βαθμό, που οι άνθρωποι σταματούν να γερνούν στα 25 τους έτη. Την διαφορά για το αν θα ζήσει κανείς αιώνια ή αν θα πεθάνει νωρίς, την κάνει το κοινωνικοοικονομικό του στάτους, συνεπώς οι παραλήδες γίνονται χαιλάντερ και οι μπατίρηδες μακαρίτες. Λογικό λοιπόν το κάστινγκ να αναζητά πρόσωπα νεαρής ηλικίας, για να υποδυθούν τους ρόλους, με την αρχή να κάνει η Amanda Seyfried, που την φετινή χρονιά οι εμφανίσεις της στο πανί συζητήθηκαν έντονα και ήδη κρατά την μια από τις πρωταγωνιστικές θέσεις, της ενδιαφέρουσας όπως ακούγεται δημιουργίας .

Περισσότερα... »

Και ο χορός των ριμέικ καλά κρατεί. Πίσω στα 1981 ο Arthur του Steve Gordon υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες εισπρακτικά και καλλιτεχνικά επιτυχίες του αείμνηστου χαρισματικού κωμικού Dudley Moore. Σήμερα μια νέα εκδοχή της ιστορίας του μέθυσου πολυεκατομμυριούχου, που η αγάπη του για μια κοπελιά ανεπίδεκτη από την αριστοκρατική του οικογένεια, μπορεί να τον οδηγήσει στην αποκλήρωση, βρίσκεται στα σκαριά σε σκηνοθεσία του Jason Winer, που μέχρι τώρα είχε αναλωθεί μόνο σε τηλεοπτικές παραγωγές. Στον κεντρικό πρωταγωνιστικό ρόλο του εκκεντρικού λεφτά, ο Russell Brand με το ανεβασμένο starmeter εξαιτίας του Get Him To The Greek, ορίζει με την ιδιόμορφη κοψιά του τον Άρθουρ, ενώ την μορφονιά που κάποτε με χαρισματικό τρόπο υποδύθηκε η Liza Minelli, τώρα θα ερμηνεύσει η Greta Gerwig. Η σεναριακή παρέμβαση της διασκευής, πάντως, αφορά στον χαρακτήρα που χάρισε το Όσκαρ υποστηρικτικής ερμηνείας στον Sir John Gielgud, ο συμβουλάτορας μπάτλερ δηλαδή, που τώρα μεταβάλλεται σε σοφή γκουβερνάντα και φέρει την μορφή της τόσο έμπειρης Helen Mirren. Το ικανότατο καστ ακόμη συμπληρώνουν η Jennifer Garner ως το πλουσιοκόριτσο της ιστορίας και ο βετεράνος Nick Nolte σε έναν χαρακτηριστικό όπως συνηθίζει ρόλο.

Περισσότερα... »