Πανκ, ιδιοφυΐα, προφήτης, προδότης, δισεκατομμυριούχος! Ή αλλιώς όπως λέει και το πόστερ, δεν μπορεί να αποκτήσεις 500 εκατομμύρια φίλους, δίχως να κάνεις και μερικούς εχθρούς! Απλά τα πράγματα. Κάπως έτσι ξεκίνησε την διαδρομή του με μια απλή ιδέα στον κυβερνοχώρο ο πιτσιρικάς Τζέρι Ζούκερμπεργκ και εντέλει δημιούργησε την πλέον διάσημη ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης το διαβόητο Facebook. Αυτή ακριβώς την ιστορία, διανθισμένη με δραματικά - μα και κωμικά - στιγμιότυπα, θα παρουσιάσει στο φιλμ The Social Network ο David Fincher, βασιζόμενος σε όσα έχουν γραφεί στο βιβλίο The Accidental Billionaires: The Founding Of Facebook, A Tale of Sex, Money, Genius, and Betrayal και περιγράφουν τον τρόπο που στήθηκε ο μηχανισμός της online φιλίας κάπου στα 2004. Από τις πρώτες δηλαδή στιγμές που η παρέα των δευτεροετών φοιτητών του Χάρβαρντ οραματίστηκε τον τρόπο που θα φέρει κοντά τους χρήστες ανά τον κόσμο, φτάνοντας σήμερα το μισό δις ανθρώπων, που κάνουν κλικ πάνω στον συγκεκριμένο ιστοχώρο ημερησίως. Και γεμίζοντας συνάμα τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς με τον ανάλογο δολαριακό πακτωλό...


Αν και αρχικά είχαν ακουστεί ονόματα σαν του Shia LaBeouf και του Michael Cera για τους βασικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους, τελικά τον Ζούκερμπεργκ θα ερμηνεύσει ο Jesse Eisenberg του Zombieland, τον κολλητό του Σον Πάρκερ ο σούπερ σταρ Justin Timberlake και τον τρίτο της κομπανίας που για λόγους συμφερόντων αποπέμφθηκε από το τιμ, Εδουάρδο Σαβερίν ο Andrew Garfield. Το φιλμ θα ανοίξει στους αμερικάνικους κινηματογράφους την 1η Οκτωβρίου 2010, σε διανομή της Sony και αναμένεται με έντονο ενδιαφέρον, όπως όλες οι δημιουργίες του Fincher άλλωστε, ακόμη κι αν ο Ζούκερμπεργκ έχει αμφισβητήσει έντονα την αυθεντικότητα των όσων θα περιγράφει...

Στις δικές μας αίθουσες, 27 Οκτωβρίου 2010
Περισσότερα... »

Την διαδρομή που ξεκίνησε από το Ρότερνταμ και συνέχισε στο μακρινό Χονγκ Κονγκ, συνεχίζει λαμβάνοντας μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του διεθνούς φεστιβάλ του Μονάχου, η νέα ταινία του Άγγελου Φραντζή, Μέσα Στο Δάσος. Πιο συγκεκριμένα το καινούργιο πόνημα του δημιουργού του Polaroid και του A Dog's Dream, επιλέχθηκε να συναγωνιστεί 13 ακόμη ταινίες στο ιδιαίτερο διαγωνιστικό τμήμα όπου συμμετέχουν μη γερμανόφωνες παραγωγές, μεταξύ των οποίων συνυπάρχουν ο θριαμβευτής των φετινών Καννών Apichatpong Weerasethakul με το Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives, ο Xavier Beauvois με το συγκλονιστικό Des Hommes Et Des Dieux και ο John Hillcoat με τον παγκοσμίως αναγνωρισμένο Δρόμο του. Η ανακοίνωση των βραβείων θα πραγματοποιηθεί στις 2 Ιουλίου σε μια όπως συνηθίζεται πανηγυρική τελετή, με το Stories From The Woods να συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες να βρεθεί μεταξύ των επαίνων, λίγες μόλις εβδομάδες πριν την επίσημη πρεμιέρα του στα πάτρια εδάφη, που θα πραγματοποιηθεί στα πλαίσια του Διεθνούς Φεστιβάλ της Αθήνας, Νύχτες Πρεμιέρας, κάπου στα μέσα του Σεπτέμβρη, με την αρωγή του δικτύου Filmcenter και του Ε.Κ.Κ.

Περισσότερα... »

Ώρες απομένουν για την επίσημη πρεμιέρα του απόλυτου νεανικού μπλοκμπάστερ. Το τρίτο μέρος του Θρύλου του Twilight, με τον τίτλο Eclipse, είναι πανέτοιμο να κυκλοφορήσει στις αίθουσες παγκοσμίως στις 30 Ιουνίου 2010, γι αυτό ας πάρουμε μια πρόγευση από οκτώ βίντεος που αποκαλύπτουν την υπόθεση του επεισοδίου. Η όμορφη Μπέλα για μια ακόμη φορά βρίσκεται σε κίνδυνο από την στιγμή που κάποιες φονικές δυνάμεις έχουν κάνει την εμφάνιση τους στην πόλη της το Σιάτλ. Ταυτόχρονα όμως καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην αγάπη της για τον Έντουαρντ και την φιλία της για τον Τζέικομπ, γνωρίζοντας πολύ καλά πως η απόφαση της θα προκαλέσει τριγμούς στην ευαίσθητη ισορροπία που διατηρούν Βαμπίροι και Λυκάνθρωποι. Στο τρίτο μέρος του Saga, που φέρει την σκηνοθετική υπογραφή του David Slade, πρωταγωνιστεί και πάλι η γνώριμη τριάδα Robert Pattinson, Kristen Stewart και Taylor Lautner, ενώ στο πλάι τους συνυπάρχουν οι εξίσου ταλαντούχοι αστέρες Nikki Reed, Jackson Rathbone, Ashley Greene, Kellan Lutz, Alex Miraz, Julia Jones, Dakota Fanning, Bryce Dallas Howard και Xavier Samuel

Clip 1



Clip 2



Clip 3



Clip 4



Clip 5




Clip 6




Clip 7




Clip 8


Περισσότερα... »

Είστε προσκεκλημένοι για να απολαύσετε τις γιορτές, παρέα με κάποιους παλιούς γνωστούς σας φίλους... Σιγά που δεν θα τους αναγνωρίζατε κιόλας μετά από δύο επεισόδια - Meet The Parents, Meet The Fockers - που τουλάχιστον εμπορικά σάρωσαν τα παγκόσμια ταμεία. Εκεί που όλοι πιθανότατα θα φαντάζονταν πως η μοιραία κόντρα γαμπρού και πεθερού είχε λάβει χώρα, να που εμφανίστηκε και μια ακόμη συνέχεια από την Universal, για να ξεχειλώσει τις δυνατότητες της κωμωδίας, κυριολεκτικά στα άκρα. Η χρονική εξέλιξη του στόρι είναι αυτή που επιβάλλει τους κανόνες κι έτσι μια πενταετία μετά από το σημείο που αφήσαμε τους Φόκερς στην ησυχία τους, τους βρίσκουμε τώρα σαν τετραμελή οικογένεια να αντιμετωπίζουν τα ζόρια στο μεγάλωμα των δύο δίδυμων αγοριών τους. Σε όλα τα προβλήματα της ρουτίνας τους, θα έλθει να προστεθεί η απροειδοποίητη επίσκεψη των πεθερικών, που θα ταράξει ακόμη περισσότερο την ζωή του φουκαρά Γκρεγκ, αφού ο μπαμπάς της γυναίκας του, ακόμη δεν λέει να τον αφήσει σε χλωρό κλαρί. Αν στηρίζω κάποιες λιγοστές ελπίδες για διαφοροποίηση της ίντριγκας σε έναν παράγοντα, αυτός είναι η αλλαγή του μέχρι τώρα σκηνοθέτη Jay Roach, με τον κατά πολλές φορές ικανότερο του Paul Weitz (About A Boy, American Dreamz) που πιστεύω θα προσθέσει κάποιους τόνους έμπνευσης στο σενάριο του μονιμά John Hamburg.


Η παραγωγή πάντως φρόντισε να τονώσει το ενδιαφέρον, προσθέτοντας στην υπόθεση κάποιους νέους χαρακτήρες, εκτός από τους ήδη υπάρχοντες που αποδίδουν και πάλι οι RobertDeNiro, Ben Stiller, Teri Polo, Blythe Danner και Barbra Streisand, δίνοντας περισσότερο χρόνο συμμετοχής στον Owen Wilson και εντάσσοντας στην ομάδα την ώριμη ξανθιά Laura Dern και την καυτή Jessica Alba. Αν το αποτέλεσμα θα εμφανίσει και την σωστή χημεία θα το πληροφορηθούμε λίγο πριν τα Χριστούγεννα, όταν το Little Fockers θα κάνει την εμφάνιση τους στους κινηματογράφους.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 23 Δεκεμβρίου 2010
Περισσότερα... »

Μπορεί μετά από το ξεπέταγμα με την Πόλη του Θεού, που του χάρισε παγκόσμια αναγνώριση, η δημιουργική του πορεία να μην ακολουθεί την αύξουσα διαδρομή που θα περιμέναμε, αφού ούτε ο αξιοπρεπής Επίμονος Κηπουρός, ούτε κυρίως το μέτριο Blindness ανταποκρίθηκαν στις υψηλές προσδοκίες που είχε ορίσει ο Fernando Meirelles. Ο Βραζιλιάνος δεν δείχνει να το βάζει κάτω και επιστρέφει με καινούργιο πρότζεκτ ιδιαίτερα φιλόδοξο και θεματικά μοντέρνο. Η ιστορία που αφηγείται το 360, βασίζεται στην συγγραφική μελέτη του Arthur Schnitzler με τον τίτλο La Ronde, Που την εξέδωσε σε βιβλίο το 1900 και έκτοτε ούτε μία, ούτε δύο αλλά δεκατρείς κινηματογραφικές εκδοχές το έχουν χρησιμοποιήσει σαν σεναριακή τους έμπνευση, με γνωστότερη το Nine Lives του 2002. Την μοντέρνα μεταφορά από το σύγγραμμα στο πανί θα επιχειρήσει ο διάσημος Peter Morgan που δικά του σκριπτς είναι τα The Queen, Frost / Nixon και Τhe Damned United, σε μια συνεργασία πολλά υποσχόμενη, γύρω από το θέμα της σεξουαλικότητας και της επίδρασης της στην κοινωνία, ειδικά όταν εισβάλλει κάθετα στα διάφορα στρώματα που την συνθέτουν.

Περισσότερα... »

24/6/10

Red - Trailer

Κάποιοι κάνουν όνειρα για την σύνταξη τους. Κάποιοι άλλοι, πάλι όχι. Μια εξαιρετική ιδέα που προέκυψε από την ζωηρή φαντασία του Warren Ellis και που αρχικά την εξέδωσε σε κόμικ της Wildstorm το 2003, πριν ζηλέψει η DC και την εντάξει για ένα φεγγάρι στην δική της κομπανία, είναι αυτή που στηρίζει την θεματική του RED. Αρκτικόλεξο είναι μην το μπερδεύεις με το χρώμα πορφυρό και σημαίνει Retired Extremely Dangerous, που μεταφράζεται σε Συνταξιούχοι Εξαιρετικά Επικίνδυνοι. Όλοι τους είναι παλιοί μυστικοί πράκτορες της CIA, που δεν αντέχουν την βαριεστημάρα της στείρας καθημερινότητας και δεν κάνουν τίποτα παραπάνω από το αυτονόητο. Γυαλίζουν διαβατήρια, φοράνε καπαρντίνα, οπλίζουν το σιδερικό και βουρ και πάλι στη μάχη. Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι, πόσο μάλλον για κατασκόπους που έχουν αφιερώσει ζωή ολόκληρη για το καλό της υπηρεσίας. Το τρέιλερ που μόλις παρουσίασε η Summit είναι μπιτάτο και διασκεδαστικό, από την στιγμή που εμφανίζει τους μεσόκοπους και ζαρωμένους γεράκους να μην το βάζουν κάτω και να τους τρώει η καρέκλα του ΚΑΠΗ μα να έχουν το σθένος να επιστρέψουν στην ενεργό δράση.


Κι αν ο Bruce Willis oυδέποτε παραιτήθηκε από action hero, ακόμη κι αν έχει καταλάβει πως ηλικιακά δεν του το επιτρέπει η φόρμα, τι να πει κανείς για την έκπληξη του να βλέπεις John Malkovich, Helen Mirren και Morgan Freeman να παίρνουν πάλι τα άρματα? Αν θα αντέξουν για πολύ θα το μάθουμε στις 15 του Οκτώβρη όταν το RED θα κάνει την πρεμιέρα του παγκοσμίως, φέροντας την υπογραφή του Γερμανού σκηνοθέτη Robert Schwentke που πιθανόν να θυμάσαι από περασμένες του δουλειές σαν το Time Traveller's Wife και Flightplan...

Στις δικές μας αίθουσες, το φθινόπωρο του 2010
Περισσότερα... »

Η Ιστορία των Παιχνιδιών 3
του Lee Unkrich. Ακούγονται οι Tom Hanks, Tim Allen, Joan Cusack

Toys In The Attic
του zerVo
Στην όμορφη υπεραιωνόβια διαδρομή του παγκόσμιου σινεμά, έχει υπάρξει ένας - μικρός - αριθμός δημιουργιών, που χαρακτηρίζονται σαν ορόσημα, για τον απλούστατο λόγο της συμβολής τους στην εξέλιξη του κινηματογραφικού είδους. Τέτοιες περιπτώσεις που φέρνω πρόχειρα στο νου είναι το Θωρηκτό Ποτέμκιν, που καθόρισε την τεράστια σημασία του μοντάζ στην παραγωγική διαδικασία, το Rashomon που ανέδειξε μοντέρνες προοπτικές που οι σκηνοθέτες ακολουθούν μέχρι τις μέρες μας, ο Πολίτης Κέιν, που δίδαξε έναν νέο τρόπο αφήγησης, το North By Northwest, που έθεσε τον μπούσουλα πάνω στον οποίο βαδίζουν όλες οι κατοπινές του περιπέτειες με σασπένς. Σε αυτό το άτυπο hall of fame, περίοπτη θέση κρατά και το Toy Story, που κάπου στο 1995, σύστησε σε όλο τον κόσμο την νεοσύστατη τότε Pixar, μεταλλάσσοντας ριζικά την κλασσική μέχρι στιγμής έννοια του κινουμένου σχεδίου και ανοίγοντας καινούργιους ορίζοντες στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την έβδομη τέχνη του 21ου αιώνα.

Λίγες μόλις ημέρες απομένουν πριν ο Άντι αποχαιρετήσει την οικογένεια του, για να ταξιδέψει για το κολέγιο που θα φοιτήσει. Πριν το κάνει όμως, έχει αναλάβει την υποχρέωση να συμμαζέψει το δωμάτιο με όλα τα άχρηστα παιχνίδια και να αποφασίσει τι θα τα κάνει. Η σοφίτα φαντάζει ιδανική λύση, μα κάπου στην διαδρομή η μαύρη νάιλον σακούλα θα χάσει τον δρόμο της και θα καταλήξει στον σκουπιδοτενεκέ... Κι έτσι ο Μπαζ Λάιτγιαρ, η χαριτωμένη Τζέσι, το ζεύγος Πατάτα, το Γουρουνάκι κουμπαράς και όλη η παλιοπαρέα θα βρεθούν στο δρόμο, πιστεύοντας πως το αγόρι που πέρασε μαζί τους τα καλύτερα χρόνια της ζωής του, τα έχει εγκαταλείψει. Ευτυχώς, που ο πάντοτε μυαλωμένος καουμπόης Γούντι θα βρει μια αξιοπρεπή λύση, οδηγώντας τα ορφανά και άστεγα παιχνίδια, σε ένα παιδικό σταθμό, όπου θα μπορούν και πάλι να φανούν χρήσιμα στα χέρια των νηπίων. Εκείνο που δεν γνωρίζουν όμως, είναι πως πίσω από τους πολύχρωμους τοίχους κρύβεται μια καλοστημένη παγίδα, από τις παλιοσειρές του παιδότοπου, που θα τα χρησιμοποιήσουν σαν νεοσύλλεκτους, στέλνοντας τα να τα βγάλουν πέρα με τα ζωηρότερα παιδάκια.

Κι όμως ακόμη και στον κόσμο των παιχνιδιών, που οι περισσότεροι μπορεί να τα φανταζόμαστε άψυχα και δίχως ζωή, μα που η πραγματικότητα του κινουμένου σχεδίου είναι πολύ διαφορετική, τα πράγματα δεν είναι τόσο ρόδινα όσο θα φανταζόταν κανείς. Κι αυτό γιατί, παρότι μοιάζει αντιφατικό, ανάμεσα στα αμαξάκια, τα στρατιωτάκια και τα αρκουδάκια, υπάρχουν και κάποια κακόψυχα, κακεντρεχή και μοχθηρά πλάσματα, που λειτουργώντας με την αρχή της πλεονεξίας, δημιουργούν την άρχουσα τάξη. Μεταβάλλοντας συνάμα έναν τόπο, που το πρωί γεμίζει από γέλια και μωρουδίστικες φωνούλες, σε μια περιοριστική φυλακή, από όπου δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής. Και με αυτό τον τρόπο το ανέμελο παραμύθι, μετατρέπεται σε περιπέτεια δράσης, πανύψηλων ρυθμών, ταχύτητας και έντασης.

Αν ο βασικός κορμός όμως εστιάζει στην αγωνία, η αρχή και το τέλος είναι βουτηγμένα σε τόσο μεγάλο βαθμό στην κολυμπήθρα της συγκίνησης, που δύσκολα δεν θα σε πάρουν τα ζουμιά. Γιατί ακόμη κι αν δεν είσαι παιδί, σίγουρα έχεις περάσει από την τρυφερή αυτή ηλικία και έχεις γνώση για το πόσο ισχυρός είναι ο δεσμός που σε συνέδεε με τα παιχνιδάκια σου και πόσο πικρή είναι η στιγμή του αποχωρισμού, όταν κατάλαβες πως είσαι ενήλικος και δεν μπορείς πλέον να παίξεις μαζί τους. Κι εκεί έρχεται η μοναδική μου ένσταση προς τους λατρεμένους μου φίλους στην Pixar. Σε ποια ακριβώς παιδιά της νέας γενιάς απευθύνονται? Σε αυτά που μεγαλώνουν με ένα DS στο χέρι ή σε εκείνα που ξημεροβραδιάζονται ολημερίς στο Τζάμπο, ανανεώνοντας την καθημερινά συλλογή τους δίχως να προλαβαίνουν να δημιουργήσουν σχέσεις αγάπης με τα πολύχρωμα πλαστικά? Ας μην γελιόμαστε. Ο Lasseter και οι συνεργάτες του, όταν έκτιζαν τον άξονα του Toy Story 3, που κλείνει την φιλμική διαδρομή του με τον τρόπο που του αρμόζει, δεν είχαν στο μυαλό τους τους σύγχρονους μπόμπιρες, μα εκείνους τους προ πολλών δεκαετιών, που μεγάλωσαν με το ίδιο χιλιοσπασμένο Playmobil στο χέρι, από τα πέντε μέχρι τα δεκαπέντε τους.

Για πες: Από αυτούς στο φινάλε, στο αντίκρυ του ύστατου χαιρετισμού - ένα Thank You Guys που σε μαχαιρώνει - θα τρέξει το δάκρυ, που θα συνοδευτεί και από ένα συρτό αναφιλητό. Όπως καταλαβαίνεις, τα αριστεία του animation και της τρισδιάστατης απεικόνισης, περιορίζονται σε δεύτερο και σε τρίτο ρόλο, όταν το συναίσθημα σου δημιουργεί ένα κόμπο στο λαιμό. Ένα μοναδικό κατόρθωμα που χαρακτηρίζει το ιδιαίτερο σχεδιαστικό branch της Disney, που έχει εκτοξεύσει την δημιουργικότητα της μέχρι το άπειρο. Ίσως και παραπέρα...




Στις δικές μας αίθουσες 24 Ιουνίου 2010 από την Audiovisual
Περισσότερα... »

Οικογένεια σε Παράνοια
του Raymond De Felitta. Με τους Andy Garcia, Julianna Margulies, Steven Strait, Emily Mortimer

Η Ανταρσία του Garcia!
του zerVo
Ε, αυτός είναι ο διάδοχος του Pacino. Θυμάμαι ακριβώς τα λόγια που είχα πει βλέποντας στο πανί τον Andy Garcia, να κολλάει το περίστροφο στο μέτωπο του Σιν Connery, στο πολλοστό αριστούργημα του De Palma, The Untouchables. Και δεν ήμουν ο μόνος, Για πολύ καιρό μάλιστα αυτή η εντύπωση πλανιόταν στον αέρα, μέχρι να δοκιμαστεί εντέλει στον τρίτο Νονό, όπου αποδείχτηκε τελικά πως ο Μεγάλος Al, παραμένει ερμηνευτικά άκληρος. Όχι πως δεν το πάλεψε ο Κουβανός, το αντίθετο μάλιστα, εκμεταλλευόμενος την ιταλιάνικη κοψιά της φάτσας του, αλλά στην 25ετή διαδρομή του δεν κατάφερε να ξεπεράσει τον πήχη του ικανότατου, πλην όμως αξιοπρεπή ρολίστα. Ίσως να φταίει και η εμμονή του στο χουντικό παρελθόν της πατρίδας του - ειδικά μέσω του απαράδεκτου The Lost City - που στα μάτια μου τον κατέστησε φασίστα πρώτης κατηγορίας. Το τελευταίο που θα περίμενα μετά το τεράστιο Χ, που τον είχε διαγράψει στην εκτίμηση μου, ήταν ο Αβανέζος να πραγματοποιήσει επιτυχημένο come back. Και μάλιστα δια μέσου μιας καυστικής κοινωνικής σάτιρας σαν το indie City Island...

Λέγεται Βινς Ρίζο, είναι γέννημα θρέμμα του Μπρονξ και αυτό αποτελεί τιμή του και καμάρι του. Ενώ όμως στην εργασία του, στο σωφρονιστικό ίδρυμα της Νέας Υόρκης, έχει κτίσει το προφίλ του αυστηρού και φανατικού της πειθαρχίας δεσμοφύλακα, δεν συμβαίνει το ίδιο και στο σπίτι, όπου γυναίκα, γιος και κόρη έχουν σηκώσει μπαϊράκι. Μοναδική του διέξοδος από την καθημερινότητα, τα μαθήματα υποκριτικής που παρακολουθεί κρυφά από όλους, ένα απωθημένο που είχε από μικρός, ελπίζοντας πως κάποια στιγμή θα γίνει ηθοποιός... Από μόνο του το θεματάκι φαντάζει αρκετό, για να κτιστεί πάνω του μια συμπαθητική ίντριγκα. Όχι όμως και στην λογική του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Raymond De Felitta, που παίρνει το ρίσκο να το διανθίσει με αμέτρητες υποιστορίες, που αφορούν σε κάθε μέλος της οικογένειας Ρίζο ξεχωριστά. Και που άπασες έχουν να κάνουν με τα μυστικά που κρύβει κάθε ένας από τους έξι πρωταγωνιστές του στόρι. Κι αν τους τέσσερις τους έχεις μετρήσει ήδη, πρόσθεσε ακόμη δύο, που θα παίξουν τον ρόλο των καταλυτών της αποκάλυψης της αλήθειας. Από όλες τις κατευθύνσεις. Ο πρώτος είναι ένας νεαρός μικροκακοποιός, που βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα εξαιτίας της έφεσης του να ξαφρίζει ακριβά αυτοκίνητα και που - ω της μοίρας - τυγχάνει νόθος γιος του Βινς, σπέρμα ενός παλιού νεανικού του έρωτα. Η δεύτερη είναι μια συμμαθήτρια του wannabe Marlon Brando στα σεμινάρια, που με τις φιλελεύθερες απόψεις της, θα ξυπνήσει το δημιουργικό ένστικτο του.

Βασικό στοιχείο της εξέλιξης η παράνοια και οι φρενήρεις ρυθμοί. Πίστεψε με το ιδιόρρυθμο τέμπο θα σε παρασύρει σε τέτοιο βαθμό, που μπορεί μέσα σου να αναρωτηθείς πολλές φορές για το τι διάολο σχιζοφρένεια είναι αυτή που παρακολουθείς, μα το ρολόι σου, ουδέποτε θα το κοιτάξεις από βαριεστημάρα. Οι δορυφόροι που κινούνται γύρω από τον πάτερ φαμίλια είναι δοσμένοι με μια σουρεάλ διάθεση, που δεν απέχει όμως και πολύ από την πραγματικότητα. Η κυρά απογοητευμένη που μικροπαντρεύτηκε, μοιάζει να ζητά την παραμικρή αφορμή συζυγικής απιστίας τους αντρός της, για να τον πληρώσει με το ίδιο νόμισμα. Η κόρη, υποτίθεται άριστη φοιτήτρια με τις υποτροφίες της, για να βγάλει τα έξοδα της χορεύει στις μπάρες σαν στριπτιτζού. Ο μικρός γιος, ένα κυνικό πνεύμα αντιλογίας και εξυπνάδας, διακατέχεται από μια απίστευτη έλξη για τις υπέρβαρες κυρίες και ο μεγάλος - που δεν το ξέρει βέβαια - παρασύρεται κι αυτός από το γαϊτανάκι της παράνοιας. Μια πολαρόιντ δηλαδή των κατοίκων των μοντέρνων προαστίων της Μητρόπολης, όπως την θυμάσαι πιθανότατα από το American Beauty, μα δοσμένη με πιο ηθογραφικό τρόπο, πιο ανθρώπινο, πιο απτό...

Για πες: Το παράξενο είναι πως ενώ στο φινάλε, δεν γίνεται ο κακός χαμός που σου υπόσχεται η έκθεση του reality, συνεπώς από μαλλιοτραβήγματα πάπαλα, εντούτοις δεν νιώθεις πως έχεις πέσει μέσα σε μια φιλμική τρύπα στο νερό. Αντίθετα νιώθεις πλήρης που είδες στο πανί, τα πιπεράτα εν οίκω, που περπάτησαν εν δήμω και είναι πιθανό σε κάποιο ποσοστό να αντικατοπτρίζουν σε κάποιο ποσοστούλι αλήθειες από τις ζωές όλων μας. Αναμφίβολα η μορφή του Garcia μαγνητίζει με την μολιερική θεατρικότητα που αποδίδει τον χαρακτήρα του καταπιεσμένου μεσήλικα. Ο Κουβανέζος σολάρει, υποδυόμενος έναν τύπο εκτός της γνώριμης μανιέρας του και κερδίζει το παλαμάκι έχοντας άξιους παραστάτες δίπλα του, την πραγματική του κόρη Dominik, που είναι πανέμορφη και δύσκολα θα αποτραβήξεις το βλέμμα σου από τα τεχνηέντως φουσκωμένα της μεμέ, την κλισαρισμένη ως χαρωπή βρετανίδα Emily Mortimer, τον αγριωπό και σωματώδη Steven Strait και την Julianna Margulies, που σαν 45άρα σκίζει, αποδίδοντας τον πλήρη ορισμό της έννοιας milfy! Μια υποκριτική ομάδα που ξεχειλίζει από ενέργεια, καλύπτοντας με την ευδιαθεσία της τις αμέτρητες απορίες της εξέλιξης της υπόθεσης, προσφέροντας εντέλει μια δροσερούλα πατενταρισμένη Νεοϋορκέζικη Allenική σάτιρα, που στις λεπτομέρειες πιότερο θα σου φτιάξει την ημέρα, παρά θα στην χαλάσει...




Στις δικές μας αίθουσες 24 Ιουνίου 2010 από την Seven
Περισσότερα... »

Από Το Παρίσι με Αγάπη
του Pierre Morel. Με τους John Travolta, Jonathan Rhys Meyers, Kasia Smutniak

Wax On, Wax Off
του zerVo
Κουίζ: Το παίζει εξυπνάκιας, έχει μια κουβέντα να πει για τα πάντα, γνωρίζει ανά πάσα στιγμή που κρύβεται ο εχθρός, που έχει στήσει τον εκρηκτικό μηχανισμό του, όπως βεβαίως και την μέθοδο απενεργοποίησης του. Αν παρελπίδα δεν προλαβαίνει να τον εξουδετερώσει, είναι σίγουρο πως μόνο στα χέρια του δεν θα σκάσει. Αεικίνητος, μπορεί και ελίσσεται μέσα σε καταιγισμό σφαιρών πολυβόλου, ταχύτατος, ώστε να μπορεί να κατέβει από τις εξωτερικές σκάλες εικοσαόροφου κτιρίου σε δευτερόλεπτα, ενώ σε γρηγοράδα - αν και 55άρης - συναγωνίζεται έφηβο. Από σημάδι σκίζει, αφού μπορεί να πετύχει με stinker κινητό στόχο σε χιλιόμετρο, σε περίπτωση συμπλοκής, εναντίον τουλάχιστον πέντε αντιπάλων, γνωρίζοντας aikido, δεν γρατζουνίζεται καν, ενώ κρατά και την κάννη του περιστρόφου στραβά. Για να σε βοηθήσω δεν έχει λαδωμένο μαλλί, ούτε κοτσίδα, για να μην νομίσεις πως μιλάμε για χαρακτήρα του Steven Seagal... Ούτε κι εγώ δεν πιστεύω πως πρόκειται για τον ίδιο ηθοποιό, που στα 70s σάρωνε μέσα σε γυαλιστερό λευκό κοστούμι τις πίστες, στους ρυθμούς του Staying Alive...


Βαριεστημένος διπλωμάτης της αμερικάνικης πρεσβείας στο Παρίσι, ερχόμενος σε επαφή με μυστικό πράκτορα, που στάλθηκε από την πατρίδα για να αποκαλύψει την δράση παράνομης ομάδας τρομοκρατών, θα αντιληφθεί πως αποτελεί κι εκείνος μέρος της δολοπλοκίας. Και απομένουν μόλις 48 ώρες, για να ξεσκεπαστούν οι συνωμότες και το θανατηφόρο πλάνο τους! Αν δεν περίμενες μια φορά, ποτέ από τον Travolta να παίξει ρόλο Stallone, που να φανταστείς πως μια τέτοια καταιγιστική περιπέτεια, με εκρήξεις, πυροβολισμούς και καταδιώξεις γρήγορων αυτοκινήτων, δεν είναι μια ακόμη χολιγουντιανή παραγωγή, αλλά πρότζεκτ της Europacorp του αγαπητού κυρίου Besson. Αυτό είναι το τελικό συμπέρασμα που μπορείς να βγάλεις από το From Paris With Love. Αν θέλεις ξανά να παρακολουθήσεις καθαρόαιμο action, την Αμερική πρέπει να την ξεχάσεις. Αυτό ίσχυε κάποτε, τώρα ο σαματάς αποτελεί σχεδόν αποκλειστικά ευρωπαϊκό προνόμιο, οι ρόλοι αντιστράφηκαν δηλαδή, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει...

Από την πρώτη φορά που ο χαρισματικός Luc, έδωσε το ΟΚ για να αποκτήσει το σινεμά της Γηραιάς, μπόλικη ταχύτητα παραπάνω στα
καρέ του - 2001 με το Kiss Of The Dragon, είναι αυτό - μέχρι τώρα, πολύ νερό κύλισε στο αυλάκι και το κοινό έδειξε να τιμά την συγκεκριμένη τάση, αναδεικνύοντας χιτ πρώτου βεληνεκούς σίριαλ όπως το Transporter ή το Taxi. Στην προκειμένη περίπτωση μάλιστα, υπάρχει ένα ενδιαφέρον στοιχείο παραπάνω, εφόσον στην καρέκλα του σκηνοθέτη κάθεται το πουλέν του Besson, Pierre Morel, στο επόμενο βήμα του μετά το Taken, που του έδωσε ομόφωνη ψήφο εμπιστοσύνης και λίγο πριν το Dune, με το οποίο θα επιχειρήσει (κι αυτός) το υπερατλαντικό του άλμα. Για να πω την αλήθεια περίμενα από το Paris να πάει λίγο παραπέρα από το θρίλερ με τον Neeson, να έχει λίγο πιο ρεαλιστική χροιά και εξέλιξη. Όμως όχι, το φιλμ κοπιάρει στα ίσα το ύφος των περιπετειών της δεκαετίας του 80, δίχως να δίνει βάση στα ειδικά εφέ, αλλά στο κοφτό μοντάζ και την έντονη υπερβολή. Από τρύπες και αφέλειες στο σενάριο να φάνε και οι κότες, καθώς και από θεματολογία, που σίγουρα κάπου την έχεις ξαναδεί, με τους κακούς μελαψούς τρομοκράτες με τις ιδεαλιστικές προθέσεις, να οργανώνουν το παρανάλωμα και τους εκτός έδρας Αμερικάνους να πρέπει να τους εξολοθρεύσουν. Αλλά...

Για πες: ...το Παρίσι στο φόντο είναι όλα τα λεφτά. Τι πρωινό γύρισμα, τι νυχτερινό, η Πόλη του Φωτός, αποτελεί ταμάμ τοποθεσία για να εξελιχθεί πάνω της ο σαματάς. Τα στενά σοκάκια, οι γέφυρες του Σέιν, ο Άιφελ στο βάθος, πετυχαίνουν να φέρουν την δράση πιο κοντά στο μάτι του γιουρο-θεατή, δημιουργώντας συνάμα την γνώριμη νουαρική εικόνα στο αληθινό ντεκόρ. Όσο για τους ρόλους, ακόμη κι αν έχουν διανεμηθεί σε πρόσωπα που δεν τους ταιριάζουν απόλυτα, έχει κι αυτό το στοιχείο την δική του γοητεία. Ο Meyers, με χαρακτηριστικό μουστάκι Informant, στέκεται αξιοπρεπώς σαν άτσαλος ερωτοκτυπημένος για τα μάτια της Πολωνέζας Kasia Smutniak (μιξάζ Kinski και Bonham Carter) διπλωμάτης, στο πλάι του Βig John με το μάτι που γυαλίζει, ξυρισμένο κρανίο και κρίκο στο αυτί, που παραπέμπουν περισσότερο σε χούλιγκαν παρά σε Μποντ ή Μπορν. Όχι άγνωστο στυλ για τον Travolta, που το είχε επαναλάβει και στην διασκευή του Pelham, αλλά στεκούμενος στην απέναντι μεριά, εκείνη του παράνομου. Το δέσιμο των δύο σταρ ικανοποιητικό και συμβάλει στην ομαλή πορεία του κατασκοπικού στόρι. Αν μάλιστα το σενάριο του Besson επιχειρούσε να σταθεί περισσότερο στους χαρακτήρες τους και όχι στο πως θα προσφέρει την μια (αρκετά προβλέψιμη) ανατροπή μετά την άλλη, τότε ίσως και το Από τη Γαλλία με Αγάπη, να με είχε αφήσει πολύ πιο ευχαριστημένο...




Στις δικές μας αίθουσες 24 Ιουνίου 2010 από την Spentzos


Περισσότερα... »

Από τον καταιγισμό των μεγάλων εμπορικών επιτυχιών της δεκαετίας του 80, που επανέρχονται υπό την μορφή ριμέικ στο προσκήνιο δεν θα μπορούσε να λείψει το μουσικοχορευτικό Footloose, μια νεανική κοινωνική ιστορία, που άφησε εποχή πίσω στα 1984, χάρη κυρίως στο εντυπωσιακό του σάουντρακ, που έμεινε για πολλές εβδομάδες στην κορυφή του αμερικάνικου hit parade. Σιγά που η Paramount, 25 χρόνια μετά το μπλοκμπάστερ του Herbert Ross θα άφηνε ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία μιας μοντέρνας διασκευής, αν και εκτιμώ πως το θέμα, των περιορισμών των ελευθεριών των εφήβων στις μέρες μας, δεν απαντάται στην ίδια κλίμακα, όσο ένα τέταρτο του αιώνα πριν. Πάντως τα γυρίσματα της νέας ταινίας, που θα σκηνοθετήσει ο Craig Brewer του Hustle And Flow, ξεκινούν οσονούπω, μιας και η σύνταξη του καστ μόλις ολοκληρώθηκε, δίχως το μεγάλο όνομα όμως ανάμεσα του. Όπως παλιά, θα πρόσθετα, μιας και από το Φουτλούζ, αναδείχτηκαν τα αστέρια του Kevin Bacon, της Lori Singer που είχε περάσει και από το Fame, του μακαρίτη Chris - Rumble Fish - Penn και της...Sarah Jessica Parker! Οι νεαροί φιλόδοξοι ερμηνευτές σαν τον χορευτή Kenny Warmwold, την Julianne Hough και τον Miles Teller δεν έχουν να επιδείξουν τίποτα σημαντικό στην μέχρι στιγμής καριέρα τους, ελπίζοντας πως εδώ, θα δανειστούν λίγη από την λάμψη και την πείρα του - σε κάθετη πτώση - Dennis Quaid, που θα κρατήσει τον ρόλο του αυταρχικού πατέρα. Κρατώ πολύ μικρό καλάθι, ελπίζοντας σε μια ευχάριστη έκπληξη για μια από τις πλέον αγαπημένες φιλμικές στιγμές των νεανικών μου χρόνων...

Περισσότερα... »

Επιστροφή στην πιο αξέχαστη εποχή της ζωής σου! Αφού ολοκλήρωσε τον κύκλο της ενήλικης ρομαντικής κομεντί, προσφέροντας μας όμορφες αναμνήσεις μέσα από ταινίες όπως When Harry Met Sally, Alex And Emma και Rumor Has It, ο βετεράνος σκηνοθέτης Rob Reiner επιστρέφει από εκεί που ξεκίνησε, στην τρυφερή ηλικία των 16, όπως έκανε στο προ 25 ετών αγαπημένο Stand By Me. Περίοδο που βασιλεύουν οι ανασφάλειες μα και οι ανεμελιές, εποχή που σε γεμίζει με τόσες θύμησες, για να τις τις φέρνεις με νοσταλγία στο μυαλό μεγάλος και να χαμογελάς. Στηριγμένο σεναριακά σε μια πολυδιαβασμένη νουβέλα της Wendelin Van Draanen, το Flipped ταξιδεύει στο φιλήσυχο Μίσιγκαν, όπου μεγαλώνουν δύο γυμνασιόπαιδα ο Μπράις και η Τζούλι. Για καιρό εκείνη ονειρευόταν την στιγμή που θα τον αγκάλιαζε και θα τον φιλούσε, ξεχνώντας την πλήρη αδιαφορία που εκείνος έδειχνε στο πρόσωπο της. Σήμερα που η στάση του πιτσιρικά έχει αλλάξει και βλέπει την κουκλίνα με άλλο μάτι, εκείνη αρχίζει να αλλάζει άποψη γι αυτόν, γυρνώντας του την πλάτη. Η μάχη των φύλων, όπως ορίζεται από την αφετηρία της, από τις πρώτες στιγμές που ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, δείχνουν ένα ιδιαίτερο αμοιβαίο ενδιαφέρον, περιγράφονται με τρυφερότητα στην παραγωγή της Castle Rock που θα διανεμηθεί από την Warner στην Αμερική την πρώτη Παρασκευή του Αυγούστου.


Μπορεί το σκηνικό της ρομαντικής ιστορίας να στήνεται στην αμερικάνικη επαρχία, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 60, όπως συμβαίνει όμως σε όλα τα πονήματα του Reiner, το μήνυμα που θα αναδύεται από τα πλάνα του, θα έχει διαχρονική αξία. Τους έφηβους επί της οθόνης υποδύονται δύο νέα ταλεντάκια, η Madeline Carroll μια από τις πριγκίπισσες των νεανικών έργων της Nickelodeon και ο Callan McAuliffe, ενώ στο πλάι τους υποστηρικτικά έχουν ένα σωρό γνώριμους σταρς, σαν την Penelope Ann Miller, τον Aidan Quinn, την Rebecca De Mornay και τον John Mahoney.

Στις δικές μας αίθουσες, δεν το βλέπω
Περισσότερα... »

Προστάτεψε τον Νόμο, απλά καταπατώντας τον! 1930 ήταν όταν οι περιπέτειες της Πράσινης Σφήκας καθήλωναν καθημερινά δίπλα στο ραδιόφωνο τους ακροατές, που επιθυμούσαν να μάθουν την συναρπαστική συνέχεια της δράσης. Χάρη στην τεράστια ανταπόκριση του απτού και όχι ακριβοθώρητου υπερήρωα στις καρδιές των φανατικών του θαυμαστών, η ιστορία του πέρασε από τα ερτζιανά στα κύματα της μικρής οθόνης, όπου έκανε την δική του σημαντική διαδρομή με τον Van Williams να κρατά τον κεντρικό ρόλο και τον Bruce Lee, αρκετά πριν αναδειχτεί σε σούπερ αστέρα, να υποδύεται τον αχώριστο βοηθό του. Η Sony Γνωρίζοντας την απήχηση του Green Hornet στο φανατικό κοινό των κόμικ, πήρε το μικρό ρίσκο, να χρηματοδοτήσει το ομώνυμο κινηματογραφικό πρότζεκτ, αναθέτοντας το γενικό πρόσταγμα στον Michel Gondry του Eternal Sunshine Of A Spotless Mind, που θα δοκιμαστεί για πρώτη φορά σε αυτό το ιδιαίτερο είδος. Στο επίκεντρο της ίντριγκας βρίσκεται ο Μπριτ Ριντ, κληρονόμος μιας τεράστιας περιουσίας που είχε δημιουργήσει ο πατέρας του, ένας μεγιστάνας των μίντια και που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι το πως θα την ξοδέψει μέχρι τελευταίας δεκάρας στα ποτά και τις όμορφες γυναίκες. Όλα έχουν όμως ένα όριο και αυτό θα το καταλάβει όταν δει την κοινωνική αδικία στην πόλη του. Συνεργαζόμενος με έναν από τους πιο έμπιστους υπαλλήλους του πατέρα του, τον μάγο των γκάτζετς Κάτο και γνωρίζοντας πως έχει τον τρόπο να ελέγχει καταστάσεις στο Λος Άντζελες, θα θελήσει να κάνει κάτι για τους φοβισμένους πολίτες, καταπολεμώντας το κοινό έγκλημα.


Και κάπως έτσι γεννιέται ο θρύλος της Πράσινης Σφήκας, που θα δούμε στις αίθουσες σε τρισδιάστατη μάλιστα φόρμα, από τις 14 Ιανουαρίου 2011, με πρωταγωνιστές τους Seth Green και Jay Chou που συνθέτουν το πανίσχυρο ντούο, αλλά και τους Cameron Diaz, Tom Wilkinson, Edward James Olmos και Christophe Waltz που τους περιβάλλουν ρολιστικά.

Στις δικές μας αίθουσες? Από τις 13 Ιανουαρίου 2011

Περισσότερα... »