18/5/10

Prince of Persia: The Sands of Time - Filmclips

Δύο κλιπς για να ανοίξει η όρεξη, ώρες πριν την κυκλοφορία της ταινίας Prince Of Persia: The Sands Of Time, έδωσε στην κυκλοφορία η Disney, που είναι ενδεικτικές του περιπετειώδους ύφους που ακολουθεί σε όλη του την διάρκεια το ανατολίτικου φόντου πόνημα του Mike Newell. Το παραμύθι ξεδιπλώνεται σε όλο του το μεγαλείο στην απέραντη έρημο της Ασίας, όπου ο πρίγκιπας Ντάσταν καλείται να βρει την αλήθεια πίσω από την προδοσία, που στοίχισε την ζωή στον δίκαιο βασιλιά, που τον περιμάζεψε σε μικρή ηλικία και τον μεγάλωσε σαν παιδί του. Ο μυώδης Jake Gyllenhaal, η Σεχραζάντ Gemma Arterton, ο διασκεδαστικός Alfred Molina και ο πάντοτε συνεπής Ben Kingsley υπόσχονται έντονες συγκινήσεις κάτω από τον καυτό ήλιο, γεμάτες δράση και σασπένς, στην παραγωγή του Jerry Bruckheimer, που στις δικές αίθουσες θα προβάλλεται από τις 20 Μαίου 2010.

Clip 1



Clip 2

Περισσότερα... »

Barney's Version - Trailer

Ο Μπάρνευ παντρεύτηκε την λάθος γυναίκα. Δύο φορές! Με κάποιες σημαντικές διαφορές από το βιβλίο του Mordecai Richler κυρίως σε ότι αφορά στην ηλικία και τον τόπο δράσης του, έρχεται εντός ολίγου στις αίθουσες το Barney's Version, μια κομεντί που σκηνοθετεί ο τηλεοπτικός, με μεγάλη διαδρομή στα CSI, Richard Lewis. Είναι η ιστορία ενός καλοπερασάκια κοσμοπολίτη, που ενώ δεν έχει κανένα πρόβλημα να ρίξει την οποιαδήποτε γυναίκα, δεν καταφέρνει να εντοπίσει αυτό που πραγματικά ζητά η καρδιά του. Και όταν το βρει, μετά από δυο - τρία λανθασμένα παντρολογήματα, αρχίζουν τα μεγάλα προβλήματα... Μια ανεξάρτητη παραγωγή της Serendipity Point Films, που υπολογίζεται να κάνει την πρεμιέρα της στις αίθουσες στα τέλη του 2010, που έχει γυριστεί στο Μόντρεαλ αλλά και στην πανέμορφη Ρώμη.


Ενάμισι λεπτό διαρκεί το σπαρταριστό τρέιλερ της Εκδοχής του Μπάρνευ, μα είναι αρκετό για να καταλάβει κανείς πως το κέφι του πρωταγωνιστή Paul Giamatti ξεχειλίζει, υποδυόμενος τον ταλαιπωρημένο μεσήλικα. Το καστ που τον περιβάλλει, διόλου ευκαταφρόνητο, αρχής γενομένης από τον αγνώριστο Dustin Hoffman και τους Scott Speedman, Rosamund Pike, Minnie Driver και Rachelle Lefevre.

Στις δικές μας αίθουσες, τον χειμώνα...
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

17/5/10

Cannes.63 Live - Ο Biutiful Innaritu!

Επιτέλους το έκανε μια φορά απλό το ζήτημα. Κοινή διαπίστωση των περισσοτέρων που παρακολούθησαν την πρεμιέρα της νέας ταινίας του Alejandro Gonzales Inarritu, Biutiful, στο διαγωνιστικό των Καννών, αφού πλέον δεν ακολουθεί την δαιδαλώδη τεχνική, για να απεικονίσει τις ζωές διαφορετικών ανθρώπων, σε πολλές γωνιές του πλανήτη, αλλά εστιάζει στον ένα, τον κεντρικό ήρωα της ιστορίας του. Ενός αστού, σκληρά εργαζόμενου πατέρα δύο παιδιών, που κινείται μέσα στην βουή της σύγχρονης Βαρκελώνης. "Αυτό το ταξίδι ανά τον κόσμο, που παρουσίασα στις προηγούμενες ταινίες μου, πραγματικά με εξάντλησε, λέει αναφερόμενος στο παγκόσμιο ύφος του 21 Grams αλλά κυρίως του Babel. Ήταν πολύ κουραστικό να εξερευνάς διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς. Φτάνει με την πολυγλωσσία στα έργα μου. Ούτε Αγγλικά, ούτε γιαπωνέζικα, ούτε Μαροκινά. Το Biutiful μιλά μόνο Ισπανικά. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει πως επειδή απουσιάζει από την εικόνα η διασταύρωση πολλών χαρακτήρων, πως το θέμα δεν με ζόρισε ανάλογα, μάλλον το αντίθετο συνέβη. Και αν πέτυχα κάτι, αυτό είναι το αισιόδοξο μήνυμα που πηγάζει από την δραματική ιστορία. Με διαφορά πρόκειται για την ταινία μου με τα πιο ελπιδοφόρα μηνύματα."



Photo: Getty Images Europe / zimbio.com

Πρωταγωνιστής στο Biutiful είναι ο τιμημένος με Όσκαρ Ισπανός Javier Bardem, που ερμηνεύει έναν άντρα που ο θάνατος τον έχει σημαδέψει σε όλη του τη διαδρομή. Και τώρα ήλθε η ώρα να παίξει με αυτόν, αφού μόλις πληροφορήθηκε πως πάσχει από μια ανίατη μορφή καρκίνου, στο τελευταίο της στάδιο. "Το βασικό θέμα είναι αβάσταχτο. Αλλά αφήνει πολλά περιθώρια για ηλιαχτίδες στην εξέλιξη του. Ο Uxbal - ο κεντρικός ήρωας - είναι συμπονετικός, είναι τρυφερός, ξέρει να συγχωρεί, Πρώτα τον εαυτό του και μετά όλο τον περίγυρο. Είναι ένας άνθρωπος που πλημμυρίζει φως" λέει ο τιμημένος με βραβείο σκηνοθεσίας στην Κρουαζέτ Inarritu. "Απλά και μόνο που το φιλμ μιλά για μια ανθρώπινη ιστορία, περικυκλωμένη από ρεαλιστικές εικόνες, αυτό ακριβώς την καθιστά άμεσα και ελπιδοφόρα. Αυτό είναι που λείπει από τον σημερινό θεατή. Έχει εκρήξεις, έχει κυνισμό και βία, έχει έγκλημα και αδικαιολόγητο πόνο, δεν νομίζω να είναι αυτές οι εικόνες της πραγματικής ζωής. Και στο πρώτο πράγμα που θα έπρεπε να επενδύσουμε όλοι μας, είναι η επικοινωνία, αφού με τα σύγχρονα μέσα του e-mail και του twitter έχει χαθεί ολοκληρωτικά το νόημα της." Ο γεννημένος στο Μεξικό auteur πάντως, παρότι προκλήθηκε από τους ρεπόρτερ, απέφυγε με ευγενική τακτική να απαντήσει σε ζητήματα που αφορούν στην σχέση του με τον πρώην στενό του συνεργάτη Guillermo Arriaga, τον σεναριογράφο που οι περισσότεροι θεώρησαν βασικό υπεύθυνο, της μεγάλης του επιτυχίας.


Περισσότερα... »

Cannes.63 Live - Το καταιγιστικό Outrage του Takeshi Kitano

Με την πρώτη δημιουργία του, που ρίχνει φως στην σκοτεινή δράση της Γιακούζα, από την εποχή του Brother, το δυναμικό Οutrage, έκανε την εμφάνιση του ο σημαντικός Ιάπωνας δημιουργός Takeshi Kitano, συμμετέχοντας στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Καννών. Το υπέρ το δέον βίαιο στυλ του, είναι αλήθεια πως είχε λείψει από τους φανατικούς οπαδούς του έργου του, γι αυτό οι περισσότεροι αντιμετώπισαν με ενθουσιασμό την πλημμυρισμένη στο αίμα ιστορία, γύρω από την ιεραρχική κατάταξη της Μαφίας στη χώρα του Ανατέλλοντος Ήλιου. "Όταν ξεκίνησα την καριέρα μου δεν είχα κανένα σκοπό να γίνω ένας σκηνοθέτης που θα ειδικευόταν σε ταινίας άκρατης βίας, λέει ο Beat Takeshi. Παρόλα αυτά εκεί με οδήγησε το ένστικτο μου. Όταν σταμάτησα να ασχολούμαι με το συγκεκριμένο είδος, όλοι γύρω μου με ρωτούσαν, πότε θα επιστρέψω και πάλι στα παλιά. Τώρα το έπραξα γιατί ήθελα το Outrage να δείξει κάτι το καινούργιο που δεν υπήρχε στα παλιότερα φιλμς μου. Σε όλα τα έργα μου υπάρχουν έντονες διαφορές μεταξύ τους. Το μόνο στοιχείο που είναι πανομοιότυπο από την πρώτη μέχρι την τελευταία, είναι το γεγονός πως ουδέποτε υπήρξαν σπουδαίες εμπορικές επιτυχίες. Το συγκεκριμένο genre πάντοτε υπήρχε στην Γιαπωνέζικη κινηματογραφία, τα πάνω του πήρε όμως στα μέσα της δεκαετίας του 80, όταν κυκλοφορούσαν αμέτρητα φιλμ κατευθείαν για το βίντεο. Τα δικά μου έργα μικρή σχέση έχουν με εκείνα. Είναι διαφορετική η αισθητική, διαφορετική η κίνηση της κάμερας, διαφορετικά τα ντεκόρ, διαφορετικό το συναίσθημα."


Photo: Getty Images Europe / zimbio.com

Το Outrage εξ ορισμού παρουσιάζει μια ιδιομορφία σε σχέση με παλιότερα Γιακούζα - φιλμς του Kitano, από την στιγμή που στους κεντρικούς ρόλους των μαφιόζων, έχουν τοποθετηθεί πασίγνωστοι στην Άπω Ανατολή ερμηνευτές, που όμως ουδέποτε στο παρελθόν είχαν υποδυθεί παρόμοιους χαρακτήρες. "Ναι, είναι γεγονός πως όταν σχεδιάζαμε το κάστινγκ, θελήσαμε να συνεργαστούμε με ηθοποιούς που έχουν ταυτιστεί με άλλα είδη, εντελώς διαφορετικά από το λεγόμενο γκαγκστερικό. Mας πήρε καιρό για να το πετύχουμε, μα αποζημιώθηκα την πρώτη ημέρα των γυρισμάτων, αφού η αρχική εικόνα που είχα απέναντι μου ήταν πραγματικά μοναδική. Το αποτέλεσμα είναι η επιβράβευση των κόπων." Αλλά ο Γιαπωνέζος, 63 ετών πια, σκηνοθέτης και ηθοποιός, είχε να πει μια κουβέντα και για τον Martin Scorsese που πολλοί συσχετίζουν σε μεγάλο βαθμό τις δημιουργίες τους. "Είναι ένας μεγάλος κινηματογραφιστής και πραγματικά νιώθω δέος μπροστά στο έργο του. Δεν έχει όμως καμία σχέση αυτό που παρουσιάζει με αυτό που δείχνω εγώ. Αν ήθελα να το κάνω θα μου ήταν πολύ πιο εύκολο, απλά θα έντυνα με τα ίδια ρούχα κάποιους συμπατριώτες μου και θα τους έβαζα να παίξουν πάνω σε ένα αμερικάνικου παλμού σενάριο. Η Γιακούζα όμως δεν μοιάζει με καμία άλλη οργάνωση εγκλήματος στον πλανήτη, με καμία συμμορία. Για να πεις την ιστορία της πρέπει να την έχεις ζήσει για τα καλά. Και όσα δείχνω εγώ στις εικόνες μου, αντικατοπτρίζουν σε μεγάλο βαθμό εμπειρίες τόσο δικές μου, όσο και ανθρώπων που μεγαλώνουμε στην ίδια κοινωνία."


Περισσότερα... »

News - Με το πάθος δύο 72χρονων το The Song Of Names

Εντυπωσιακή ακούγεται η συνύπαρξη δύο μύθων, στο δράμα με τον τίτλο The Song Of Names. Ο τιμημένος με Όσκαρ για το Kramer και τον Rain Man, Dustin Hoffman με τον επίσης οσκαρούχο για την Σιωπή των Αμνών, Anthony Hopkins, συνομήλικοι, με πατημένα τα 72, θα βρεθούν στο ίδιο πλατό, του φιλμ που θα σκηνοθετήσει ο ικανότατος Vadim Perelman, που δείγμα δουλειάς του πήραμε στο έντονα πολιτικής χροιάς The House Of Sand And Fog. Ύφος που δεν απουσιάζει και από εδώ, αφού το σενάριο που υπογράφει ο Jeffrey Caine του επίμονου Κηπουρού, βασίζεται στο δυνατό μυθιστόρημα του Norman Lebrecht, που κάνει λόγο για τις συνέπειες του Ολοκαυτώματος στα πρόσωπα που το βίωσαν κατά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ιστορία μιλά για έναν διάσημο βιολονίστα, που την ημέρα της παρουσίασης του κονσέρτου που προετοίμαζε για καιρό, θα εξαφανιστεί αναίτια και απροειδοποίητα. Σαράντα χρόνια μετά, ο καλύτερος του φίλος εκείνη την εποχή, θα ανακαλύψει τα ίχνη του και θα επιχειρήσει να μάθει την αλήθεια, που κρύβεται πίσω από την μυστηριώδη συμπεριφορά του. Μακάρι το δημιουργικό αποτέλεσμα να είναι τόσο ενδιαφέρον όσο ακούγεται, αφού τα δύο θρυλικά ονόματα εγγυώνται για την ερμηνευτική τουλάχιστον επιτυχία.

Περισσότερα... »

News - Στο Passengers ο Keanu Reeves

Ξυπνώντας απρογραμμάτιστα από τον ταξιδιάρικο ύπνο του στο διάστημα, ο μηχανικός ενός αστρόπλοιου, θα νιώσει ολομόναχος ανάμεσα στους πανίσχυρους υπολογιστές και τα ανθρωποειδή. Για να βρει μια παρέα για το ταξίδι, θα ρισκάρει να διακόψει από την χειμερία νάρκη της μια συνταξιδιώτισσα συνάδελφο, δίχως να υπολογίσει σωστά τις συνέπειες. Αυτή η ιστορία που σύμφωνα με την παραγωγή είναι η ιστορία του Passengers, του φιλμ επιστημονικής φαντασίας, που συνδυάζει την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα απομόνωσης, με το ρομάντζο. Την σκηνοθετική διεύθυνση έχει αναλάβει ο αξιόλογος Ιταλιάνος Gabriele Muccino, που μέχρι τώρα έχει μοιράσει ουκ ολίγα δάκρυα στο κοινό που έχει παρακολουθήσει έργα του σαν το The Pursuit Of Happyness και Seven Pounds. Εδώ στον κεντρικό ρόλο του κοσμοναύτη, χρησιμοποιεί ένα ακόμη χολιγουντιανό αστέρι, μετά τον Will Smith, τον Keanu Reeves, που πάνω σε αυτό το αβανταδόρικο ερμηνευτικά σενάριο, θα επιχειρήσει να δώσει στην στάσιμη καριέρα του, την ώθηση που της χρειάζεται.

Περισσότερα... »

Charlie St. Cloud - Trailer

Light Up, Light Up! Την επιτυχία του Charlie St. Cloud την έχω ήδη προεξοφλημένη. Δεν χρειάζεται να προβληματιστείς πολύ, για να εντοπίσεις τους λόγους της σιγουριάς μου. Το καλοστημένο τρέιλερ, που αποδίδει πλήρως την υπόθεση είναι ο πρώτος. Ζορισμένος από τις τύψεις που έχουν πλημμυρίσει το μυαλό του, αφού νιώθει υπεύθυνος για τον θάνατο του μικρούλη αδερφού του, ο Τσάρλι δεν είναι ικανός να αποχωριστεί την μορφή του έστω και σαν πνεύμα. Η γνωριμία με μια όμορφη κοπέλα, με την οποία μοιράζεται τα ίδια ενδιαφέροντα, θα του απαλύνει ελαφρώς τον πόνο. Στοιχείο δεύτερο, το δάκρυ. Η Universal υπόσχεται μπόλικο από αυτό να χύσουν οι ευαίσθητοι συναισθηματικά θεατές, από τις 30 Ιουλίου που το φιλμ θα κάνει πρεμιέρα στην Αμερική. Το σενάριο άλλωστε που συνυπογράφουν ο Craig Pearce (Moulin Rouge) και ο Lewis Colick (Bulletproof) βασίζεται στο μπεστ σέλλερ του Ben Sherwood, που το ύφος του παραπέμπει σε έναν κλώνο του ειδικού στο είδος Nicholas Sparks.


Θες και τρίτο? Γράψε το λατρεμένο από τις αμερικανιδούλες μουτράκι του ανερχόμενου αστέρα Zac Efron, που εδώ κρατά τον πρώτο πρωταγωνιστικό ρόλο, μετά το megahit του 17 Again, που είχε σκηνοθετήσει ο Burr Steers - όπως και το παλαιότερο Igby Goes Down - που βάζει και εδώ την υπογραφή του, υποσχόμενος μια ακόμη κορυφή στο box office, σε μια εβδομάδα με όχι ιδιαίτερο ανταγωνισμό (Beastly, Phlipp Morris, Get Low). Δίπλα στον Efron συνυπάρχουν η Amanda Crew, ο Charlie Tahan και η αειθαλής Kim Bassinger στον ρόλο της μητέρας.

Στις δικές μας αίθουσες, το καλοκαίρι...
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

16/5/10

News - 20,000 Leagues Under The Sea από τον David Fincher

Δεν έχουν περάσει παρά μόνο λίγες εβδομάδες, από την στιγμή που ανακοινώθηκε επίσημα, πως ο David Fincher θα αναλάβει την σκηνοθεσία του αμερικάνικου ριμέικ της Σουηδικής επιτυχίας The Girl With The Dragon Tattoo κι ένα νέο μαντάτο για εκείνον ταράζει τα νερά. Σύμφωνα με την Disney ο δημιουργός του Se7en είναι πανέτοιμος να δεχτεί την πρόταση συνεργασίας, που αφορά στην μοντέρνα κινηματογραφική εκδοχή, του περίφημου μυθιστορήματος του Ιουλίου Βερν, 20000 Λεύγες κάτω από τη θάλασσα. ήδη μάλιστα ο σεναριογράφος του Bourne Ultimatum, Scott Burns, έχει αναλάβει να συγγράψει το σκριπτ της ιστορίας του κάπταιν Νέμο και του Ναυτίλου του. Το σχέδιο είχε προαναγγελθεί από το στούντιο πριν από ένα χρόνο περίπου, μα το πλάνο που είχε προτείνει ο μέτριων ικανοτήτων σκηνοθέτης McG δεν είχε ενθουσιάσει τους υπεύθυνους. Ευτυχώς η απόρριψη του, άνοιξε διάπλατα τις πόρτες για τον αγαπημένο Fincher, που ευτυχώς για τους αμέτρητους οπαδούς του, εσχάτως εμφανίζεται ιδιαίτερα πολυάσχολος.

Περισσότερα... »

Cannes.63 Live - Un Homme Qui Crie, η συμμετοχή του Τσαντ

Αναμφίβολα το Un Homme Qui Crie (The Screaming Man), είναι η λιγότερο προβεβλημένη από τις ταινίες που συμμετέχουν στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ των Καννών, όντας προερχόμενη από την μικρή φτωχική αφρικανική χώρα του Τσαντ. Σε καμία περίπτωση αυτό όμως δεν σημαίνει πως είναι και η λιγότερο αξιόλογη από τις διαγωνιζόμενες. Είναι η ιστορία ενός εξηντάχρονου, παλιού πρωταθλητή της κολύμβησης, που εργάζεται σε ξενοδοχείο της πρωτεύουσας, για να βγάλει τα προς το ζην. Όταν η χώρα βρεθεί μπροστά στο φάσμα του εμφυλίου πολέμου, οι εκπρόσωποι του στρατού θα απαιτήσουν την οικονομική συνεισφορά όλων των πολιτών, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τους αντάρτες, Εκείνος όμως είναι αδέκαρος και δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στην δυσβάσταχτη φορολόγηση. "Δυστυχώς η κατάσταση στην χώρα μου μέχρι τώρα που μιλάμε είναι τραγική, λέει ο δημιουργός του φιλμ Mahamat Saleh Haroun. Μόλις την περασμένη εβδομάδα υπήρχαν ακόμη ένοπλες συρράξεις, η βία δηλώνει το παρόν στο Τσαντ. Αλλά όταν γυρίζεις μια ταινία δεν μπορείς να προσπεράσεις τα γεγονότα, τα συμπεριλαμβάνεις και αυτά στα πλάνα. Οι γονείς μου όσο γνώριζαν πως βρισκόμαστε στους δρόμους για τα γυρίσματα, διαρκώς προσεύχονταν να γυρίσουμε σώοι στα σπίτια μας. Το γεγονός ότι η γλώσσα που μιλάνε οι ηθοποιοί είναι η γαλλική, δεν σημαίνει πως πήρα το μέρος της μιας από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές. Αυτή είναι η μία από τις επίσημες διαλέκτους της χώρας, μαζί με τα αραβικά. Είναι γεγονός πως οι μισοί τεχνικοί μιλούσαν την μια διάλεκτο και οι άλλοι μισοί την άλλη. Είναι κι αυτό μέρος της σκληρής πραγματικότητας..."


Photo: Getty Images Europe / zimbio.com

Η σχέση πατέρα - γιου, όπως αποδίδεται στην ταινία μοιάζει να έχει την δική της σημασία. Τον ρόλο που παίζει η διατήρηση της παράδοσης στο σημερινό γίγνεσθαι του κεντροαφρικανικού κράτους. "Αν δείχνω στις εικόνες μου διαρκώς την σχέση τους, είναι γιατί ο πόλεμος είναι μια αντρική υπόθεση, που στα μέρη μου μεταφέρεται από την παλιότερη στην νεότερη γενιά. Έχει όμως και ακόμη μια σημασία, πιο κινηματογραφική. Το αφρικάνικο σινεμά δεν έχει κανέναν πατέρα, άρα δυστυχώς δεν έχει κανένα απολύτως σημείο αναφοράς."


Περισσότερα... »

Cannes.63 Live - The Princess Of Montpensier, το comeback του Tavernier

Είκοσι ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που το όνομα του Bertrand Tavernier, είχε καταχωρηθεί και πάλι στους υποψήφιους της κούρσας για το Palm D'Or. Τότε το 1990 είχε συμμετάσχει με το Daddy Nostalgie, ενώ σήμερα επιστρέφει με ένα δράμα εποχής που φέρει τον τίτλο La Princesse de Montpensier (The Princess Of Montpensier). Στην Γαλλία των μαρκησίων του 16ου αιώνα, μια νεαρή γυναίκα γόνος καλής οικογένειας, μετά τον γάμο συμφερόντων με πλούσιο Πρίγκιπα, αποσύρεται σε ένα από τα παλάτια του, προκειμένου να τον αναμένει να επιστρέψει από τον πόλεμο. Εκεί οι μνήμες από το ερωτικό πάθος που είχε ζήσει στην αγκαλιά ενός ταπεινού Δούκα, θα ξυπνήσουν και πάλι για να την αναστατώσουν. "Της γυναίκας αυτής το πάθος πραγματικά με συγκίνησε, λέει ο Tavernier ανοίγοντας την συνομιλία του με τους ρεπόρτερ. Η απεικόνιση της μπορεί να δίνει στο φιλμ μια χροιά φεμινιστική, αλλά πιστεύω πως πρέπει κάποια στιγμή να αποκαλυφθεί ο τρόπος που εκείνη την περίοδο συμπεριφέρονταν στις γυναίκες. Και η ταινία μου αυτό ακριβώς κάνει." Όσο για τις δυσκολίες που συνάντησε στον τρόπο της μεταφοράς μιας μικρής νουβέλας σε σενάριο, ο διάσημος Γάλλος auteur έδωσε την εξήγηση του: "Το να διασκευάζεις μια ολιγοσέλιδη ιστορία, είναι εντελώς διαφορετικό από το να κάνεις το ίδιο για ένα μυθιστόρημα. Ειδικά όταν δεν υπάρχουν διάλογοι, που είναι απαραίτητοι για την κινηματογραφική εξέλιξη. Έψαξα πολύ τα στοιχεία για να δώσω στην αφήγηση έναν πιο ρεαλιστικό τόνο, για να μπορώ να υποστηρίξω τις θεματικές ανατροπές και να μπορέσω να περάσω στον θεατή τα συναισθήματα που ένιωσαν τότε οι πρωταγωνιστές της ιστορίας."



Photo: Getty Images Europe / zimbio.com

Στο πλάι του Tavernier βρέθηκε σύσσωμο το νεανικό καστ της ταινίας, προεξάρχουσας της λαμπερής ενζενί Melanie Thierry, του Grégoire Leprince-Ringuet και του γοητευτικού Gaspard Ulliel, που εξέφρασε και αυτός την άποψη του για το δυνατό κείμενο της Madame De Lafayette που πάνω του στηρίχθηκε το σενάριο. "Εξεπλάγην από την ομορφιά του κειμένου, όταν το πρωτοδιάβασα, οι λέξεις σχημάτιζαν μια υπέροχη αλληλουχία, ακόμη και αν το περιεχόμενο τους ήταν ωμό και ιδιαίτερα σκληρό. Νομίζω πως η μοντέρνα του μεταφορά είναι ιδιαίτερα επιτυχημένη."


Περισσότερα... »

15/5/10

Cannes.63 Live - Όταν ο Woody Allen συνάντησε τον Tall Dark Stranger (+ trailer)

Κάθε καινούργιο πόνημα του Woody Allen, σημαίνει συναγερμό στις τάξεις των κινηματογραφόφιλων, ειδικά μετά το εντυπωσιακό ντεμαράζ έμπνευσης που έκανε ο 75χρονος την τελευταία δεκαετία. Πόσο μάλλον όταν παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο σημαντικότερο φιλμικό ραντεβού της χρονιάς, στο φεστιβάλ των Καννών, όπως συνήθως στην εκτός συναγωνισμού κατηγορία. Έτσι είναι δεν μπορεί να διαγωνιστεί με κανέναν ο σκηνοθέτης της Βιτρίνας και του Υπναρά. Ούτε καν με τον θάνατο, που θα τον κοροϊδέψει στην πρώτη ευκαιρία που θα του δοθεί: "Η σχέση μου μαζί του παραμένει η ίδια εδώ και πολύ καιρό. Είμαι ταγμένος εχθρός του" είναι οι πρώτες κουβέντες του Allen, μπροστά στους ρεπόρτερ, που έχουν κατακλύσει την αίθουσα συνεντεύξεων. Η δέκατη παρουσία του βετεράνου auteur στην Γαλλική Ριβιέρα, το You Will Meet A Tall Dark Stranger μιλά για τις ανακατωσούρες που φέρνει στην ζωή μιας οικογένειας, η απόφαση του ηλικιωμένου πατριάρχη (Anthony Hopkins) να εγκαταλείψει την επί χρόνια σύζυγο του (Gemma Jones) για τα μάτια μιας πεταχτούλας πιτσιρίκας καλλονής (Lucy Punch). Αναστάτωση που θα αγγίξει και την καθημερινότητα της κόρης του (Naomi Watts) και του - δεν θα γίνεις συγγραφέας ποτέ - άντρα της (Josh Brolin), που και οι δυο θα αρχίσουν να νιώθουν την ανάγκη μιας ερωτικής ένεσης, εκείνη για τα μάτια του αφεντικού (Antonio Banderas) κι εκείνος για τις καμπύλες της γειτόνισσας (Freida Pinto). Φόντο της υπόθεσης - μύλος, το Λονδίνο: "Δεν υπάρχει συγκεκριμένος σεναριακός λόγος που το φιλμ είναι γυρισμένο στην αγγλική πρωτεύουσα. Θα μπορούσε να ήταν στην Νέα Υόρκη φερειπείν. Απλά εκεί τα πάντα είναι πολύ φθηνότερα σε σύγκριση με την Αμερική, τα καλοκαίρια είναι δροσερότερα, οι γκρίζοι ουρανοί δημιουργούν έξοχες συνθήκες για την φωτογραφία και οι τεχνικοί είναι άριστοι επαγγελματίες. Και οι ηθοποιοί επίσης!" Όσο για την βασική φιλοσοφία της ταινίας του ο Allen συμπληρώνει: "Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες θλιβερών, ζοφερών και εφιαλτικών εμπειριών. Όπως έχουν πει και οι Νίτσε, Ο'Νιλ και Φρόιντ, για να μπορέσεις να επιβιώσεις, πρέπει να τρέφεις αυταπάτες. Όταν κοιτάζεις την ζωή κατάματα και ρεαλιστικά, εκείνη δείχνει ανυπόφορη και βαριά για να την αντέξεις..."




Photo: Getty Images Europe / zimbio.com

Ο Αμερικάνος σκηνοθέτης πραγματικός ποταμός, έδειξε να έχει άποψη για τα πάντα, κυρίως για την ηλικία που στις τελευταίες του ταινίες παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο: "Κάποιος που μεγαλώνει ηλικιακά, δεν διαθέτει το παραμικρό αβαντάζ. Δεν γίνεται σοφότερος, δεν γίνεται ωριμότερος, ούτε πιο έξυπνος. Αντίθετα όπως γνωρίζω καλά αφού έχω κλείσει τα 74, η πλάτη νιώθει περισσότερους πόνους, η όραση εξασθενεί, η ακοή χάνεται, υπάρχουν ζόρια δυσπεψίας. Δεν υπάρχει ούτε ένα καλό μαντάτο όταν γερνάς. Και θα σας συμβούλευα να μην το κάνετε ποτέ!" Ξερή η πλατεία, ο Woody έχει κέφια! Συνεπώς το γήρας είναι και ο βασικός λόγος που δεν συμμετέχει πια στις ταινίες του ρολιστικά? "Αυτός και κανένας άλλος. Μου άρεσε που στα φιλμς έπαιζα το ρόλο του ρομαντικού νέου, κάτι που τώρα είναι αδύνατον να πράξω. Η ηλικία μου δεν επιτρέπει πια να είμαι αυτός που θα κλέβει στο τέλος το κορίτσι, άλλωστε κάτι τέτοιο μόνο γελοίο θα ήταν και δεν θα ενδιέφερε κανέναν. Γι αυτό και απογοητεύομαι όταν στις ταινίες μου τα κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά, την Naomi Watts και την Scarlett Johansson στο φινάλε κάποιος άλλος τις κερδίζει. Και όχι εγώ, που είμαι απλώς εκείνος εκεί ο ηλικιωμένος πίσω από την κάμερα, ο σκηνοθέτης. Δεν μου αρέσει αυτός ο ρόλος, θα ήθελα να είμαι ο ζεν πρεμιέ που κάθεται απέναντι τους στο ρεστοράν και τις κοιτάζει στα μάτια, λέγοντας τους γλυκόλογα!"




Περισσότερα... »

Cannes.63 Live - Ένα ανθρώπινο Another Year...

Δεκατέσσερα χρόνια μετά από το θριαμβευτικό του πέρασμα από την Ριβιέρα με τα Μυστικά και Ψέμματα και δεκαεπτά μετά τον εξαιρετικό Naked, ο καταξιωμένος Βρετανός δημιουργός Mike Leigh επιστρέφει στις Κάννες, παρουσιάζοντας την νέα του ταινία με τον τίτλο Another Year. Δείχνοντας πως έχει ξεχάσει τις κόντρες του παρελθόντος με τους διοργανωτές, που δίχως συγκεκριμένο λόγο απέρριψαν πριν από μια εξαετία την συμμετοχή της Vera Drake του στο κονκόρσο. Χωρισμένο σε τέσσερις πράξεις που συμβολίζουν τις εποχές του χρόνου, το φιλμ παρακολουθεί τις ζωές δύο εξηντάρηδων αστών και τον μικρόκοσμο τους, τον τριαντάρη γιο τους, τους φίλους τους, τους γείτονες, την εργασία. Όπως συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις ταινίες του Leigh, οι δόσεις δράματος της ιστορίας του, αναμειγνύονται με το πικρό χιούμορ. "Αυτό που με ενδιαφέρει πάντοτε, είτε κάνω σινεμά, είτε θέατρο, είναι να απεικονίσω τις ζωές, απλών, συνηθισμένων ανθρώπων, κάτι παρόμοιο συμβαίνει κι εδώ." Με αυτές τις κουβέντες άνοιξε την συνέντευξη τύπου ο σκηνοθέτης συνεχίζοντας: "Αυτό που προσπάθησα εδώ, ήταν να δημιουργήσω έναν τέτοιο κόσμο, που ο θεατής να καταλαβαίνει τις αλλαγές των εποχών, να αναπνέει τον ίδιο αέρα με τους ήρωες, να νιώθει την επαφή με την γη τους."



Photo: Getty Images Europe / zimbio.com

Το πνεύμα του Mike Leigh, κινείται κι εδώ, στο ίδιο κλίμα με τις περασμένες του δημιουργίες, μακριά από το μέινστριμ των ακριβών χολιγουντιανών παραγωγών. "Υπάρχει χώρος στο σινεμά και για τέτοιου είδους ταινίες. Θέλω να πιστεύω πως τα φιλμς που φτιάχνονται στην Αλβιώνα, παίρνουν παραστάσεις από το κοινωνικό γίγνεσθαι του νησιού, την κυνική πραγματικότητα και δεν έχουν σχέση με τις παραμυθένιες, συνθετικές έννοιες που θέλει να περάσει ο κινηματογράφος των εφέ και της φανφάρας, που μεταξύ μας έχει επηρεάσει πολλές σχολές της Ευρώπης." Αγκαλιάζοντας με θέρμη τους αγαπημένους του πρωταγωνιστές, πολλάκις συνεργαζόμενους μαζί του όπως τον James Βroadbent και την Lesley Manville, έκλεισε τον λόγο του με συγκίνηση. "Το Another Year μιλά για το πως μπορεί κανείς να συμφιλιωθεί με τη ζωή, για το πως μπορεί να αντιμετωπίσει τον εαυτό του, για το πως μπορεί να δει κατάματα αυτό ακριβώς που είναι. Το δίδαγμα του, μιλά για το πως πρέπει να είμαστε φίλοι με τον εαυτό μας όσο μεγαλώνουμε, προκειμένου να απολαμβάνουμε την ζωή, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές της."


Περισσότερα... »

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)