Παραδοσιακά η τελετή έναρξης του κινηματογραφικού φεστιβάλ των Καννών, αποτελεί το λαμπερότερο σταρικό γκαλά της χρονιάς. Ειδικά φέτος που η πρεμιέρα ήταν αφιερωμένη σε μια ακριβή χολιγουντιανή υπερπαραγωγή σαν το Robin Hood, οι αστέρες που πάτησαν το πόδι τους στο κόκκινο χαλί της γαλλικής λουτρόπολης, ανέβασαν στα ύψη το θερμόμετρο, με τις εντυπωσιακές τους εμφανίσεις. Τον άτυπο τίτλο της βασίλισσας της βραδιάς πάντως κέρδισε, χάρη στο πανέμορφο ολόλευκο φόρεμα η Kate Beckinsale που έφτασε στο Παλαί συνοδευόμενη από τον Benicio Del Toro. Εξίσου λατρεμένη εμφάνιση έκανε η έτερη μελαχρινή Eva Longoria, που χάρη στην υψηλή δημοτικότητα του Γάλλου συζύγου της Tony Parker, απολαμβάνει ιδιαίτερων επευφημιών από το εκδηλωτικό κοινό. Κομψότατη και άρτι αφιχθείσα από την Αγγλία, όπου εγκαινίασε το κέρινο ομοίωμα της στο μουσείο Τισό, η Ντάμα Helen Mirren, που κέρδισε αμέτρητα φλας των φωτογράφων, δίπλα στον επί πολλά χρόνια άντρα της σκηνοθέτη Taylor Hackford. Ανάμεσα στις γοητευτικότερες παρουσίες την πρώτη μέρα του φεστιβάλ, αναμφίβολα κι εκείνες της Μεξικανολιβανέζας Salma Hayek, της παρουσιάστριας του σόου έναρξης Kristin Scott Thomas και της εκθαμβωτικής Ινδής Aishwarya Rai.






Photo: Getty Images Europe / zimbio.com



Περισσότερα... »

Κρυφή Ερωμένη
του Marco Bellocchio. Με τους Giovanna Mezzogiorno, Filippo Timi, Corrado Invernizzi

Νίκη!
του zerVo
Υπάρχουν στιγμές που απορώ με τον τρόπο προσέγγισης της εγχώριας διανομής σε κάποια φιλμς. Σύμφωνοι, είναι πλέον άνοιξη και ήρθε η στιγμή να βγουν τα αζήτητα από την αποθήκη, για να γεμίσουν τα προγράμματα των αιθουσών. Ας δείξουμε όμως τον πρέποντα σεβασμό, απέναντι στα πονήματα ανθρώπων που έχουν μοχθήσει για να τα ολοκληρώσουν. Αξίζουν, δεν αξίζουν. Όταν ο σκηνοθέτης - εδώ ο Bellocchio - ορίζει σαν τίτλο της ταινίας του το Vincere, κάπου αποσκοπεί, του έχει δώσει έναν σημειολογικό ρόλο, κάτι επιθυμεί να καθορίσει. Εδώ υπεισέρχεται ο δικός μας κανόνας, για να το βαφτίσει Κρυφή Ερωμένη, κλείνοντας πονηρά το μάτι και πετώντας στον αέρα δύο - τρία πιπεράτα υπονοούμενα τσόντας, μπας και τραβήξει καμιά πενηνταριά παραπάνω θεατές, που δεν χορταίνουν μόνο με το μεσημεριανό κους κους. Νίκη είναι ο πραγματικός τίτλος. Νίκη!


Οι πύρινοι λόγοι και το γεμάτο σοσιαλισμό πάθος του Μπενίτο Μουσολίνι, ήταν εκείνα που συγκίνησαν την πρόσχαρη Ίντα Νταλσέρ, ώστε να πέσει δίχως αναστολές στην αγκαλιά του. Το πάθος που έζησαν μοιραίο, μέχρι την στιγμή που εκείνη ρευστοποιώντας την περιουσία της θα δώσει ότι έχει και δεν έχει στον φιλόδοξο πολιτικό, για να ιδρύσει την δική του εφημερίδα, Popolo D'Italia. Η συνέχεια κατά το ήμισυ γνωστή. Ο φλογερός νέος θα αποποιηθεί την αριστερή του καταβολή, θα ασπαστεί τον φασισμό και θα μεταλλαχτεί στον παρανοϊκό μονάρχη Ντούτσε, θέτοντας υπό απόλυτα αυταρχική κατοχή την δημοκρατικότητα μιας ολόκληρης χώρας. Όσο για εκείνη που επένδυσε τα πάντα στο πρόσωπο του, προκειμένου να μην αναστατωθεί η οικογενειακή γαλήνη του δικτάτορα, χάθηκε στην λήθη του χρόνου, σαν ένα πρόσωπο που δεν υπήρξε ποτέ. Μόλις πρόσφατα αποκαλύφθηκαν στοιχεία του θαμμένου ειδυλλίου, αλλά και της ύπαρξης ενός εξώγαμου (?) που επίσης καταδιώχτηκε προκειμένου να μην τσαλακώσει την τραγελαφική εικόνα του Μουσολίνι. Το Vincere στηρίζει τον σεναριακό του σπινθήρα, σε αυτή την ιδιόμορφη ερωτική σχέση, προσφέροντας συνάμα μια ιστορική εικόνα της περιόδου 1910 - 1940, που έδρασε κατά κύριο λόγο ο μεγαλομανής απατεώνας.

Ο Bellocchio όμως δεν στέκεται μονάχα στο να παρουσιάσει ένα τυπικό σινερομάντζο με μελοδραματικές προεκτάσεις. Χρησιμοποιεί την διαχρονική δυναμική του κυρίως θέματος του, για να αναδείξει την υπέρτατη ισχύ που διαθέτουν σε όλες τις εποχές, οι πολυλογάδες λαϊκιστές, που εμφανίζονται κατά καιρούς φορώντας την μουτσούνα του εθνοσωτήρα. Η Νταλσέρ προσωποποιεί τον λαουτζίκο, την εύπλαστη μάζα του κόσμου, που πείθεται από τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα των κάθε λογής πολιτικάντηδων, που ερίζουν της εμπιστοσύνης του. Για τον εκκολαπτόμενο εθνάρχη, το σώμα δίνει την ψυχή του, το αίμα του, μπορεί να κάνει τα πάντα προκειμένου να τον αναδείξει. Η αντίδραση εκείνου που θα καθίσει στην καρέκλα του διοικητή είναι η συνήθης. Απάρνηση και λησμονιά. Δεν σε είδα, δεν σε ξέρω. Και αν το συνεχίσεις, θα σε καταστρέψω. Πόσο σθένος χρειάζεται όμως για να ξεκινήσει ο κατατρεγμένος αγώνα ενάντια στο πανίσχυρο καθεστώς? Ο θεράπων γιατρός της προδομένης Ίντα, δίνει την θεώρηση της κοινής λογικής: Χούντα είναι, μέχρι να πέσει σε πέντε, δέκα χρόνια, είμαστε υποχρεωμένοι να χορεύουμε όταν βαρά το ντέφι. Σε μια τέτοια περίπτωση δόκτορα μου, ίσως να βγεις αλώβητος σωματικά από το κακό. Σε καμία περίπτωση όμως, όταν τα ηνία ξαναπάρει ο λαός, δεν θα έχεις το σθένος να φωνάξεις Νενικήκαμεν!

Για πες: Πέραν των δραματικών πλάνων, όπου κυριαρχεί η καταρρακωμένη φιγούρα της κατευθυνόμενα θεωρούμενης τρελής ερωμένης του αρχηγού, το Vincere ξεδιπλώνεται με έναν ιδιαίτερο τρόπο που χρησιμοποιεί ντοκουμέντα της εποχής, αναμεμειγμένα με το ιδιαίτερο οπερετικό ύφος που διακρίνει τους γείτονες. Η μορφή του Ντούτσε έχει δύο διαστάσεις, όσες και η πολιτική διαδρομή του. Στην αρχή του φιλμ, φέρει την εικόνα του αξιοπρεπή ερμηνευτή Filippo Timi, που με την ψηλή θωριά του, της αποδίδει μια ευθυτενή μαχητική διάσταση. Κατοπινά όμως, δια μέσου των ασπρόμαυρων επικαίρων, η τάξη αποκαθίσταται με τον Μουσολίνι, να έχει εξελιχθεί πλέον στην γνώριμη καρικατούρα. Δίχως άλλο όμως την παράσταση, αλλά και το μεγαλύτερο χειροκρότημα, κερδίζει η πλέον ταλαντούχα σύγχρονη Ιταλίδα ηθοποιός Giovanna Mezzogiorno, που στην γεμάτη μελαγχολία και πόνο ματιά της, περικλείει όλη την αίσθηση της περιθωριοποιημένης, λησμονημένης και κατοπινά ψυχικά βασανισμένης ψυχής. Που σε καμία περίπτωση όμως δεν παρέδωσε τα όπλα και με παροιμιώδη επιμονή, αψήφησε την ισχύ του στρατιωτικού νόμου για να διεκδικήσει τόσο τα δικαιώματα τα δικά της, αλλά και του εξίσου ταλαιπωρημένου παιδιού της.




Στις δικές μας αίθουσες 13 Μαΐου, από την Odeon
Περισσότερα... »

Απόντος του δημιουργού του, Ridley Scott, εξαιτίας μιας εγχείρησης που έκανε πρόσφατα στο πόδι, πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα του Robin Hood, του φιλμ που τιμητικά ανοίγει τις εκδηλώσεις του 63ου φεστιβάλ των Καννών. Παρόντες όμως αμφότεροι οι Ωκεάνιοι πρωταγωνιστές του, Russell Crowe και Cate Blanchett που ανέβασαν με την εντυπωσιακή παρουσία τους, ψηλά το σταρικό επίπεδο της Κρουαζέτ. Ο μόνιμα καυστικός και ενίοτε εκρηκτικός Αυστραλός αστέρας, είχε και πάλι έναν επιθετικό λόγο να πει, συνεχίζοντας την κόντρα που έχει ανοίξει εδώ και καιρό με τα Media, ανοίγοντας την Συνέντευξη Τύπου. "Αν υπήρχε στις ημέρες μας Ρομπέν των Δασών, να ξέρετε πως δεν θα έκανε επίθεση στις τράπεζες και την Γουόλ Στριτ. Όλα τα βέλη του θα τα έριχνε στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας και στον αδηφάγο τρόπο λειτουργίας τους. Ο στόχος του μοντέρνου Λόξλευ, θα ήταν να συντρίψει όλους όσους κρύβονται πίσω από τα τηλεοπτικά δίκτυα και τις εφημερίδες και να γκρεμίσει το μονοπώλιο τους. Η μοντέρνα εκδοχή του Robin Hood, προσπαθεί να βγάλει από το μυαλό του θεατή την συνεσταλμένη φιγούρα του ήρωα με το πράσινο κολάν και να αναδείξει την μορφή ενός μαχητή της ελευθερίας. Για το λόγο αυτό στηρίζω πολλά στην προσέγγιση που θα κάνει στην ταινία ο κάθε θεατής, για να βγάλει το δικό του συμπέρασμα, στην μελέτη του πασίγνωστου θρύλου. Σε καμία προηγούμενη ταινία με τον Ρομπέν, δεν υπάρχει αναφορά στους λόγους που τον οδήγησαν στην παρανομία, συνεπώς λίγοι γνωρίζουν τα κίνητρα του. Όσα ελάχιστα γνωρίζει ο κόσμος για τον αλτρουιστικό χαρακτήρα του Βρετανού πολεμιστή, μάλλον είναι προϊόντα παραπληροφόρησης. Όπως δεν μπορούμε να σταθούμε με σεβασμό στην ιστορική ακρίβεια των προηγουμένων δημιουργιών, που για χάρη της δραματουργίας παρουσίασαν πολλά γεγονότα διαστρεβλωμένα. Όπως την θριαμβευτική επιστροφή του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου στην Αγγλία, κάτι που αποδεδειγμένα δεν συνέβη ποτέ."





Photo: Getty Images Europe / zimbio.com

Το θερμόμετρο από την άλλη μεριά επιχείρησε να κρατήσει σε χαμηλότερα επίπεδα ο παραγωγός της ταινίας Brian Grazer, που αναφέρθηκε στο κατά πόσο ένα φιλμ που αναφέρεται με δυσμενή σχόλια στην Γαλλική ιστορία και έναν πρώην βασιλιά της χώρας, δύναται να ανοίγει το σπουδαίο Γαλλικό φεστιβάλ: "Σε κάθε κινηματογραφική παραγωγή μπορεί κανείς να διακρίνει πολιτικά μηνύματα. Εδώ όμως τον κυρίαρχο ρόλο παίζει η βασική και γνώριμη ιστορία του Robin Hood." Λιγομίλητη, μέσα στην υπέροχη ροζ τουαλέτα της η Cate Blanchett, έδωσε τον δικό της ορισμό στην δυναμική που απέδωσε τον ρόλο της Λαίδης Μάριον. "Αν με άφηναν εμένα να επιλέξω ποιο ρόλο θα ήθελα να πάρω, θα διάλεγα σίγουρα εκείνον του Ρομπέν. Μόνο που αυτόν τον είχε ήδη καπαρώσει ο Russell. Γι αυτό το λόγο ήθελα να δείξω πως η γυναικεία μορφή της υπόθεσης δεν είναι η αδύναμη και συναισθηματική, όπως την ερμήνευσαν κάποτε η Olivia De Haviland και η Audrey Hepburn, αλλά αντίθετα μια γεμάτη θάρρος και πείσμα μαχήτρια. Ούτε όμως και ο Ridley Scott ήθελε να σταθεί στο μοτίβο που μιλά για την πριγκιποπούλα που κινδυνεύει από τις ορέξεις του Σερίφη του Νότιγχαμ." Η τελική αποφόρτιση στην αίθουσα επήλθε προς το φινάλε της Press Conference, όταν ο Crowe δέχτηκε σωρεία προσωπικών και εκτός θέματος ερωτήσεων γύρω από την σωματική του διάπλαση, που φαντάζει ιδανική για ρόλους Gladiator, αλλά για για τις προτιμήσεις του στο επερχόμενο παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου, όπου έχρισε φαβορί για τον τίτλο την Ισπανία, ως φανατικός οπαδός της Μπαρτσελόνα. Όσο για την πιθανότητα ενός σίκουελ, κάτι που διαφαίνεται πιθανό από το φινάλε του Robin Hood, είχε και γι αυτό - γλαφυρή - άποψη: "Το στούντιο δεν έχει έτοιμα δύο τρία σενάρια για να καθορίσει κινηματογραφικές συνέχειες των περιπετειών του Ρομπέν. Αν βέβαια η ταινία έχει τόσο μεγάλη εμπορική απήχηση, μπορεί και να κληθούμε και για ένα ενδεχόμενο νούμερο 2, ίσως και για ένα νούμερο 3..."


Περισσότερα... »

Η ζωή μου όλη! Σαν κορώνα που γυαλίζει και διακρίνεται από χιλιόμετρα, χρησιμοποιεί το La Nostra Vita, την επιλογή του για το διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Καννών: Η μοναδική Ιταλική ταινία που συμμετέχει στον σημαντικότερο ετήσιο κινηματογραφικό θεσμό, αναγράφεται με πηχυαίους τίτλους στην αφίσα. και σύμφωνα με το στόρι, μάλλον δικαιωματικά μπήκε σε αυτήν την υψηλού επιπέδου επιλεγμένη ομάδα. Εργαζόμενος για χρόνια στην κατασκευαστική ζώνη της Ρώμης, ευτυχισμένος οικογενειάρχης και σύζυγος, πατέρας ήδη δύο παιδιών, περιμένει με αγωνία την γέννηση του τρίτου, όταν θα δεχτεί το σκληρό κτύπημα της μοίρας. Η γυναίκα του θα αφήσει την τελευταία της πνοή κατά την διάρκεια του τοκετού και πλέον ολομόναχος καλείται να σταθεί στα πόδια του, για να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες που θα μεγαλώσουν τα ορφανά από μάνα τέκνα του. Το δράμα και ο σπαραγμός, όπως διακρίνεται και στα πλάνα του τρέιλερ, ξεχειλίζει στην ταινία που υπογράφει η Daniele Luchetti, γνώριμη στους σινεφιλικούς κύκλους από την αξιόλογη προηγούμενη δημιουργία της, Ο Αδελφός μου είναι Μοναχοπαίδι.


Από τις γεμάτες ρεαλισμό εικόνες του La Nostra Vita, παρελαύνει η μισή εθνική Ιταλίας, με αρχηγό τον εκφραστικό Elio Germano (Nine) που έχει για άξιους παραστάτες του τους Raoul Bova, Luca Zingaretti και Stefania Montorsi. Το φιλμ θα ανοίξει επίσημα στην πατρίδα του στις 21 Μαΐου και αν όλα πάνε καλά στο μάρκετ της Κρουαζέτ, θα το δούμε κάποια στιγμή και στα μέρη μας...


Στις δικές μας αίθουσες, ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί
Περισσότερα... »

Πανέτοιμη δηλώνει η μεσογειακή λουτρόπολη των Καννών για να υποδεχτεί τους χιλιάδες επισκέπτες, που το επόμενο δεκαήμερο θα την καταστήσουν το επίκεντρο του κινηματογραφικού κόσμου. Το 63ο Φεστιβάλ που ανοίγει επίσημα τις πύλες του την Τετάρτη για να ολοκληρωθεί με την ανακοίνωση των θριαμβευτών των Golden Palms στις 23 Μαΐου, υπόσχεται να σκορπίσει και πάλι έντονες συγκινήσεις σε όσους παρακολουθήσουν τις διεργασίες του, κάτω από τους θεόρατους φοίνικες που στολίζουν την παραλιακή λεωφόρο και δίπλα στα υπερπολυτελή κρούιζερς που είναι αραγμένα στην μαρίνα. Καλώς εχόντων των πραγμάτων και αν ευνοήσουν οι συνθήκες από την στάχτη που στέλνει κατά κύματα το Ισλανδικό ηφαίστειο, η πρεμιέρα του φεστιβάλ θα γίνει με την αναμενόμενη ταινία Robin Hood, που ξεκινά παγκοσμίως την διαδρομή της στις αίθουσες την ίδια ημέρα. Δυσμενώς για το κύρος του ετήσιου φιλμικού πανηγυριού, την πιο πρόσφατη εκδοχή του μύθου του Ρόμπιν Λόξλευ, δεν θα συνοδεύσει στην Ριβιέρα ο δημιουργός της Ridley Scott, εξαιτίας ενός τραυματισμού που είχε προσφάτως στο πόδι. Στις αλλαγές της τελευταίας στιγμής, να αναφερθεί η προσθήκη μιας ακόμη ταινίας στο ήδη βεβαρυμένο διαγωνιστικό πρόγραμμα, που πλέον αγγίζουν το νούμερο των είκοσι. Έχοντας συμμετάσχει αρκετές φορές στον θεσμό με πιο πρόσφατη την περσινή με το αξιόλογο Looking For Eric, ο Βρετανός Ken Loach θα δει το όνομα του να καταγράφεται στο κονκόρσο, με το τελευταίο του πόνημα που έχει τον τίτλο Route Irish.

Η ώρα που το γαλάζιο πινέλο της γοητευτικής Juliette Binoche θα ανάψει πλησιάζει, για να γράψει με τα πιο λαμπερά γράμματα τους τίτλους έναρξης του μεγαλύτερου κινηματογραφικού θεσμού της Γηραιάς Ηπείρου. Το www.moviesltd.gr θα μεταδίδει σε ζωντανή σύνδεση με τις Κάννες όλα όσα θα λάβουν χώρα πέριξ του Palais, που το κόκκινο χαλί του θα πατήσουν ξανά σούπερ αστέρες της παγκόσμιας σκηνής.






Photo: Getty Images Europe / zimbio.com


Περισσότερα... »

Ακριβές Αντίγραφο! Με όλα τα γνώριμα κινηματογραφικά κλισέ υπόσχεται να παίξει η νέα δημιουργία του καταξιωμένου Ιρανού δημιουργού Abbas Kiarostami, Copie Conforme, ενός από τους πλέον λυρικούς ποιητές του σύγχρονου σινεμά. Ο σκηνοθέτης του The Wind Will Curry και του Taste Of Cherry, παρακολουθεί από κοντά την ερωτική σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε ένα ζευγάρι με διαφορετική κουλτούρα και τρόπο σκέψης. Εκείνος είναι Βρετανός συγγραφέας, που επισκέπτεται την Ιταλία για την παρουσίαση του καινούργιου του βιβλίου. Εκείνη, είναι μια Φραντσέζα γκαλερίστα, που συμπτωματικά θα βρεθεί την ίδια στιγμή, στο ίδιο σημείο. Η έλξη τους θα σταθεί αφορμή για μια ρομαντική εκδρομή στο πανέμορφο Σαν Τζεμινιάνο, όπου θα ανακαλύψουν καλύτερα ο ένας τον κόσμο του άλλου. Είναι η πρώτη φορά που ο Πέρσης κινηματογραφεί έξω από τα όρια της πατρίδας του, χρησιμοποιώντας το φυσικό τοπίο της Τοσκάνης, σαν φόντο της ταινίας, που έγινε δεκτή από το Φεστιβάλ των Καννών, για να συμμετάσχει στο διαγωνιστικό τμήμα της 63ης εκδοχής του.


Η 46χρονη πια Juliette Binoche, πρωταγωνιστεί έχοντας εφόδιο την ώριμη γοητεία, αλλά και την ζωντάνια της, όπως αποκαλύπτει και στο λίγων δευτερολέπτων τρέιλερ, έχοντας στο πλάι της τον William Shimell, έναν από τους γνωστότερους βαρύτονους της Μεγάλης Βρετανίας. Η διεθνής πρεμιέρα του Copie Conforme, έχει οριστεί για τις 21 Μαΐου 2010, στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

Στις δικές μας αίθουσες, 4 Νοεμβρίου 2010 με τον τίτλο Γνήσιο Αντίγραφο
Περισσότερα... »

Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες
του Samuel Bayer. Με τους Jackie Earle Haley, Kyle Gallner, Katie Cassidy, Rooney Mara

One, Two, new Freddie deserves a Booh!
του zerVo
Ποτέ δεν μπόρεσα να εξηγήσω αυτή τη ιδιόμορφη σχέση του παραμορφωμένου εγκληματία, με το σιχαμερό πουλόβερ και τις κοφτερές λάμες για δάκτυλα, με το κοινό. Για τον μέσο θεατή ο Φρέντι Κρούγκερ πάντοτε αποτελούσε κάτι πολύ κοντινότερο του, σε σχέση με τους έτερους γνώριμους κινηματογραφικούς φονιάδες, σαν τον Τζέισον ή τον Μάικλ Μάγιερς. Θέλεις γιατί αποκάλυπτε την αποτρόπαια φάτσα του σε κοινή θέα, δίχως να χρησιμοποιεί την λύση της μάσκας, θέλεις γιατί το παρελθόν του έκρυβε έναν πιο ανθρώπινο χαρακτήρα, ακόμη και στα λιγότερο επιτυχημένα επεισόδια της φιλμικής του πορείας, πάντοτε ο κόσμος ήταν με το μέρος του. Όταν μάλιστα το 2003 - στο κουτό Freddie vs Jason - ο χαρακτήρας είπε το οριστικό αντίο στη φάτσα του ρολίστα Robert Englund, που την φορούσε για είκοσι περίπου χρόνια, μέσα μου ήξερα πως ακόμη και αν ο Φρέντι επιστρέψει, ποτέ δεν θα είναι ο ίδιος. Και δεν περίμενα καν το πρώτο πλάνο της μοντέρνας εκδοχής του Nightmare On Elm Street, για να βεβαιωθώ...


Ένα ήσυχο προάστιο βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού, όταν οι έφηβοι του ο ένας μετά τον άλλο βρίσκονται νεκροί κάτω από περίεργες συνθήκες. Όταν το φαινόμενο θα ενταθεί, οι λίγοι επιζώντες νεαροί θα καταλάβουν, πως μια μυστηριώδης φονική ύπαρξη στοιχειώνει τα όνειρα τους. Μην φανταστείς πως στον σεναριακό του σπινθήρα, ο νέος Εφιάλτης διαφέρει σημαντικά από τον πρωτότυπο του Craven. Ίδιο περιβάλλον, ίδια φιλοσοφία, ίδια λογική. Ανυποψίαστοι τινέιτζερς, άνευ φανερού λόγου και αιτίας πέφτουν θύματα ο ένας μετά τον άλλο, από μια σκοτεινή αόρατη δύναμη. Η βασική προσθήκη στο σενάριο, αφορά στην μέσω dreamy φλασμπάκ μελέτη του πάλαι ποτέ κηπουρού του δημοτικού σχολείου, του ευγενικού κυρίου Κρούγκερ, που οι σύγχρονοι πιστεύουν πως άδικα εκδιώχθηκε προ δεκαετίας από τους γονείς των νηπίων, με συνέπεια να βρει τραγικό θάνατο σε μια φλεγόμενη ερημική αποθήκη. Αφαιρετικά από την παρούσα ιστορία απουσιάζει ο αστυνομικός μπαμπάς της κεντρικής ηρωίδας - της Νάνσι δηλαδή - που εδώ χάνει σημαντικό μέρος της αυτοδυναμίας της, εφόσον δεν παλεύει με το θηρίο ολομόναχη, όπως το 84, αλλά έχει στο πλευρό της μάχιμο συνομήλικο, ορκισμένο να την κρατήσει ξύπνια, μην τυχόν πέσει κι εκείνη θύμα της εκδικητικής οργής του μανιακού φονιά.

Όσα στοιχεία όμως κι αν προσθέσεις ή αφαιρέσεις, υπάρχουν δύο τεράστιες απουσίες, που περιορίζουν ευθύς εξαρχής την ποιότητα του reboot της δημοφιλέστατης ιστορίας τρόμου. Για τον βασικό πρωταγωνιστή προαναφέρθηκα. Μερικά πράγματα τα αποδέχεσαι όπως είναι και είναι απίθανο μετά από τρεις δεκαετίες να τους αλλάξεις φόρμα. Πόσο μάλλον όταν επιχειρείς να δείξεις την μορφή του Φρέντι πανομοιότυπη με εκείνη του Άγγλου Ασθενή. Ο αξιόλογος καρατερίστας Jackie Earle Haley πέφτει θύμα της κάκιστης μελέτης των μακιγιέρ, που αντί να αποδώσουν στον τρομακτικό επισκέπτη ονείρων, το ωοειδές σκαληνό σχήμα του λιωμένου γκούντα, πήγαν να φτιάξουν το ρεαλιστικό πρόσωπο ενός καμένου σε πυρκαγιά. Το σύνολο της φοβιστικής όψης μάλιστα, φεύγει οριστικά για περίπατο, όταν ο Κρούγκερ αποφασίζει να ανοίξει το στόμα του, για να μιλήσει και οι ομοιότητες με εκείνη την γνώριμη βαριά φωνή που έχεις ακούσει σε εκατοντάδες τρέιλερ, χαλάνε οποιαδήποτε horror διάθεση. Έστω κι έτσι όμως, την μισή έμπνευση του μάγου Wes να έριχνε στο πόνημα του ο "διάδοχος" του Samuel Bayer, ίσως και να είχε σώσει κάπως τα προσχήματα...

Για πες: Αντίθετα ο βιντεοκλιπάς, εκτός από το να κρατά τον γνώριμο βαρετό παλμό μιας 00s' νεανικής σπλατεριάς, ρεμιξάροντας κλασσικές εικόνες του ορίτζιναλ, αφήνει τα γκέμια της ανατρεπτικού σασπένς δομημένης ιστορίας λιτά, οδηγώντας τον κεντρικό αντι-ήρωα με σταθερά βήματα σε μαρασμό, μοιράζοντας εντέλει στον εξώστη χασμουρητά αντί για ανατριχίλες. Συνεπώς, ακόμη κι αν σπάσουν όλα τα ρεκόρ εισπράξεων στην νέα βερσιόν του Εφιάλτη στον Δρόμο με τις Λεύκες, αυτό θα οφείλεται στην κεκτημένη ταχύτητα που έχει αποκτήσει το franchise στο πέρασμα του χρόνου και σε ελάχιστο βαθμό στην όποια ανανεωτική δυνατότητα του. Το χειρότερο μαντάτο όμως που πηγάζει από την αποκλειστικά εμπορικής εκμετάλλευσης, από τα αρπακτικά του Michael Bay, αναβίωση ενός θρύλου, είναι πως πατώντας το κουμπί του restart, κάπου κατακερματίστηκε στην πορεία το έμβλημα της, το trade mark της. Και που όλα τα ειδικά εφέ του κόσμου να χρησιμοποιήσεις, ακονίζοντας του τα μαχαιρένια δάκτυλα, δεν πρόκειται να κουνήσεις καν την ακινητοποιημένη εδώ και χρόνια flatline του Μίστερ Κρούγκερ. Freddie is dead, φίλε μου, από καιρό αναπαύεται εν ειρήνη, εν μέσω των φλογών της κολάσεως. Αυτός που θα δεις, κάπως του φέρνει στην κοψιά, φορά τα ίδια ρούχα αλλά δεν είναι κάτι παραπάνω από ένας περαστικός, τυχάρπαστος σωσίας, που δεν αξίζει να ασχοληθείς στα σοβαρά μαζί του...




Στις δικές μας αίθουσες 13 Μαΐου, από την Village


Περισσότερα... »

Καινούργιο αίνιγμα... Το Super 8, στην ουσία είναι ένα είδος φιλμ καταγραφής κινούμενων εικόνων, που πήρε το όνομα του από την διάσταση των 8mm του και που άνθισε εμπορικά παγκοσμίως στα μέσα της δεκαετίας του 60, όταν η Kodak το έριξε στην αγορά, διευκολύνοντας σημαντικά τα ερασιτεχνικά τραβήγματα, εκκολαπτόμενων κινηματογραφιστών. Μια τέτοια μπομπίνα, ξεχασμένη σε κάποιο ντουλάπι, που αποκαλύπτει κάποια θανάσιμα μυστικά των υπηρεσιών ασφαλείας, εμπνεύστηκαν καθώς φαίνεται οι παραγωγοί της ταινίας Super 8, το τίζερ της οποίας προβλήθηκε για πρώτη φορά στο αμερικάνικο κοινό, πριν την έναρξη του Iron Man 2. Η μέθοδος απεικόνισης, το αινιγματικό περιεχόμενο, τα κρυμμένα hints στα λιγοστά πλάνα της διάρκειας του, θυμίζει την αντίστοιχη προωθητική καμπάνια του Cloverfield, πριν από μια τριετία περίπου. Δεν είναι τυχαίο δηλαδή, που πίσω από την συγκεκριμένη προσπάθεια, κρύβεται ο ίδιος σκηνοθέτης, J.J. Abrams αλλά και ο στενότατος πλέον συνεργάτης του Steven Spielberg.

Το τρέιλερ απεικονίζει ένα περίεργο δυστύχημα, με τον εκτροχιασμό ενός τρένου. Το φινάλε του θα σου φέρει στο μυαλό κάτι από Γκοτζίλα και Jurrasic Park, την στιγμή που το τέρας επιχειρεί να απεγκλωβιστεί από το κλουβί. Και ύστερα έρχονται οι απορίες... Οι μελετητές του διάρκειας 90 δευτερολέπτων φιλμ, ήδη αποκωδικοποίησαν το μήνυμα του τέλους, που είναι σαφές και ανατριχιαστικό. Scariest Thing I Ever Saw, όπερ σημαίνει το φοβιστικότερο πράγμα που είδα στη ζωή μου. Σίγουρα οι πληροφορίες προς τους ενδιαφερόμενους τους κρυφού πρότζεκτ του Mr. Lost θα δίνονται με το σταγονόμετρο, μέσα από το μυστηριώδες σάιτ http://www.scariestthingieversaw.com αλλά και το μπλογκ http://www.super8news.com που είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό και με συνεχείς ενημερώσεις. Η Paramount πάντως αν και δεν έχει ορίσει ακριβή ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας, αυτό ενδέχεται να το κάνει μέσα στο καλοκαίρι του 2011.

Στις δικές μας αίθουσες, ακόμη είναι πολύ νωρίς
Περισσότερα... »

Κάποιοι σκοτώνουν από αγάπη. Κάποιοι σκοτώνουν για τα λεφτά. Υπάρχουν και κάποιοι που δεν χρειάζονται κίνητρο... Όταν ένα τρέιλερ ξεκινά με το λάγνο χαμόγελο της Jessica Alba, δεν μπορεί παρά να σου αποσπάσει καθ ολοκληρία την προσοχή. Πόσο μάλλον όταν γνωρίζεις πως το The Killer Inside Me είναι ένα από τα πλέον αναμενόμενα νουάρ της σεζόν, που άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις σε Βερολίνο και Σάντανς όπου πρωτοπροβλήθηκε. Στηριγμένο θεματικά στην νουβέλα του Jim Thompson από το 1952, το φιλμ περιγράφει μια ιστορία από τις πιο σκοτεινές της σύγχρονης αμερικάνικης λογοτεχνίας. Χαμηλόβαθμος σερίφης του Τέξας, έχοντας αμέτρητα προσωπικά προβλήματα να επιλύσει, αρχίζει να ξεσπά δολοφονώντας πρόσωπα του στενού του περιβάλλοντος. Όταν οι υποψίες των Αρχών αρχίσουν να στρέφονται προς το πρόσωπο του, θα βγουν στην φόρα καλά κρυμμένα μυστικά της μικρής κοινωνίας, που θα δημιουργήσουν τριγμούς προς κάθε κατεύθυνση. Ο Βρετανός Michael Winterbottom είναι περίπτωση σκηνοθέτη, που δεν μπαίνει με ευκολία σε καλούπια. Εκεί που σοκάρει το κοινό με το δραματικό Welcome To Serajevo, επιλέγει να ασχοληθεί με το ντοκιμαντέρ The Road To Guantanamo κι εκεί που παίζει με τις οικογενειακές αξίες στην Genova, παίρνει το ρίσκο να ριμεικάρει - το πρωτότυπο κυκλοφόρησε το 1976, με τον Stacy Keach πρωταγωνιστή - ένα ακραία φορτισμένο θρίλερ, με έντονες κοινωνικές αλληγορίες.


Το δεδομένο αβαντάζ της μοντέρνας εκδοχής του Δολοφόνου Μέσα Μου, είναι το προσεκτικά επιλεγμένο καστ, που συνθέτουν ο χαρισματικός σε χαμηλών τόνων ρόλους φονιά (θυμήσου τον Jesse James) Casey Affleck, η Kate Hudson, ο Elias Koteas, ο Ned Beatty και βεβαίως η προαναφερόμενη Alba. Η ανεξάρτητη παραγωγή της Muse πάντως δεν συγκίνησε ιδιαίτερα την διανομή, ούτε στην χώρα της, που θα την ρίξει, σε περιορισμένο κύκλωμα, στην αγορά στα μέσα Ιούνη, ούτε στον υπόλοιπο κινηματογραφικό κόσμο, που δείχνει να την αγνοεί.
Στις δικές μας αίθουσες στις 23 Σεπτεμβρίου 2010, με τον τίτλο Ο Δολοφόνος Μέσα Μου
Περισσότερα... »

Με τέσσερα καταιγιστικά βίντεο επιχειρεί η Fox να παρουσιάσει τους βασικούς χαρακτήρες που αποτελούν τους περίφημους A-Team. Την ομάδα των βετεράνων του πολέμου στο Ιράκ, που προδόθηκαν από το ίδιο τους το στράτευμα, παγιδεύτηκαν σε ένα έγκλημα που ποτέ δεν διέπραξαν και το μόνο που ζητούν είναι να καθαρίσουν το όνομα και την υπόληψη τους. Πρεμιέρα για το εκρηκτικό φιλμ του Joe Carnahan των Smokin Aces στις 17 Ιουνίου 2010, όπου θα αποδειχτεί και στην πράξη αν υπάρχει ή όχι Plan-B!

Συνταγματάρχης Τζον Σμιθ / Χάνιμπαλ (Liam Neeson)
Ο φύση και θέση ηγέτης της A-Team. Δεν πρέπει ποτέ να υποτιμηθεί!

Υπολοχαγός Τέμπλετον Πεκ / Φέισμαν (Bradley Cooper)
Ο ειδικός στην επίλυση των προβλημάτων της A-Team. Δεν πρέπει ποτέ να τον εμπιστευτείς!

Λοχίας Μπόσκο Μπάρακους / Β.Α. (Quinton "Rampage" Jackson)
Ο σπεσιαλιστάς στην χρήση των όπλων της A-Team. Δεν πρέπει ποτέ να τον προκαλέσεις!

Λοχαγός Τζέιμς "Howling Mad" Μέρντοκ (Sharlto Copley)
Ο ατρόμητος πιλότος της A-Team. Χαρακτηριστικό του η ασταθής συμπεριφορά!
Περισσότερα... »

Δεν θα αποφύγει ούτε φέτος το καθιερωμένο ταξιδάκι του στην Ευρώπη ο Quentin Tarantino, αφού στην προσπάθεια ανασύνταξης των δυνάμεων του, το ετήσιο Φεστιβάλ της Βενετίας, τον έχρισε Πρόεδρο της κριτικής του επιτροπής. Είναι η τρίτη φορά που ο σκηνοθέτης του Pulp Fiction συνεργάζεται ενεργά με την Μόστρα, εφόσον προηγουμένως είχε επιμεληθεί κατ ιδίαν τα αφιερώματα του θεσμού στους Ιταλούς βασιλιάδες των B's (2004) και στα σπαγγέτι γουέστερν (2007). Το ότι οι Βενετσιάνοι μπαίνουν γερά φέτος στον αγώνα, για να προετοιμάσουν το καλύτερο δυνατό κινηματογραφικό πανηγύρι, φαίνεται και από το γεγονός πως τέσσερις σημαντικές καινούργιες παραγωγές, ανακοινώθηκαν στο καλαντάρι του. Αρχής γενομένης από το πολυαναμενόμενο Somewhere της Sofia Coppola, ενώ εξίσου ενδιαφέροντα είναι και τα Road To Nowhere του Monte Hellman, Miral του προπέρσινου θριαμβευτή των Καννών με το The Diving Bell And The Butterfly, Julian Schnabel και Potiche του Francois Ozon που συμπληρώνουν την αρχική λίστα των συμμετοχών. Γεγονός που σημαίνει πως το έδαφος του μικρού νησιού Λίντο, θα πατήσουν αστέρια όπως ο Stephen Dorff, η Freida Pinto, ο Gerard Depardieu, η Catherine Deneuve, η Dominique Swain και η Elle Fanning, που πρωταγωνιστούν στις προαναφερόμενες ταινίες.

Περισσότερα... »