Περισσότερα... »
Τιμώμενο πρόσωπο του 11ου Rendez Vous με τον ανεξίτηλα γοητευτικό γαλλικό κινηματογράφο, θα είναι ο κορυφαίος σχεδιαστής μόδας Jean Paul Gaultier, που έχει ανακυρηχθεί ως ο Ανάδοχος του για φέτος και θα επιλέξει πέντε από τις αγαπημένες του ταινίες, για να προβληθούν παράλληλα με το επίσημο διαγωνιστικό τμήμα και τις πρεμιέρες. Η θρυλική Jane Birkin, μια από τις ομορφότερες γυναίκες όλων των εποχών, ηθοποιός. σκηνοθέτιδα και φυσικά τραγουδίστρια, είναι το όνομα που ξεχωρίζει μεταξύ αυτών που θα δώσουν το παρόν στο δεκαήμερο, κορυφαίοι σταρς και ανερχόμενα ταλέντα, που θα παρουσιάσουν κατ ιδίαν τις δημιουργίες τους, ως είθισται. Σε Απόλλωνα, Αττικόν και στο ζεστό Audiotorium του IFA, όπως κάθε χρόνο!
Restez à l'écoute...
Το τρέιλερ του φεστιβάλ
Πώς να Εκπαιδεύσετε το Δράκο σαςτων Dean DeBlois και Chris Sanders. Με τις φωνές των Jay Baruchel, Jonah Hill, Gerard Butler
Σπαθί vs Μυαλό
του zerVo
Η έκπληξη σου έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις. Είναι δεδομένο πια πως το μέλλον του σινεμά περνά μέσα από τις εικόνες του animation και δη του τρισδιάστατου, εφόσον λόγω των δυσχερειών που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονοι δημιουργοί στο πέρασμα των ιδεών, μέσα από την έκφραση των πρωταγωνιστών τους, τους είναι πολύ πιο εύκολο να τις διαλαλήσουν διαμέσου ενός καλοφτιαγμένου σκίτσου. Το ζόρισμα πλέον περνά στην μεριά του θεατή, που καλείται να εντοπίσει μέσα από τον καταιγισμό των παραγωγών κινουμένων σχεδίων, ποιες είναι εκείνες που αξίζει να τους δώσεις μια παραπάνω σημασία. Το How To Train Your Dragon, δικαιωματικά, είναι μια από αυτές...

Πιτσιρικάς Βίκινγκ, νιώθει ασήμαντος από την στιγμή που ουδείς στο μικρό χωριό του, του δίνει την παραμικρή σημασία. Αόρατος από τον περίγυρο και αδύναμος, να αντεπεξέλθει στις πολεμοχαρείς απαιτήσεις της φυλής του, θα ανακαλύψει τραυματισμένο και σακατεμένο δράκο, τον συμβολισμό του εχθρού, που αφού τον περιθάλψει τον φροντίσει και τον ταΐσει, θα γίνουν αχώριστοι σύντροφοι. Είμαστε στην εποχή που ο βορειοευρωπαϊκός λαός βρίσκεται στο απόγειο της κυριαρχίας του, δίχως να υπάρχει αντίπαλος, ικανός να αμυνθεί στο τσεκούρι και τον καταπέλτη τους. Εκτός από έναν. Τους ιπτάμενους δράκους, που έχοντας τα δικά τους πλεονεκτήματα στην μάχη, τη φωτιά και την δύναμη, είναι οι μόνοι που μπορούν έστω και για λίγο να προβληματίσουν τους Πλανητάρχες. Διόλου άδικος ο μοντέρνος προσδιορισμός και με σημασία στην αλληγορία. Όπου θεόρατο τέρας, φοβιστικό εξ όψης, αλλά με καρδιά, ψυχή και ύπαρξη βάλε Ιρακινούς, Αφγανούς και Βορειοκορεάτες. Και μην πας μακρυά αγαπητέ νεοέλληνα. Η μορφή των ιπτάμενων γκοτζίλα, δεν διαφέρει ιδιαίτερα από εκείνους τους μελαψούς που κοιτάς με μισό μάτι και σηκωμένα μανίκια, πανέτοιμος για φασαρία...
Τεχνικά η παραγωγή της Dreamworks, είναι φτιαγμένη με τα υψηλότερα στάνταρντς, δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως οι τυχεροί Αμερικάνοι - και οι υπόλοιποι τεχνολογικά πρωτοπόροι - την απολαμβάνουν σε συνθήκες IMAX, την στιγμή που εδώ πανηγυρίζουμε για την έλευση της σε απλό...3-D. Πραγματικά η τρισδιάστατη απεικόνιση των φόντων που σχεδίασαν με μεράκι ο Dean DeBlois και ο Chris Sanders (του Lilo And Stitch) κόβει την ανάσα, σε κάθε τίναγμα των φτερών του Δράκοντα και στις πτήσεις του ανάμεσα στα κοφτερά βράχια. Εκεί που το Πως να Εκπαιδεύσετε το Δράκο Σας, πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα, όμως, είναι ο υπέρ το δέον ρεαλιστικός συγχρονισμός της ομιλίας με τα χείλη των ηρώων, στοιχείο που μέχρι στιγμής στο κινούμενο σκίτσο, αποτελούσε την αχίλλειο πτέρνα.
Για πες: Έχοντας πολύ πρόσφατη παρακολούθηση του She's Out Of My League, πρέπει να ομολογήσω πως δεν θα μπορούσα να φανταστώ ιδανικότερη επιλογή από τον Jay Baruchel για να δώσει την χαμηλών τόνων ένρινη φωνή του, στον φουκαρά Ψάρη, που το περιβάλλον του ζορίζει για να γίνει πολεμιστής, την ώρα που αυτός επιθυμεί να χρησιμοποιήσει σαν όπλο του την σκέψη. Ρεζουμέ που σημαίνει και την κεντρική ιδέα ενός ικανότατου animation, που εκ προοιμίου απευθύνεται σε μικρής ηλικίας θεατές, αλλά που το σωστό θα ήταν να το παρακολουθήσουν μαζικότερα οι ενήλικες, εφόσον έχουν να διδαχθούν πάρα πολλά, για το πως αντιλαμβάνονται την έννοια της απειλής στην καθημερινότητα τους.

Πιτσιρικάς Βίκινγκ, νιώθει ασήμαντος από την στιγμή που ουδείς στο μικρό χωριό του, του δίνει την παραμικρή σημασία. Αόρατος από τον περίγυρο και αδύναμος, να αντεπεξέλθει στις πολεμοχαρείς απαιτήσεις της φυλής του, θα ανακαλύψει τραυματισμένο και σακατεμένο δράκο, τον συμβολισμό του εχθρού, που αφού τον περιθάλψει τον φροντίσει και τον ταΐσει, θα γίνουν αχώριστοι σύντροφοι. Είμαστε στην εποχή που ο βορειοευρωπαϊκός λαός βρίσκεται στο απόγειο της κυριαρχίας του, δίχως να υπάρχει αντίπαλος, ικανός να αμυνθεί στο τσεκούρι και τον καταπέλτη τους. Εκτός από έναν. Τους ιπτάμενους δράκους, που έχοντας τα δικά τους πλεονεκτήματα στην μάχη, τη φωτιά και την δύναμη, είναι οι μόνοι που μπορούν έστω και για λίγο να προβληματίσουν τους Πλανητάρχες. Διόλου άδικος ο μοντέρνος προσδιορισμός και με σημασία στην αλληγορία. Όπου θεόρατο τέρας, φοβιστικό εξ όψης, αλλά με καρδιά, ψυχή και ύπαρξη βάλε Ιρακινούς, Αφγανούς και Βορειοκορεάτες. Και μην πας μακρυά αγαπητέ νεοέλληνα. Η μορφή των ιπτάμενων γκοτζίλα, δεν διαφέρει ιδιαίτερα από εκείνους τους μελαψούς που κοιτάς με μισό μάτι και σηκωμένα μανίκια, πανέτοιμος για φασαρία...
Τεχνικά η παραγωγή της Dreamworks, είναι φτιαγμένη με τα υψηλότερα στάνταρντς, δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως οι τυχεροί Αμερικάνοι - και οι υπόλοιποι τεχνολογικά πρωτοπόροι - την απολαμβάνουν σε συνθήκες IMAX, την στιγμή που εδώ πανηγυρίζουμε για την έλευση της σε απλό...3-D. Πραγματικά η τρισδιάστατη απεικόνιση των φόντων που σχεδίασαν με μεράκι ο Dean DeBlois και ο Chris Sanders (του Lilo And Stitch) κόβει την ανάσα, σε κάθε τίναγμα των φτερών του Δράκοντα και στις πτήσεις του ανάμεσα στα κοφτερά βράχια. Εκεί που το Πως να Εκπαιδεύσετε το Δράκο Σας, πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα, όμως, είναι ο υπέρ το δέον ρεαλιστικός συγχρονισμός της ομιλίας με τα χείλη των ηρώων, στοιχείο που μέχρι στιγμής στο κινούμενο σκίτσο, αποτελούσε την αχίλλειο πτέρνα.
Για πες: Έχοντας πολύ πρόσφατη παρακολούθηση του She's Out Of My League, πρέπει να ομολογήσω πως δεν θα μπορούσα να φανταστώ ιδανικότερη επιλογή από τον Jay Baruchel για να δώσει την χαμηλών τόνων ένρινη φωνή του, στον φουκαρά Ψάρη, που το περιβάλλον του ζορίζει για να γίνει πολεμιστής, την ώρα που αυτός επιθυμεί να χρησιμοποιήσει σαν όπλο του την σκέψη. Ρεζουμέ που σημαίνει και την κεντρική ιδέα ενός ικανότατου animation, που εκ προοιμίου απευθύνεται σε μικρής ηλικίας θεατές, αλλά που το σωστό θα ήταν να το παρακολουθήσουν μαζικότερα οι ενήλικες, εφόσον έχουν να διδαχθούν πάρα πολλά, για το πως αντιλαμβάνονται την έννοια της απειλής στην καθημερινότητα τους.
Στις δικές μας αίθουσες την 1η Απριλίου από την UIP
Rewind /// Trailer - How To Train Your Dragon

Μια από τις απολαυστικότερες κωμωδίες της δεκαετίας του 80, το Private Benjamin - που στις ελληνικές αίθουσες παίχτηκε με τον τίτλο Ένα τρελό Ζιζάνιο - θα αποκτήσει και αυτή το ριμέικ της. Ελάχιστοι δεν πρέπει να έχουν παρακολουθήσει στις μυριάδες τηλεοπτικές επαναλήψεις, την μορφή της Goldie Hawn, να παίζει την χήρα, που προκειμένου να σπάσει την μονοτονία θα πάρει το ρίσκο να ντυθεί στα χακί. Εκεί που θα πιστέψει πως όλα είναι παιχνιδάκι, αλλά θα τα βρει μπροστά της μπαστούνια. Η κωμωδία του Howard Zieff, που μπορεί να μην της φαίνεται, αλλά προτάθηκε για τρία Όσκαρς (α' και β' γυναικείου ρόλου και σεναρίου) θα εκμοντερνιστεί σε νέα βερσιόν, κάτω από τις προσταγές της New Line, έχοντας στον κεντρικό ρόλο την επίσης ξανθιά στάρλετ Anna Faris - των ανεκδιήγητων Scary Movies, που εσχάτως έχει περιορίσει τις κινηματογραφικές της ασχολίες για χάρη του μόντελινγκ...

Έπρεπε να περάσουν 81 χρόνια απονομής των Oscars, 62 των BAFTAs, 34 των Cesars και 23 των Goyas, για να υπάρξει η ανάλογη εγχώρια προσπάθεια, που θα φέρει την σφραγίδα της νεότευκτης Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Τα - λίγα μέχρι ώρας, μα του χρόνου τα προβλέπω πολλαπλάσια - 170 μέλη του φορέα, που ανάμεσα τους υπάρχουν μερικές μορφές της κινηματογραφίας της χώρας μας, κατόπιν μυστικής ψηφοφορίας, ανέδειξαν τους υποψήφιους στις 18 επιμέρους κατηγορίες. Οι επικρατέστεροι των οποίων θα ανακοινωθούν στις 3 του ερχόμενου Μάη σε μια λαμπρή όπως αναμένεται τελετή στο Μέγαρο Μουσικής, που οικοδεσπότης της θα είναι ο Γιώργος Κιμούλης.
19 ταινίες μεγάλου μήκους μυθοπλασίας, 13 ακόμη ντοκιμαντέρ και 22 αντιστοίχως μικρού μήκους, τέθηκαν υπόψη των μελών της Ακαδημίας, της οποίας προεδρεύει ο σκηνοθέτης της Πολίτικης Κουζίνας Τάσος Μπουλμέτης. Από αυτές τις περισσότερες υποψηφιότητες για τα HEFAs, απέσπασε η ταινία του Πάνου Κούτρα Στρέλλα (11), ενώ ακολουθούν η Ψυχή Βαθιά του Παντελή Βούλγαρη (9) και ο Κυνόδοντας του Γιώργου Λάνθιμου (8). Για αρχή, πιθανότατα, κάθε κατηγορία έχει μόλις τρεις υποψηφιότητες, εκτός εκείνων των σημαντικότερων της καλύτερης ταινίας, που έχουν πέντε. Ιδιαίτερο στοιχείο ανταγωνισμού αποτελεί και το γεγονός πως ο επικρατέστερος της κύριας κατηγορίας της καλύτερης εγχώριας παραγωγής, θα προτείνεται και ως εκείνη που θα ταξιδέψει στο Λος Άντζελες, για να συγκρουστεί με όλες τις υπόλοιπες μη αγγλόφωνες δημιουργίες.
Στατιστικά, από τις προτεινόμενες δημιουργίες μόλις έξι δεν μπήκαν στις λίστες. Ο Ηλίας του 16ου, το Όλα Θα Πάνε Καλά, το Πεθαίνω Για Σένα, το Στο Βάθος Κήπος, το Γκίνες και η Σούλα. Λογικό... Το παράξενο αφορά στην παρουσία του Guilt, μεταξύ των υποψηφίων για την καλύτερη ταινία, αν και εκτιμώ πως είναι από τις πλέον αδύναμες της αρχικής ομάδας. Ουδέν άλλον σχόλιον...
Οι υποψηφιότητες των HEFAs όπως τις ανακοίνωσε η Ακαδημία έχουν ως εξής:
Βραβείο Ειδικών Εφφέ και Κινηματογραφικής Καινοτομίας
Κυνόδοντας - Γιώργος και Ρούλης Αλαχούζος
Το Κακό στην Εποχή των Ηρώων - Πέτρος Νούσιας
Ψυχή Βαθιά - Jordan Zahariev
Βραβείο Μακιγιάζ
Στρέλλα - Apollonia B. και Μαίρη Σταυρακάκη
Το κακό στην εποχή των ηρώων – Γιάννα Μαρματάκη
Ψυχή Βαθιά - Κυριακή Μελλίδου και Ivon Ivanova
Βραβείο Ήχου
Παράδεισος στη Δύση - Θανάσης Αρβανίτης
Ricordi Mi - Νίκος Παπαδημητρίου, Αλίκη Παναγή και Κώστας Βαρυμποπιώτης
Ψυχή Βαθιά - Στέφανος Ευθυμίου, Δημήτρης Βουτσάς, Πάνος Βουτσαράς και Κώστας Βαρυμποπιώτης
Βραβείο Ενδυματολογίας
Μαύρο Λιβάδι - Γιώργος Γεωργίου
Στρέλλα - Βασίλης Μπαρμπαρίγος
Ψυχή Βαθιά - Λουκία Χατζέλου
Βραβείο Σκηνογραφίας
Μαύρο Λιβάδι - Γιώργος Γεωργίου
Στρέλλα - Πηνελόπη Βαλτή
Ψυχή Βαθιά - Απόστολος Βέτας
Βραβείο Πρωτότυπης Μουσικής
Στρέλλα - Μιχάλης Δέλτα
Συντρίμμια Ψυχής - Νίκος Κηπουργός
Ψυχή Βαθιά - Γιάννης Αγγελάκας
Βραβείο Μοντάζ
Κυνόδοντας - Γιώργος Μαυροψαρίδης
Ricordi Mi - Αλέξης Πεζάς
Στρέλλα - Γιάννης Χαλκιαδάκης
Βραβείο Φωτογραφίας
Μαύρο Λιβάδι – Marcus Waterloo
Ricordi Mi – Ηλίας Κωνσταντακόπουλος
Ψυχή Βαθιά – Σίμος Σαρκετζής
Βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου
Στρέλλα - Μπέτυ Βακαλίδου
Χρυσόσκονη - Άννα Μάσχα
Ψυχή Βαθιά - Βικτώρια Χαραλαμπίδου
Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου
Bang Bang - Κώστας Βουτσάς
Κυνόδοντας - Χρήστος Πασσαλής
Ο Διαχειριστής- Κώστας Βουτσάς
Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου
Κυνόδοντας – Αγγελική Παπούλια
Ricordi Mi – Θεοδώρα Τζήμου
Στρέλλα – Μίνα Ορφανού
Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου
Ακαδημία Πλάτωνος - Αντώνης Καφετζόπουλος
Κυνόδοντας - Χρήστος Στέργιογλου
Στρέλλα – Γιάννης Κοκιασμένος
Βραβείο Σεναρίου
Ακαδημία Πλάτωνος - Αλέξης Καρδαράς και Φίλιππος Τσίτος
Κυνόδοντας – Γιώργος Λάνθιμος και Ευθύμης Φιλίππου
Στρέλλα - Πάνος Χ. Κούτρας και Παναγιώτης Ευαγγελίδης
Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη
Bang Bang – Αργύρης Παπαδημητρόπουλος
Μαύρο Λιβάδι – Βαρδής Μαρινάκης
Χρυσόσκονη – Μαργαρίτα Μαντά
Βραβείο Σκηνοθεσίας
Ακαδημία Πλάτωνος – Φίλιππος Τσίτος
Κυνόδοντας - Γιώργος Λάνθιμος
Στρέλλα – Πάνος Χ. Κούτρας
Βραβείο Ταινίας Μικρού Μήκους
Απογραφή – Βαγγέλης Καλαμπάκας και Παναγιώτης Κυριακουλάκος
Κι εγώ για μένα – Τζώρτζης Γρηγοράκης
Mesecina – Σοφία Έξαρχου και Ελίνα Ψύκου
Μετά το χαρακτηριστικό ήχο – Αχιλλέας Κυριακίδης
Ο σκύλος – Νίκος Labot
Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ταινίας Τεκμηρίωσης (Ντοκιμαντέρ)
Άλλος δρόμος δεν υπήρχε - Σταύρος Ψυλλάκης
Εθνικός Κήπος - Μαρία Γεντέκου
Ξένες σε ξένη χώρα - Δημήτρης Παναγιωτάτος
Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ταινίας Μυθοπλασίας
Ακαδημία Πλάτωνος - Κωνσταντίνος Μωριάτης
Guilt - Βασίλης Μαζωμένος και Ρούλα Νικολάου
Κυνόδοντας - Γιώργος Λάνθιμος, Γιώργος Τσούργιαννης και Ηρακλής Μαυροειδής
Στρέλλα - Πάνος Χ. Κούτρας και Ελένη Κοσσυφίδου
Ψυχή Βαθιά - Γιάννης Ιακωβίδης και Ελένη Μπερντέ

19 ταινίες μεγάλου μήκους μυθοπλασίας, 13 ακόμη ντοκιμαντέρ και 22 αντιστοίχως μικρού μήκους, τέθηκαν υπόψη των μελών της Ακαδημίας, της οποίας προεδρεύει ο σκηνοθέτης της Πολίτικης Κουζίνας Τάσος Μπουλμέτης. Από αυτές τις περισσότερες υποψηφιότητες για τα HEFAs, απέσπασε η ταινία του Πάνου Κούτρα Στρέλλα (11), ενώ ακολουθούν η Ψυχή Βαθιά του Παντελή Βούλγαρη (9) και ο Κυνόδοντας του Γιώργου Λάνθιμου (8). Για αρχή, πιθανότατα, κάθε κατηγορία έχει μόλις τρεις υποψηφιότητες, εκτός εκείνων των σημαντικότερων της καλύτερης ταινίας, που έχουν πέντε. Ιδιαίτερο στοιχείο ανταγωνισμού αποτελεί και το γεγονός πως ο επικρατέστερος της κύριας κατηγορίας της καλύτερης εγχώριας παραγωγής, θα προτείνεται και ως εκείνη που θα ταξιδέψει στο Λος Άντζελες, για να συγκρουστεί με όλες τις υπόλοιπες μη αγγλόφωνες δημιουργίες.
Στατιστικά, από τις προτεινόμενες δημιουργίες μόλις έξι δεν μπήκαν στις λίστες. Ο Ηλίας του 16ου, το Όλα Θα Πάνε Καλά, το Πεθαίνω Για Σένα, το Στο Βάθος Κήπος, το Γκίνες και η Σούλα. Λογικό... Το παράξενο αφορά στην παρουσία του Guilt, μεταξύ των υποψηφίων για την καλύτερη ταινία, αν και εκτιμώ πως είναι από τις πλέον αδύναμες της αρχικής ομάδας. Ουδέν άλλον σχόλιον...
Οι υποψηφιότητες των HEFAs όπως τις ανακοίνωσε η Ακαδημία έχουν ως εξής:
Βραβείο Ειδικών Εφφέ και Κινηματογραφικής Καινοτομίας
Κυνόδοντας - Γιώργος και Ρούλης Αλαχούζος
Το Κακό στην Εποχή των Ηρώων - Πέτρος Νούσιας
Ψυχή Βαθιά - Jordan Zahariev
Βραβείο Μακιγιάζ
Στρέλλα - Apollonia B. και Μαίρη Σταυρακάκη
Το κακό στην εποχή των ηρώων – Γιάννα Μαρματάκη
Ψυχή Βαθιά - Κυριακή Μελλίδου και Ivon Ivanova
Βραβείο Ήχου
Παράδεισος στη Δύση - Θανάσης Αρβανίτης
Ricordi Mi - Νίκος Παπαδημητρίου, Αλίκη Παναγή και Κώστας Βαρυμποπιώτης
Ψυχή Βαθιά - Στέφανος Ευθυμίου, Δημήτρης Βουτσάς, Πάνος Βουτσαράς και Κώστας Βαρυμποπιώτης
Βραβείο Ενδυματολογίας
Μαύρο Λιβάδι - Γιώργος Γεωργίου
Στρέλλα - Βασίλης Μπαρμπαρίγος
Ψυχή Βαθιά - Λουκία Χατζέλου
Βραβείο Σκηνογραφίας
Μαύρο Λιβάδι - Γιώργος Γεωργίου
Στρέλλα - Πηνελόπη Βαλτή
Ψυχή Βαθιά - Απόστολος Βέτας
Βραβείο Πρωτότυπης Μουσικής
Στρέλλα - Μιχάλης Δέλτα
Συντρίμμια Ψυχής - Νίκος Κηπουργός
Ψυχή Βαθιά - Γιάννης Αγγελάκας
Βραβείο Μοντάζ
Κυνόδοντας - Γιώργος Μαυροψαρίδης
Ricordi Mi - Αλέξης Πεζάς
Στρέλλα - Γιάννης Χαλκιαδάκης
Βραβείο Φωτογραφίας
Μαύρο Λιβάδι – Marcus Waterloo
Ricordi Mi – Ηλίας Κωνσταντακόπουλος
Ψυχή Βαθιά – Σίμος Σαρκετζής
Βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου
Στρέλλα - Μπέτυ Βακαλίδου
Χρυσόσκονη - Άννα Μάσχα
Ψυχή Βαθιά - Βικτώρια Χαραλαμπίδου
Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου
Bang Bang - Κώστας Βουτσάς
Κυνόδοντας - Χρήστος Πασσαλής
Ο Διαχειριστής- Κώστας Βουτσάς
Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου
Κυνόδοντας – Αγγελική Παπούλια
Ricordi Mi – Θεοδώρα Τζήμου
Στρέλλα – Μίνα Ορφανού
Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου
Ακαδημία Πλάτωνος - Αντώνης Καφετζόπουλος
Κυνόδοντας - Χρήστος Στέργιογλου
Στρέλλα – Γιάννης Κοκιασμένος
Βραβείο Σεναρίου
Ακαδημία Πλάτωνος - Αλέξης Καρδαράς και Φίλιππος Τσίτος
Κυνόδοντας – Γιώργος Λάνθιμος και Ευθύμης Φιλίππου
Στρέλλα - Πάνος Χ. Κούτρας και Παναγιώτης Ευαγγελίδης
Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη
Bang Bang – Αργύρης Παπαδημητρόπουλος
Μαύρο Λιβάδι – Βαρδής Μαρινάκης
Χρυσόσκονη – Μαργαρίτα Μαντά
Βραβείο Σκηνοθεσίας
Ακαδημία Πλάτωνος – Φίλιππος Τσίτος
Κυνόδοντας - Γιώργος Λάνθιμος
Στρέλλα – Πάνος Χ. Κούτρας
Βραβείο Ταινίας Μικρού Μήκους
Απογραφή – Βαγγέλης Καλαμπάκας και Παναγιώτης Κυριακουλάκος
Κι εγώ για μένα – Τζώρτζης Γρηγοράκης
Mesecina – Σοφία Έξαρχου και Ελίνα Ψύκου
Μετά το χαρακτηριστικό ήχο – Αχιλλέας Κυριακίδης
Ο σκύλος – Νίκος Labot
Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ταινίας Τεκμηρίωσης (Ντοκιμαντέρ)
Άλλος δρόμος δεν υπήρχε - Σταύρος Ψυλλάκης
Εθνικός Κήπος - Μαρία Γεντέκου
Ξένες σε ξένη χώρα - Δημήτρης Παναγιωτάτος
Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ταινίας Μυθοπλασίας
Ακαδημία Πλάτωνος - Κωνσταντίνος Μωριάτης
Guilt - Βασίλης Μαζωμένος και Ρούλα Νικολάου
Κυνόδοντας - Γιώργος Λάνθιμος, Γιώργος Τσούργιαννης και Ηρακλής Μαυροειδής
Στρέλλα - Πάνος Χ. Κούτρας και Ελένη Κοσσυφίδου
Ψυχή Βαθιά - Γιάννης Ιακωβίδης και Ελένη Μπερντέ

Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά. Μην λησμονούμε πως πρόκειται για μια από τις θρυλικότερες μορφές την γιαπωνέζικης κινηματογραφίας, όντας γέννημα του στούντιο της Toho, πριν από μισό αιώνα κι έχοντας πρωταγωνιστήσει έως τώρα σε περισσότερες από 25 συνέχειες. Ο θηριώδης Godzilla περί ου ο λόγος, έκανε την τελευταία του εμφάνιση στην μεγάλη οθόνη το 1998, σε μια φιλόδοξη παραγωγή της Columbia, που μπορεί να σάρωσε εμπορικά, ουσιαστικά όμως απογοήτευσε του φανατικούς οπαδούς του απωανατολίτικου πρωτότυπου. Μια επιστροφή στην παράδοση θα επιχειρήσει το άρτι ανακοινωθέν πρότζεκτ της Legendary, που ερχόμενη σε συμφωνία με τους Γιαπωνέζους που κρατούν τα δικαιώματα, θα παρουσιάσει μια ολοκαίνουργη βερσιόν του μύθου του τέρατος μέσα στο 2012. Σκηνοθέτης του πονήματος ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί, μα εκτιμώ πως οι ιθύνοντες - πίσω από τους οποίους κρύβονται και τα μεγάλα κεφάλαια της Warner - δεν θα καταφύγουν και πάλι σε πομπώδη λύση τύπου Emmerich. Εν αναμονή εξελίξεων στο θέμα, ελπίζοντας πως το φιλμ δεν θα έχει τον χαρακτήρα καθαρά αμερικάνικου μπλοκμπάστερ, αλλά θα φέρνει περισσότερο στις εμπνευσμένες δημιουργίες made in Japan...

Πράσινη Ζώνητου Paul Greengrass. Με τους Matt Damon, Greg Kinnear, Amy Ryan, Brendan Gleeson
Επιχείρηση Χαλιμά
του zerVo
Ο συνειρμός με το Hurt Locker αναπόφευκτος, τα τόσα πολλά Όσκαρ σε μια ταινία που δεν τα άξιζε, δεν χωνεύονται τόσο εύκολα άλλωστε. Παίζει να τα δικαιούται δηλαδή το Green Zone? Ούτε γι αστείο! Απλά τα δύο αυτά φιλμ, μοναδικό τους κοινό στοιχείο, έχουν το γεγονός πως η δράση τους εκτυλίσσεται στην κάτω από στρατιωτική κατοχή Βαγδάτη και μάλιστα τον πρώτο καιρό που το Ιράκ βρέθηκε κάτω από την κυριαρχία της Γιάνκικης μπότας. Κανένα άλλο! Το μεν πόνημα της κυράς Cameron, παρακολουθεί την πνιγηρή καθημερινότητα των φανταράκων, δίχως να αναρωτιέται αν υπάρχει, έτσι, ένας τυπικός λόγος που βρέθηκαν χιλιάδες μίλια μακριά από το σπίτι τους οι πολεμοκάπηλοι. Αντίθετα στην Πράσινη Ζώνη, ο στρατιώτης περνά σε δεύτερη μοίρα και σε πρώτο πλάνο έρχεται το παρασκήνιο, που οδήγησε στην (ακόμη και τώρα για την Υπερδύναμη) αιματηρή εξέλιξη. Λειτουργία παραπληρωματική για τα δύο πολεμικού ύφους φιλμς, που αφηγούμενα παρέα θα αποτελούσαν μια συνταρακτική οντότητα. Χωριστά, το καθένα λέει το παραμύθι του, απευθυνόμενο - τύποις - σε σκεπτόμενους θεατές. Σε σκεπτόμενους όπως τους γουστάρουν οι Αμερικάνοι, θα το έλεγα καλύτερα...

Πρώτο τρίμηνο του δεύτερου πολέμου στον Κόλπο και η εξειδικευμένη διμοιρία που αναζητά τα κρυμμένα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ, έχει σκάψει την μισή Βαγδάτη, μα δεν έχει ανακαλύψει τίποτα απολύτως. Και ούτε πρόκειται... Στην ουσία αυτή είναι η αγωνία του Γερακιού, να βρει έστω και μισή ρουκέτα με κεφαλή δηλητηριωδών αερίων, για να δικαιολογήσει την ένοπλη παρουσία του στην περιοχή. Φευ! Όλες οι πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών, που συλλέχθηκαν υποτίθεται πολύ προσεκτικά, κάθε ημέρα που περνά, αποδεικνύονται παραμύθια της Χαλιμάς, που τι ειρωνεία, έζησε και βασίλεψε στην πόλη που τώρα ισοπεδώνουν οι όλμοι και τα τανκς. Το σενάριο του Brian Helgeland όμως, δεν ορίζει την μάχη απλά ανάμεσα σε δύο στρατόπεδα, τις ΗΠΑ και τον Χουσείν. Αλλά το πηγαίνει πολύ παραπέρα, μιλώντας για τουλάχιστον μισή ντουζίνα δευτερευόντων πολέμων που λαμβάνουν χώρα στα εδάφη της Μέσης Ανατολής. Οι καλοί στρατιώτες που το παλεύουν για την πατρίδα, έρχονται σε ρήξη με εκείνες τις ειδικές δυνάμεις που στηρίζουν το παρακράτος. Η καλή CIA βρίσκεται σε διαρκή κόντρα με τους διπλωμάτες. Οι χαρτογιακάδες της Ουάσιγκτον πολεμούν ευθέως και ανοικτώς τους αξιωματούχους του Πενταγώνου. Απεναντίας το ανάδελφο έθνος του Ιράκ, βρίσκεται σε μια μόνιμη αναστάτωση χάρη στη ρήξη στις σχέσεις Σουνιτών, Σιιτών και Σανταμικών, την ίδια ώρα που ο λαουτζίκος τρομοκρατημένος από την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα, ξεκινά το δικό του αντάρτικο. Και πέραν όλων αυτών των παρανοϊκών μαχών, υποβόσκει και η σύρραξη ανάμεσα στους τηλεοπτικούς και τους εφημεριδάδες, για το ποιος θα προβάλλει πρώτος την αποκλειστικότητα. Μύλος Βαγδατίσιος...
Στην παγκόσμια συνείδηση είναι απόλυτα επιβεβαιωμένο πως η αλήθεια δεν διαφέρει και πολύ από αυτή που παρουσιάζει ο Paul Greengrass στο πόνημα του, που έρχεται σαν φυσική συνέχεια και αντίδραση στα ανατριχιαστικά περιστατικά, που περιέγραψε με τόσο ρεαλισμό στο United 93. Ο Εγγλέζος κάνει αληθινό σινεμά, χρησιμοποιώντας την κάμερα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να την κάνει μάτι σου, μετατρέποντας σε αυτόπτη μάρτυρα στο επίκεντρο των πυρών, πετυχαίνοντας να σε κάνει να μυρίζεις το μπαρούτι, να ανασαίνεις τη σκόνη και να φοβάσαι μην σε διαπεράσει καμία αδέσποτη. Μέσα σε ένα τόσο αληθινό σκηνικό, οι αφέλειες της ιστορίας είναι τόσο ακραίες, που κάνουν το τελικό αποτέλεσμα πραγματικά απίστευτο. Δεν είναι δυνατόν, ένας και μόνος Αμερικάνος επιτετραμμένος να είναι υπαίτιος για τον όλεθρο, ένας και μόνος ιρακινός στρατηγός να έχει προκαλέσει την καταστροφή, ένας και μόνος ρέιντζερ να ψάχνει ψύλλους στα άχυρα και - το βασικότερο - ένας και μόνος επαναστατημένος πολίτης να ξεκινά από άτυπος διερμηνέας για να γίνει εξιλεωτής ενός ολάκερου έθνους. Η σκεπτική του Greengrass όπως φαίνεται έγειρε προς την υπερβολή του Bourne και όχι προς την καταγραφή των γεγονότων όπως στο Bloody Sunday.
Για πες: Με το Green Zone, ο Matt Damon ολοκληρώνει μια εξαιρετική πρωταγωνιστική χρονιά, κατόπιν των The Informant και Invictus, όπου ξεδίπλωσε το αναμφισβήτητο ταλέντο του. Εδώ ο σαραντάχρονος πλέον ηθοποιός, σηκώνει με την δυναμική εκφραστικότητα του, τους δραματουργικούς ελιγμούς του φιλμ, έχοντας μια ικανή συμπαράσταση από τους αξιόλογους ρολίστες Greg Kinnear και Brendan Gleeson, που νομίζεις πως είναι φτιαγμένοι για να έρχονται σε διαρκή ρήξη, αν ευρισκόμενοι - θεωρητικά - στο ίδιο στρατόπεδο. Μια κόντρα συμφερόντων, που δεν προκαλεί την παραμικρή έκπληξη στο άκουσμα της, όπως παρουσιάζεται σε ένα ακατάπαυστου ρυθμού θρίλερ, που θα περίμενα να εστιάσει ακόμη περισσότερο στις αποδείξεις και όχι στην επιφανειακή προσέγγιση, όσων σε μεγάλο βαθμό οι περισσότεροι ένθεν του Ατλαντικού γνωρίζουν. Γιατί στην αμερικάνικη επικράτεια, οι πιο πολλοί μάλλον ακόμη πιστεύουν πως σκάβοντας τάφρους οι οπλίτες τους, θα αποκαλύψουν τίποτα πυρηνικά οπλοστάσια...

Πρώτο τρίμηνο του δεύτερου πολέμου στον Κόλπο και η εξειδικευμένη διμοιρία που αναζητά τα κρυμμένα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ, έχει σκάψει την μισή Βαγδάτη, μα δεν έχει ανακαλύψει τίποτα απολύτως. Και ούτε πρόκειται... Στην ουσία αυτή είναι η αγωνία του Γερακιού, να βρει έστω και μισή ρουκέτα με κεφαλή δηλητηριωδών αερίων, για να δικαιολογήσει την ένοπλη παρουσία του στην περιοχή. Φευ! Όλες οι πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών, που συλλέχθηκαν υποτίθεται πολύ προσεκτικά, κάθε ημέρα που περνά, αποδεικνύονται παραμύθια της Χαλιμάς, που τι ειρωνεία, έζησε και βασίλεψε στην πόλη που τώρα ισοπεδώνουν οι όλμοι και τα τανκς. Το σενάριο του Brian Helgeland όμως, δεν ορίζει την μάχη απλά ανάμεσα σε δύο στρατόπεδα, τις ΗΠΑ και τον Χουσείν. Αλλά το πηγαίνει πολύ παραπέρα, μιλώντας για τουλάχιστον μισή ντουζίνα δευτερευόντων πολέμων που λαμβάνουν χώρα στα εδάφη της Μέσης Ανατολής. Οι καλοί στρατιώτες που το παλεύουν για την πατρίδα, έρχονται σε ρήξη με εκείνες τις ειδικές δυνάμεις που στηρίζουν το παρακράτος. Η καλή CIA βρίσκεται σε διαρκή κόντρα με τους διπλωμάτες. Οι χαρτογιακάδες της Ουάσιγκτον πολεμούν ευθέως και ανοικτώς τους αξιωματούχους του Πενταγώνου. Απεναντίας το ανάδελφο έθνος του Ιράκ, βρίσκεται σε μια μόνιμη αναστάτωση χάρη στη ρήξη στις σχέσεις Σουνιτών, Σιιτών και Σανταμικών, την ίδια ώρα που ο λαουτζίκος τρομοκρατημένος από την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα, ξεκινά το δικό του αντάρτικο. Και πέραν όλων αυτών των παρανοϊκών μαχών, υποβόσκει και η σύρραξη ανάμεσα στους τηλεοπτικούς και τους εφημεριδάδες, για το ποιος θα προβάλλει πρώτος την αποκλειστικότητα. Μύλος Βαγδατίσιος...
Στην παγκόσμια συνείδηση είναι απόλυτα επιβεβαιωμένο πως η αλήθεια δεν διαφέρει και πολύ από αυτή που παρουσιάζει ο Paul Greengrass στο πόνημα του, που έρχεται σαν φυσική συνέχεια και αντίδραση στα ανατριχιαστικά περιστατικά, που περιέγραψε με τόσο ρεαλισμό στο United 93. Ο Εγγλέζος κάνει αληθινό σινεμά, χρησιμοποιώντας την κάμερα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να την κάνει μάτι σου, μετατρέποντας σε αυτόπτη μάρτυρα στο επίκεντρο των πυρών, πετυχαίνοντας να σε κάνει να μυρίζεις το μπαρούτι, να ανασαίνεις τη σκόνη και να φοβάσαι μην σε διαπεράσει καμία αδέσποτη. Μέσα σε ένα τόσο αληθινό σκηνικό, οι αφέλειες της ιστορίας είναι τόσο ακραίες, που κάνουν το τελικό αποτέλεσμα πραγματικά απίστευτο. Δεν είναι δυνατόν, ένας και μόνος Αμερικάνος επιτετραμμένος να είναι υπαίτιος για τον όλεθρο, ένας και μόνος ιρακινός στρατηγός να έχει προκαλέσει την καταστροφή, ένας και μόνος ρέιντζερ να ψάχνει ψύλλους στα άχυρα και - το βασικότερο - ένας και μόνος επαναστατημένος πολίτης να ξεκινά από άτυπος διερμηνέας για να γίνει εξιλεωτής ενός ολάκερου έθνους. Η σκεπτική του Greengrass όπως φαίνεται έγειρε προς την υπερβολή του Bourne και όχι προς την καταγραφή των γεγονότων όπως στο Bloody Sunday.
Για πες: Με το Green Zone, ο Matt Damon ολοκληρώνει μια εξαιρετική πρωταγωνιστική χρονιά, κατόπιν των The Informant και Invictus, όπου ξεδίπλωσε το αναμφισβήτητο ταλέντο του. Εδώ ο σαραντάχρονος πλέον ηθοποιός, σηκώνει με την δυναμική εκφραστικότητα του, τους δραματουργικούς ελιγμούς του φιλμ, έχοντας μια ικανή συμπαράσταση από τους αξιόλογους ρολίστες Greg Kinnear και Brendan Gleeson, που νομίζεις πως είναι φτιαγμένοι για να έρχονται σε διαρκή ρήξη, αν ευρισκόμενοι - θεωρητικά - στο ίδιο στρατόπεδο. Μια κόντρα συμφερόντων, που δεν προκαλεί την παραμικρή έκπληξη στο άκουσμα της, όπως παρουσιάζεται σε ένα ακατάπαυστου ρυθμού θρίλερ, που θα περίμενα να εστιάσει ακόμη περισσότερο στις αποδείξεις και όχι στην επιφανειακή προσέγγιση, όσων σε μεγάλο βαθμό οι περισσότεροι ένθεν του Ατλαντικού γνωρίζουν. Γιατί στην αμερικάνικη επικράτεια, οι πιο πολλοί μάλλον ακόμη πιστεύουν πως σκάβοντας τάφρους οι οπλίτες τους, θα αποκαλύψουν τίποτα πυρηνικά οπλοστάσια...
Στις δικές μας αίθουσες, ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί
Rewind /// Trailer - Green Zone

Με μια λιτή ανακοίνωση, η διοργανώτρια αρχή του φεστιβάλ των Καννών, γνωστοποίησε πως το φιλμ που θα έχει την τιμή να ανοίξει τις φετινές εκδηλώσεις, είναι η τελευταία δημιουργία του σπουδαίου Ridley Scott, Robin Hood, στην οποία συνεργάζεται και πάλι, δέκα χρόνια μετά τον θρίαμβο του Gladiator, με τον Russell Crowe. Είναι η τρίτη φορά που ταινία του Βρετανού σκηνοθέτη θα παρελάσει από τις αίθουσες της μεσογειακής λουτρόπολης, με πρώτη το The Duelists το 1977 και πιο πρόσφατη την Thelma And Louise το 1991. Η 63η εκδοχή του μεγαλύτερου κινηματογραφικού ραντεβού της Ευρώπης, θα λάβει χώρα από τις 12 μέχρι τις 23 Μαΐου, όταν και θα ανακοινωθούν οι νικητές του διαγωνιστικού τμήματος που θα τιμηθούν με το Χρυσό Φοίνικα. Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής και τιμώμενο πρόσωπο των φετινών εκδηλώσεων είναι ο Tim Burton, ενώ στο πρόγραμμα που θα ανακοινωθεί τον Απρίλιο, αναμένεται να περιλαμβάνονται φιλμς όπως το Wall Street 2 του Oliver Stone, το Miral του Julian Schnabel, το Tree Of Life του Τerrence Malick και το Potiche Του Francois Ozon.

Με την ανακοίνωση του ονόματος του σκηνοθέτη, ξεκινά κι επίσημα τις διεργασίες του, το σίκουελ της πλέον ανέλπιστης επιτυχίας του 2009, του μεταφυσικού θρίλερ Paranormal Activity. Ενός φιλμ που κόστισε μόλις 15 χιλιάδες δολάρια, για να αποφέρει τελικά στα ταμεία της Paramount, περισσότερα από 190 εκατομμύρια! Με μια λιτή ανακοίνωση στο επίσημο σάιτ, ο εμπνευστής του έργου και σκηνοθέτης του πρώτου μέρους, Ισραηλινής καταγωγής Oren Peli, παρέδωσε την δημιουργική σκυτάλη στον Tod "Kip" Williams, που το γνωστότερο κομμάτι του παλμαρέ του, είναι το δράμα μυστηρίου του 2005, The Door In The Floor. Διαλύοντας με τον τρόπο αυτό τις φήμες, που έκαναν λόγο για ανάληψη της διεύθυνσης του δεύτερου μέρους του ανατριχιαστικού fake live action movie, από τον τεράστιο Brian De Palma, προς μεγάλη ανακούφιση των πολυάριθμων οπαδών των έργων του παγκοσμίως. Το Paranormal Activity 2, έχει υπολογιστεί πως θα κάνει την εμφάνιση του στις αμερικάνικες αίθουσες, στις 22 Οκτωβρίου 2010, εβδομάδα πρεμιέρας και για την έβδομη συνέχεια του - βαρετού πια - Saw, σηματοδοτώντας έτσι, μια φοβιστική κόντρα που αναμένεται με ενδιαφέρον.
Πάντοτε μια καινούργια ταινία του Woody Allen, ταράζει τα νερά της κινηματογραφίας, ειδικά από την στιγμή που ο σπουδαίος σκηνοθέτης, τοποθετεί την δράση της ιστορίας του στο Λονδίνο, εκεί δηλαδή που κατάφερε τις μεγαλύτερες επιτυχίες της νεότερης δημιουργικής του πορείας. Το You Will Meet A Tall Dark Stranger, μιλά για μια μοναχική γυναίκα, που συμβουλευόμενη την μοίρα της από μια τσιγγάνα, θα πληροφορηθεί πως στην ζωή της εντός ολίγου, θα εισβάλλει ένας ψηλός και μελαχρινός ξένος και θα την αναστατώσει. Δυνατό καστ, που περιλαμβάνει ισχυρά ονόματα όπως η Naomie Watts, ο Josh Brolin και ο Anthony Hopkins, ενώ για τους περιφερειακούς ρόλους προορίζονται οι Antonio Banderas, Freida Pinto, Anna Friel και Ewen Bremner. H Sony Classics που έχει αναλάβει την διανομή του φιλμ, έχει προγραμματίσει την πρεμιέρα του για τις 23 Σεπτεμβρίου 2010.

Εδώ και ένα περίπου χρόνο έχει ανακοινωθεί το ριμέικ, μιας από τις πλέον αγαπημένες ταινίες όλων των εποχών, του μιούζικαλ My Fair Lady του George Cukor. Αν και δεν πιστεύω πως η καινούργια βερσιόν, έχει να προσφέρει κάτι σημαντικό στον μύθο, που ανέδειξε σε αστέρι πρώτου μεγέθους την Audrey Hepburn, εντούτοις τα ονόματα που ακούστηκαν αρχικά ως συμμετέχοντες, δείχνουν πως πρόκειται για μια πραγματικά εντυπωσιακή παραγωγή. Αν και ο Joe Wright έδειχνε επικρατέστερος για να αναλάβει τα ηνία της διεύθυνσης, εντούτοις την θέση κατέλαβε με συνοπτικές διαδικασίες ο John Madden του Shakespeare In Love. Η μεγαλύτερη έκπληξη όμως είχε να κάνει με την τελική ανακοίνωση, δια στόματος της επίσημης σεναριογράφου Emma Thompson, του ονόματος της Carey Mulligan ως εκείνης που θα υποδυθεί την Ελίζα Ντούλιτλ, αφήνοντας στην άκρη το αδιαφιλονίκητο φαβορί, Keira Knightley. Όσο για τον ρόλο του Χένρι Χίγκινς, που με τόση αρχοντιά έπαιξε κάποτε ο Rex Harrison, ακόμη δεν έχει γίνει λόγος, αν και οι ψίθυροι δείχνουν όλο και περισσότερο το πρόσωπο του Hugh Grant.


Βρέθηκε ο σκηνοθέτης και όλα δείχνουν πανέτοιμα για την έναρξη των γυρισμάτων της ταινίας Abduction, που σηματοδοτεί την πρώτη κατόπιν της σειράς του Twilight, πρωταγωνιστική εμφάνιση του ταχύτατα ανερχόμενου Taylor Lautner. Ο John Singleton, o υποψήφιος για όσκαρ δημιουργός του Boyz n The Hood, αλλά και των Four Brothers, 2 Fast 2 Furious και Higher Learning, θα καθίσει στην σκηνοθετική καρέκλα ενός πρότζεκτ, που το σενάριο του αγοράστηκε, σύμφωνα με φήμες, από την Lionsgate, έναντι του ποσού του ενός εκατομμυρίου δολαρίων. Το φιλόδοξο σχέδιο, κάνει λόγο για ένα φιλμ που θα κινείται στα πρότυπα του The Bourne Identity και περιγράφει την ιστορία ενός νέου - αυτός θα είναι ο Lautner - που ανακαλύπτει πως στην πραγματικότητα δεν είναι ο γιος εκείνων που νόμιζε μέχρι τώρα ως γονείς, αλλά και πως πίσω από την περίεργη υιοθεσία του, κρύβεται ένα μυστικό, που η αποκάλυψη του θα σημάνει την απαρχή μιας σειράς βίαιων καταστάσεων. Μακάρι να μεταφερθεί και στο πανί, τόσο ενδιαφέρον, όσο ακούγεται...

Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


















