11/3/10

The Twilight Saga: Eclipse - Trailer

Όλα ξεκίνησαν από μια επιλογή... Έφτασε η στιγμή να κλείσει ένα κομμάτι της, μια από τις πλέον αγαπημένες νεανικές κινηματογραφικές σειρές όλων των εποχών, με τον ερχομό του - αρχικά τελευταίου, μα μετά την αναγγελία του Breaking Dawn, προτελευταίου - μέρους, που φέρει τον τελειωτικό τίτλο Eclipse. Μετά την έξοχη έναρξη του πρώτου επεισοδίου και την μέτρια συνέχεια του New Moon, το αλληγορικό αισθηματικό στόρι, που συνθέτει το τρίγωνο των Έντουαρντ, Μπέλα και Τζέικομπ, καλείται να λύσει τον γόρδιο δεσμό που περιβάλλει την ερωτική τους σχέση. Η όμορφη αμόλυντη κοπέλα, θα καταλήξει εντέλει στην αγκαλιά του λατρεμένου της βαμπίρου, που την διώχνει μακριά για να μην σπιλώσει την ανθρώπινη υπόσταση της ή θα πει το πολυπόθητο ναι στον λυκάκο, που της στέλνει διαρκώς μηνύματα πραγματικής και αγνής αγάπης? Η αγωνία θα λάβει τέλος παγκοσμίως τις τελευταίες ημέρες του Ιούνη, όταν η Έκλειψη θα καταφτάσει στις αίθουσες, γεμίζοντας και πάλι τα ταμεία της Summit.


Μια από τις ιδιοτυπίες του σίριαλ - με γνώμονα την τεράστια απήχηση του - είναι το γεγονός πως το επερχόμενο τεύχος, θα φέρει την υπογραφή καινούργιου σκηνοθέτη, αλλαγή που υπήρξε και ενδιαμέσως των δύο πρώτων (από την Hardwicke στον Weitz). Το όνομα αυτού David Slade, Βρετανός στην καταγωγή, που έχει να επιδείξει στο παλμαρέ του το ιντερνετικό θρίλερ Hard Candy και το ενδιαφέρον horror 30 Days Of Night, που λαμβάνει χώρα στα σκοτάδια της Αλάσκα. Αλλαγές που δεν συμβαίνουν βεβαίως στο αγαπημένο των teens καστ, εφόσον επιστρέφει στις επάλξεις το βασικό γνώριμο τρίο των Robert Pattinson, Kristen Stewart και Taylor Lautner, με μια προσθήκη, εκείνη της Bryce Dallas Howard, σε έναν περιφερειακό ρόλο.
Στις δικές μας αίθουσες, εκτιμώ από τις 29 Ιουνίου 2010
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Review - Thirst (Bakjwi)

Δίψα
του Chan-wook Park. Με τους Kang-ho Song, Ok-bin Kim, Hae-sook Kim

Άκου τη δίψα σου
του zerVo

Δύσκολη περίπτωση αυτός ο Park Chan Wook. Iσορροπεί κατά τέτοιο τρόπο πάνω στο σκοινί ανάμεσα στην φαντασία και τον ρεαλισμό, που σου δίνει την εντύπωση πως δεν θέλει να κρατηθεί πάνω του αλλά να πέσει και να τσακιστεί. Οδηγεί την άποψη του σε τέτοιες ακρότητες, που θέλει υπερβολική μαεστρία για να μην ξεφύγει, για να μην εκτροχιαστεί. Αν το πετύχει έχει καλώς και μάλιστα πολύ καλώς, αν θυμηθώ το επίτευγμα του στην Τριλογία της Εκδίκησης. Αν όχι, τότε αυτή η φιλοδοξία είναι πολύ πιθανό να σκάσει σαν σαν φούσκα, γεμίζοντας τον θεατή με τις σαπουνάδες της απορίας. Κάπως έτσι δηλαδή όπως συνέβη με το Thirst, που μοιάζει σαν να προσπαθεί να πει εκατό και δεν λέει - εντέλει - ούτε τα μισά...

Καθολικός ιερέας με ανθρωπιστικές τάσεις, θα δεχτεί να πάρει μέρος εθελοντικά, σε πείραμα εμβολιασμού, που εξουδετερώνει τον θανατηφόρο ιό, που μαστίζει τον τόπον του. Δυστυχώς για εκείνον, η εξέλιξη θα είναι αρνητική, με συνέπεια να μεταβληθεί σε βαμπίρ, που για να επιζήσει πρέπει να πιει αίμα. Της μόδας εσχάτως ο βρικολακισμός, δεδομένο να ασχοληθεί μαζί του κάθε κινηματογραφική σχολή και όχι μονάχα η χολιγουντιανή. Εκ Κορέας προερχόμενο το Thirst όμως, επιχειρεί να διαφοροποιηθεί από την κοινοτοπία του σ' αγαπώ, μ' αγαπάς, δαγκωνόμαστε, ασχολούμενο με την πιο ενήλικη εκδοχή του κατασπαράξετε αλλήλους. και πιο εξτρεμιστική συνάμα, εφόσον τα δύο πρόσωπα που τεντώνουν την ιστορία στα άκρα, μέχρι ώρας πιθανόν και να είναι οι πλέον συνεσταλμένοι άνθρωποι της γης. Από την μία, ο πάστορας που δεν διστάζει να θυσιαστεί για το καλό του ποιμνίου του κι από την άλλη η σύζυγος ενός παιδικού φίλου, που μεγάλωσε σαν παραδουλεύτρα - σκλάβα - μηδενικό, από την οικογένεια που ανέλαβε την κηδεμονία της, εξελίσσονται στο απόλυτα σατανικό δίδυμο, που θανατώνει προς τέρψη και ξεδίψασμα.

Σε αυτό το σημείο επέρχεται και η κόντρα των δύο εραστών, πάνω στην άποψη δηλαδή του τι σημαίνει για τον καθένα αυτό που είναι. Ο παπάς, νιώθει αδύναμος όταν η επιθυμία τον κατανικά, μα δίχως την συγκατάθεση του αιμοδότη δεν ρουφά ούτε σταγόνα. Ή τουλάχιστον μέσα στο θολό μυαλό του, έχει κτίσει την υπόθεση που τον ενοχοποιεί γι αυτό που κάνει. Αντίθετα η μέχρι τα χθες υποτακτική λοκαντιέρα, επαναστατεί τώρα που έχει το πάνω χέρι και όσοι της συμπεριφέρθηκαν με άσχημο τρόπο - και όχι μόνο - θα το πληρώσουν ακριβά. Το ηλιόλουστο φινάλε θα εξιλεώσει την σχέση τους, τόσο στα δικά τους μάτια, όσο και σε εκείνων που τους παρακολουθούν ανήμποροι από την λογική να εξηγήσουν την στάση τους.

Για πες: Άνισος όμως ο Park, ενώ διαθέτει στα χέρια του το υλικό, πνίγεται στην στέρνα του ματαιόδοξου αίματος που ο ίδιος γέμισε. Ο σουρεαλισμός κυριαρχεί, δίχως να δίνονται hints and tips για εκείνο που πραγματικά πρεσβεύει, αυτό που θέλει να απεικονίσει. Οι ανατροπές διαρκείς και συνεχείς, σπαταλώνται στο βωμό της ποίησης, ναι μεν καλλιτεχνικά και ερμηνευτικά δομημένες, όχι όμως και σωστά μελετημένες για να βγάλει ακόμη και ο αδαής κάποιο συμπέρασμα. Όπως έβγαλε δηλαδή η κριτική επιτροπή των Καννών, που τίμησε το Thirst, με το ειδικό της βραβείο...




Στις αίθουσες 5 Μαρτίου 2010 από την ΑΜΑ Films


Rewind /// Trailer - Thirst
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Review - Desert Flower

Το Λουλούδι της Ερήμου
της Sherry Horman. Με τους Liya Kebede, Sally Hawkins, Anthony Mackie, Timothy Spall

Άστρο λαμπρό την οδηγεί
του zerVo

Δώδεκα χρονών ήταν η Γουόρις, όταν κατάφερε να αποδράσει από τα τσαντίρια καταμεσής της αφρικανικής ερήμου, παίρνοντας την κατάσταση στα χέρια της και αντιδρώντας στην εντολή της οικογένειας, που ζητούσε να την παντρέψει με ένα γέροντα της φυλής. Τώρα περιφέρεται ξυπόλητη και πεινασμένη στους υγρούς δρόμους του Λονδίνου, αναζητώντας ένα ξεροκόμματο μήπως και συνεφέρει την πείνα της. Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η βάση της εκπληκτικής πραγματικά ιστορίας της Γουόρις Ντίρι, της γυναίκας που αφήνοντας πίσω την ξηρασία και την μιζέρια της πατρίδας της, της Σομαλίας, βρέθηκε να λάμπει πάνω στις διεθνείς πασαρέλες, ως ένα από τα διασημότερα τοπ μόντελ του κόσμου. Διαδρομή στρωμένη με αμέτρητα αγκάθια, αφού πριν την ανακαλύψει ένας από τους σπουδαιότερους φωτογράφους μόδας να σφουγγαρίζει τα πλακάκια ενός φαστ φουντ, η Ντίρι είχε να αντιμετωπίσει την κατακραυγή της φαμίλιας, την απαξίωση των αναδόχων που την πήραν για παραδουλεύτρα, την αγωνία για το τι συμβαίνει πραγματικά στον τόπο της μετά την έκρηξη του εμφυλίου πολέμου.

Το σημαντικότερο όμως στοιχείο της βιογραφίας του πασίγνωστου μοντέλου, αφορά στην μάχη που έδωσε ως πρέσβειρα των Ηνωμένων Εθνών, ενάντια στο αποτρόπαιο έθιμο της κλειτοριδεκτομής, που συναντάται στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, αιματηρή και επίπονη διαδικασία που και η ίδια γνώρισε, σε πολύ μικρή ηλικία. H ταινία Desert Flower, που βασίζεται στο ομώνυμο μπεστ σέλερ που η ίδια συνέγραψε, αφηγείται ολόκληρη την πορεία της από το δράμα στην απόλυτη καταξίωση. Καταστάσεις που δυσκολεύεσαι να πιστέψεις και που επιδεικνύουν απίστευτο θάρρος από ένα κοριτσάκι, που αρνήθηκε να αφεθεί στην μοίρα που άλλοι είχαν επιλέξει για εκείνη. Με ένα φωτεινό άστρο να συνοδεύει κάθε της βήμα, η Γουόρις, θα εγκαταλείψει πίσω της το ζοφερό παρελθόν, κοιτάζοντας μόνο μπροστά, ξέροντας πως η τύχη της θα της χαμογελάσει πλατιά.

Για πες: Περισσότερο τηλεοπτική παραγωγή, παρά μια ολοκληρωμένη κινηματογραφική πρόταση, μου θύμισε το φιλμ που υπογράφει η Sherry Horman, κινούμενη με γερμανικά κεφάλαια και χρησιμοποιώντας διάσημους Βρετανούς ηθοποιούς για να γεμίσει το καστ. Ομάδας που ηγείται η - επίσης μοντέλα - Liya Kebede, με μηδενική έως τώρα ερμηνευτική προϊστορία, γεγονός που περιορίζει την παρουσία της σε τραβηγμένες πόζες, παρά σε εκφραστικές στιγμές, με το βάρος να πέφτει στην σαφώς εμπειρότερη περιφέρεια που συνθέτουν με ένα κάποιο χιουμοριστικό στιλ, οι ικανοί ρολίστες Timothy Spall (ο φωτογράφος σκάουτερ), Juliet Stevenson (η ιμπρεσάριος) και Sally Hawkins (η Μαντόνα συγκάτοικος). Σε γενικές γραμμές δεν έχουμε να κάνουμε παρά με ένα τυπικότατο biobic, αφηγηματικού χαρακτήρα, με ουκ ολίγα φλάσμπακ και αναμνήσεις, που σχεδόν αγιοποιεί την μορφή μιας δυναμικής γυναίκας, που εκμεταλλεύτηκε την τεράστια φήμη της, υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.




Στις αίθουσες 11 Μαρτίου 2010 από την Filmtrade
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

10/3/10

Review - The Spy Next Door

Ο Κατάσκοπος της Διπλανής Πόρτας
του Brian Levant. Με τους Jackie Chan, Amber Valletta, Billy Ray Cyrus

Forget it Jackie...
του zerVo

Δυναμικός μυστικός πράκτορας παίρνει την απόφαση να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, προκειμένου να αφοσιωθεί στην γυναίκα της ζωής του. Μόνο που αντιμετωπίζει δύο πραγματικά ζόρια. Αρχικά να της αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα και κατοπινά να κερδίσει την συμπάθεια των τριών ζιζανίων παιδιών της. Δεν έχω κρύψει πως κατά καιρούς έχω καταδιασκεδάσει με κάποιες από τις ταινίες του θρύλου από το Χονγκ Κονγκ Jackie Chan, ειδικά με τις αστυνομικές περιπέτειες του πρώτου κεφαλαίου της καριέρας του, πριν μεταπηδήσει στο Χόλιγουντ. Εκεί που εκτόξευσε στα ύψη την δημοτικότητα του, ως ο πάντοτε κεφάτος, αεικίνητος και συμπαθέστατος cop, σπάζοντας διαρκώς ταμεία και γινόμενος ένα από τα δυνατά εμπορικά χαρτιά για κάθε στούντιο. Κάπου όμως υπάρχει και ένα τέλος για την μόνιμα επαναλαμβανόμενη φιγούρα του ακροβάτη μπάτσου. Βλέπεις όταν συμπληρώνεις τα εξήντα σου χρόνια, είναι κομματάκι δύσκολο να διαθέτεις την ευλυγισία του παρελθόντος, ολοκληρώνοντας χορογραφίες, που ξέχωρα αν συνοδεύονται ή όχι από σενάριο, τραβάνε κάπως τη ματιά. Κατά συνέπεια σωστά το γυρίζεις σε σοφός γνώστης πολεμικών τεχνών - βλέπε νέο Karate Kid - αφήνοντας πέρα το γνώριμο στυλάκι, που πια δεν τραβάει ούτε εμπορικά.

Για πες: Η ιστορία του The Spy Next Door θεματικά αγγίζει σχεδόν το μηδέν, αφού δεν προσφέρει κάτι περισσότερο από όσα έχει επαναλάβει στην καριέρα του ο Chan. Σκαρφαλώματα σε μαντρότοιχους, χοροπηδητά, κολοτούμπες και άγιος ο Θεός. Στο φόντο μια μυστική υπηρεσία που δεν μπορεί να κάνει καλά έναν (τουλάχιστον γελοίο) Ανατολικοευρωπαίο κακοποιό και τη συμμορία του, που κυκλοφορώντας ελεύθερος θα τα βάλει με τον παροπλισμένο και απασχολημένο με το μπέιμπι σίττινγκ Κινεζάκο. Ούτε για μυαλό οκτάχρονου δηλαδή υπόθεση, που θα σε κάνει να χασμουρηθείς στο πεντάλεπτο και να αποκοιμηθείς στο τέταρτο. Εκτός και πέσεις στην σκεπτική της επιστημονικής φαντασίας, όταν ο ξανθός δίμετρος άγγελος των τριάντα Μαΐων με το όνομα Amber Valetta, πέφτει στον έρωτα ενός ηλικιωμένου γυαλάκια κοντοπίθαρου σχιστομάτη πωλητή στυλό, επάγγελμα που αποτελεί το προκάλυμμα του βετεράνου Τζέιμς Μποντ της ιστορίας. Μα που τα σκέφτονται όλα αυτά και τα απεικονίζουν κιόλας, μου κάνει πραγματικά μεγάλη εντύπωση...




Στις αίθουσες 11 Μαρτίου 2010 από την Village


Περισσότερα... »

Review - The Lovely Bones

Παραδεισένια Οστά
του Peter Jackson. Με τους Mark Wahlberg, Rachel Weisz, Susan Sarandon, Saoirse Ronan

Σούζυ, αγνοείται...
του zerVo
Δεν ξέρω αν θέλω να κάνω διάλογο, με την πρόταση που θέτει ο Jackson. Μεγαλωμένος βλέπεις σε ένα εθιμικό περιβάλλον, που η έννοια της απώλειας, συμβαδίζει απόλυτα με το τρισαλί, εκτιμώ πως δεν νιώθω έτοιμος για μια τέτοια εναλλακτική ιδέα. Χάνω το παιδί μου - όχι απλά το χάνω, αλλά ούτε καν ξέρω τι μπορεί να του συνέβη - αλλά δεν τρέχει μία. Το αντικρίζω στο θρόισμα του αγέρα, πάνω στις κουρτίνες, στο τρεμόπαιγμα του κεριού, στα παιχνιδάκια του, σε ότι αγγίζαμε παρέα πριν εξαφανιστεί και έτσι είμαι ικανοποιημένος. Ούτε σαν σκέψη δεν θέλω να περνά από το νου. Όχι αγαπητέ Νεοζηλανδέ. Ακόμη και αν κινηματογραφικά δεχτώ το πόνημα σου σαν σπουδαίο - που μάλλον προς το αντίθετο άκρο τείνω - πιστεύω πως δεν ζύγισες καλά τον πόνο. Κι αν μέσα από τις εικόνες του The Lovely Bones, διαρκώς μου πετάς το μπαλάκι για την ενδεχόμενη μεταθανάτια ύπαρξη, να σου μεταστρέψω το ερώτημα: Πιστεύεις πως υπάρχει πραγματική συνέχεια στην ζωή ενός χαροκαμένου γονιού? Μα τι σε ρωτώ? Εδώ μας έδειξες τη μάνα - ΤΗ ΜΑΝΑ - να το σκάει από το σπίτι, μην αντέχοντας τις νευρωσικές εκρήξεις του συμβίου της, περιμένω να έχεις, έστω και στο ελάχιστο επαφή με τη λογική?


Δεκατετράχρονη μαθήτρια, κατά την επιστροφή της από το σχολείο, πέφτει θύμα των φονικών ορέξεων, μοναχικού γείτονα. Βαδίζοντας στο μεταίχμιο ανάμεσα σε δύο κόσμους, η Σούζυ θα επικοινωνήσει για μια τελευταία φορά με τα αγαπημένα της πρόσωπα. Για να πω την αλήθεια στα πρώτα τριάντα λεπτά μετρούσα τον χρόνο αντίστροφα, μέχρι την στιγμή που θα ανακοινωθεί επίσημα το θλιβερό μαντάτο. Στο μυαλό μου γυρνούσε διαρκώς εκείνη η συγκλονιστική εικόνα από το Μυστικό Ποτάμι, με τον ασυγκράτητο Sean Penn, να καταριέται τον Ουράνιο Πατέρα, για το κακό που του έστειλε και προετοιμαζόμουν για κάτι ανάλογο από τον Wahlberg. Άδικα! Δεν ξέρω αν είναι το βιβλίο της Alice Sebold, που έδωσε την κατευθυντήρια γραμμή ή οι σεναριακές παρεμβάσεις της πολυβραβευμένης τρόικας Walsh - Boyens και Jackson. Πιθανολογώ πως κάτι μεταφυσικό θα όριζε το βιβλίο, που οι κινηματογραφικοί μεταφραστές του, το είδαν με κάπως εντονότερη σκεπτική, ώστε να μοιράσουν από το σημείο μηδέν - της παιδικής ανοησίας, που είχε σαν αποτέλεσμα την τραγωδία - την ταινία σε δύο τροχιές. Αυτή που κινούνται οι ζώντες, οι γονιοί, τα αδέλφια, ο φονιάς, οι αστυνόμοι, που διαρκώς περιστρέφονται γύρω από το φάντασμα της παιδούλας και την άλλη, την τύποις παραδεισένια, σε ένα τοπίο αλλόκοτο, βγαλμένο από το νου του Dali και του Gilliam, όπου βαδίζει πλέον μονάχο το νεκρό κορίτσι. Διττό πρόσωπο, στο ίδιο έργο, που σαν αποτέλεσμα έχει το σπάσιμο των συναισθημάτων στα δυο. Ακόμη κι έτσι ίσως να υπήρχε χρόνος για να σωθεί το παιχνίδι. Ο Jackson όμως, όπως αποδείχτηκε ή δεν είχε το μυαλό του στο πρότζεκτ ή άφησε κάποιον στο πόδι του, για να αφιερωθεί στην οργάνωση του Hobbit.

Έτσι ακριβώς. Αν αντιστοιχίσει κανείς δίπλα δίπλα, δημιουργικά το The Lovely Bones, με τον τέλειο σε οργανωτικότητα King Kong (δεν τολμώ επ ουδενί την σύγκριση με την Τριλογία) θα πιστέψει πως οι δύο ταινίες φτιάχτηκαν από διαφορετικά πρόσωπα. Προσπερνώντας την ανισότητα και την καταρράκωση του όποιου feeling, προκαλεί το δισυπόστατο επίπεδο γραφής, επιχείρησα να μελετήσω τους χαρακτήρες που περικλείει το στόρι. Ανύπαρκτοι και μηδενικοί είναι το τελικό συμπέρασμα. Μια μητέρα ολοκληρωτικά αόρατη, μια αδελφή που εμφανίζεται από το πουθενά σαν από μηχανής Θεός, για να αλλάξει το ρου της υπόθεσης, μια γιαγιά που μόνο θυμηδία προκαλούν οι αντιδράσεις της, ένας boyfriend που νομίζει πως βρίσκεται σε βίντεο κλιπ των Take That, ένας δολοφόνος που σε καμία περίπτωση δεν αποκαλύπτει το κίνητρο του. Και δεν μιλάμε για ερμηνευτικές ασημαντότητες, που λες μέσα σου, άντε κομπάρσοι είναι και όχι οι πρωταγωνιστές. Δεν πρέπει να θυμάμαι άλλη ταινία της Weisz και της Sarandon, που στο φινάλε τους να μην θυμάμαι ποια θέση κατείχαν στο σενάριο. Ακόμη κι αν ο Tucci - ως παρανοϊκός θύτης - στέκεται στα γνώριμα υψηλά στάνταρντς του, αυτό αυτομάτως υποβαθμίζει ακόμη περισσότερο, τον χαρακτήρα που υποδύθηκε. Τελικά μόνο ένας ολοκληρωμένος ρόλος (ο πατέρας, που αναδεικνύει για ακόμη φορά τις ικανότητες του Marky Mark) υπήρξε σε ολάκερο σενάριο - την έφηβη δεν την υπολογίζω, μιας και από ένα σημείο και μετά, μόνο το πνεύμα της είναι ορατό - και αντί να στηριχτεί σε αυτόν το φιλμ, μήπως και αποκτήσει ταυτότητα, στο τελευταίο ημίωρο τον εξαφανίζει ολοσχερώς. Εντέλει τι να μου έμεινε από αυτή την δίωρη ημι-ψυχεδελική αναπαράσταση των 70s?

Για πες: Μου έμειναν οι όμορφες CGI εικόνες του άλλου κόσμου, μου έμειναν τα σουρεάλ σκηνικά με τις σπασμένες μποτίλιες και τα καραβάκια, μου έμειναν οι προοπτικές που χρησιμοποίησε στο πρώτο μέρος ο σκηνοθέτης, μου έμεινε η μελαγχολία της Ronan. Πολλά φαντάζεσαι πως είναι? Μπα, δεν το νομίζω. Θα σου έλεγα ακόμη πως μου έμεινε και το ζωγραφιστό πλάνο με το δέντρο της ζωής, μα θυμήθηκα το (άδικο) γιούχο που είχε φάει ο Aronofsky την πρώτη φορά που το έδειξε στη Βενετία, με το The Fountain. Και με την φαντασία μου έκανα το λάθος κι έβαλα νοερά στην θέση του τον Peter Jackson και τα Παραδεισένια Οστά του. Θα τον είχαν πάρει με τις λεμονόκουπες...




Στις αίθουσες 11 Μαρτίου 2010 από την UIP



Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Review - The Hurt Locker

The Hurt Locker
της Kathryn Bigelow. Με τους Jeremy Renner, Anthony Mackie, Brian Geraghty

Μπαμ!
του zerVo
Πραγματικά και κατοπινά της ανακοίνωσης των Ακαδημαϊκών Βραβείων, πείστηκα - ως ο πλέον δύσπιστος - πως το The Hurt Locker, πέτυχε κάποια μοναδικά και αξιομνημόνευτα επιτεύγματα. Μην περιμένεις να σου σταθώ στην πρώτη ever βράβευση μιας γυναίκας σκηνοθέτιδος ή στον αριθμό των αγαλματιδίων που απέσπασε. Εδώ μιλάμε για γεγονότα άλλα, χειροπιαστά. Αρχικώς η AMPAS με την επιλογή της, έγραψε στα αρχαιότερα των υποδημάτων της την άποψη του κόσμου. 12 εκατομμύρια δολάρια, δώσε βάση σε παρακαλώ, δώδεκα. Όχι το πρώτο Σαββατοκύριακο, αλλά συνολικά, από την πρώτη μέχρι την τελευταία ημέρα της τετράμηνης πορείας του στις αίθουσες. Όσα δεν κάνει το Avatar σε ένα απόγευμα, για να το τραβήξω λιγάκι. Κι όμως η Academy σηκώνει το πανό που βροντοφωνάζει "κόσμε είσαι σκράπας κι εσύ και οι εμπορικές επιλογές σου" διαλέγοντας σαν την κατά τεκμήριο καλύτερη ταινία της σεζόν μια φλόπα. Έστω κι έτσι δεν μου λέει κάτι όμως, άλλωστε καλό box office δεν σημαίνει κατ ανάγκη και καλό φιλμ. Πως να αποδεχτώ όμως στην σκέψη μου, πως το πόνημα της Bigelow είναι η ντε γιούρε σημαντικότερη φιλμική στιγμή της χρονιάς - κι ακόμη χειρότερα εκείνη η σημαντικότερη auteur - όταν δεν το έχει αποδεχτεί ούτε μία, μία για δείγμα, αγορά του πλανήτη, προεξαρχούσης της δικής μας, που από μακρυά βρομούσε πως αν δεν υπήρχε η οσκαρική του υπόσταση, θα πεταγόταν στον κάλαθο του straight to video?


Βαγδάτη. Κάτω από τον καυτό Ιρακινό ήλιο, οι Αμερικάνοι πεζοναύτες δίνουν σκληρή μάχη, για να αντεπεξέλθουν στις παγίδες που τους στήνουν οι ντόπιοι αντάρτες. Ένας από αυτούς ο πυροτεχνουργός λοχίας Γουίλ Τζέιμς, έχει έναν ιδιόμορφο τρόπο να αντιμετωπίζει τον κίνδυνο, την ώρα που απενεργοποιεί τις αυτοσχέδιες βόμβες, που έχει σπείρει παντού ο εχθρός. Δεδομένα τέτοιες τέτοιες έχουν μια τάση, από την πρώτη κιόλας στιγμή, να σου σφίγγουν το στομάχι. Καθισμένος αναπαυτικά στο ασφαλές και ειρηνικό σου κάθισμα, γίνεσαι μάρτυρας των δεινών που περνούν τα φανταράκια που αποτελούν τον στρατό κατοχής. Αντάρτικο και άγιος ο Αλλάχ από την μια μεριά, των τύπων που επιθυμούν να φύγει η μπότα του κατακτητή πάνω από το σβέρκο τους, περίστροφο στον κρόταφο από την άλλη, για τον φόβο των Ιουδαίων, μην τύχει και ο φουκαράς ξυπόλητος Ιρακινός προκύψει τίποτα βομβιστής. Και αν για το δεύτερο γίνεται και παραγίνεται λόγος από το σενάριο, για το πρώτο ούτε κουβέντα. Λες και οι Γιάνκηδες ήρθαν ουρανοκατέβατοι στη Μέση Ανατολή, επειδή τους το ζήτησαν οι καταπιεσμένοι του Χουσείν. Επί της ουσίας δηλαδή το ενδιαφέρον έχει μονόπλευρη τάση, προς το μέρος εκείνων που έχουν και τα φράγκα και τα όπλα και τα πυρηνικά και τον Πλανητάρχη και την πίτα και τον σκύλο. Οι Σανταμιστές έχουν μόνο τα χημικά μαζικής εξόντωσης, στα όνειρα βεβαίως των μιλιταριστών γερακιών του Πενταγώνου. Ούτε και γι αυτό κουβέντα, όμως...

Αντίθετα για να μπούμε στο κλίμα της υπόθεσης, το δράμα στηρίζεται στο σύνθημα "ο πόλεμος είναι ναρκωτικό". Για ποιον βρε παιδιά και από που και ως που? Ο καραβανάς που δεν κωλώνει να πετάξει την στολή για να δουλέψει πιο άνετα με τα καλώδια, από μόνος του εθίστηκε στη μάχη? Ή πέρασε μια πλήρη πλύση νωτιαίου μυελού μέχρι να μετεξελιχθεί σε κάθαρμα, που δεν λογίζει γυναίκα και παιδί πίσω στην πατρίδα, παραμένοντας στην πρώτη γραμμή, αγκαλιασμένος με τον κίνδυνο? Γι αυτόν ναι, war is a drug και υπογράφω. Για τον απέναντι τον φουκαρά όμως τον Σέρβο, τον Σομαλό, τον Νιγηριανό, τον Βιετναμέζο, τον Κορεάτη, τον Ιρακινό, που στην ευχή κρύβεται αυτή η φιλοπόλεμη τάση? Πίσω από τα καλύβια και τα τσαντίρια που στήνουν τα φτωχά νοικοκυριά τους? Ούτε και γι αυτό άχνα η mrs Cameron. Κατά τα άλλα Όσκαρ καλύτερης ταινίας... Δεν είμαστε με τα συγκαλά μας...

Ουσιαστικά πρόκειται για το απόλυτο κινηματογραφικό δείγμα εσωτερικής κατανάλωσης, για να δικαιολογούν οι αξιωματούχοι, τα κοφίνια με τα διαμελισμένα πτώματα που επιστρέφουν σωρηδόν από την έρημο. Τίποτα άλλο καινούργιο. Αναμάσημα της παράνοιας που νιώθει ο στρατιώτης, που γνωρίζει πως η τωρινή του ανάσα, μπορεί και να είναι η τελευταία. Wanabe Apocalypse Now? Συνέχεια του Platoon? Ακρότητες Ελαφοκυνηγού ή τρέλα Born In The Fourth Of July? Ούτε για αστείο βέβαια. Απλά μια άριστα στημένη παράσταση, για να δοξάσουμε την γυναίκα κινηματογραφίστρια, που τολμά να καταπιαστεί με αντρικό ζήτημα, εθνικής σημασίας και λυπησιάρικο, δίχως όμως να πέφτει επί της άμμου το θεμελιώδες ερώτημα: "Μάγκες αλήθεια τι δουλειά έχουμε εμείς εδώ κάτω..?" Έτσι για να τίθενται στα ίσα οι ρίξεις με το Avatar, που από τέτοιο προβληματισμό έχει και παραέχει. Σε κόντρα εκείνων που το θεώρησαν ένα κενό περιεχομένου Μίκι Μάους...

Για πες: Θα νομίσεις, όπως πάει το πράγμα, πως τρέφω καμία πικρία για τον Οσκαρικό θρίαμβο της Bigelow. Πιθανόν, μιας και η επικράτηση του The Hurt Locker, μου κατέστρεψε σε κάποιο βαθμό την εκτίμηση που τρέφω για τον θεσμό, κοντά σαράντα χρόνια. Ότι το φιλμ είναι τεχνικά άρτιο, με εξαιρετικό μοντάζ, ρεαλιστικότατη οπτικοακουστική αναπαράσταση της εμπόλεμης ζώνης και σεκάνς που σε τσιτώνουν, είναι παραπάνω από δεδομένο. Αν είναι έτσι όμως καλοί μου φίλοι εκεί στο LA, στείλτε στο σπίτι του Ridley Scott, όλα τα βραβεία που του χρωστάτε, από το παρασάγγες αρτιότερο, ρεαλιστικότερο και πολιτικότερο Black Hawk Down. Και αφήστε τα φεμινιστικά παραμύθια κατά μέρος. Η μουτσούνα της υποκρισίας σας είναι ακριβώς η ίδια, με εκείνου του πολεμοκάπηλου που μετρά - και καλά - εναγωνίως αντίστροφα τις μέρες. Για να επιστρέψει στο Ιράκ, εννοείται...




Στις αίθουσες 11 Μαρτίου 2010 από την Hollywood
Περισσότερα... »

σχόλια (1)

8/3/10

Live - 82nd Academy Awards Oscars 2010 / 82η Απονομή Βραβείων Όσκαρ 2010

Κατανομή Βραβείων Ανά Ταινία
The Hurt Locker 6
Avatar 3
Precious 2
Up 2
Crazy Heart 2
Inglourious Basterds 1
The Blind Side 1
Star Trek 1
The Young Victoria 1
The Cove 1
El Secreto De Sus Ojos 1

ΤΑΙΝΙΑ - BEST PICTURE
The Hurt Locker (WINNER)
Avatar
The Blind Side
District 9
An Education
Inglourious Basterds
Precious: Based on the Novel ‘Push’ by Sapphire
A Serious Man
Up
Up in the Air

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ - DIRECTING
The Hurt Locker (WINNER)
Avatar
Inglourious Basterds
Precious: Based on the Novel ‘Push’ by Sapphire
Up in the Air

ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ - LEADING ACTOR
Jeff Bridges - “Crazy Heart” (WINNER)
George Clooney - “Up in the Air”
Colin Firth - “A Single Man”
Morgan Freeman - “Invictus”
Jeremy Renner - “The Hurt Locker”

ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ - SUPPORTING ACTOR
Matt Damon - “Invictus”
Woody Harrelson - “The Messenger”
Christopher Plummer - “The Last Station”
Stanley Tucci - “The Lovely Bones”
Christoph Waltz - “Inglourious Basterds” (WINNER)

ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΡΟΛΟΣ - LEADING ACTRESS
Sandra Bullock - “The Blind Side” (WINNER)
Helen Mirren - “The Last Station”
Carey Mulligan - “An Education”
Gabourey Sidibe - “Precious: Based on the Novel ‘Push’ by Sapphire”
Meryl Streep - “Julie & Julia”

ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ - SUPPORTING ACTRESS
Penélope Cruz in “Nine”
Vera Farmiga in “Up in the Air”
Maggie Gyllenhaal in “Crazy Heart”
Anna Kendrick in “Up in the Air”
Mo’Nique in “Precious: Based on the Novel ‘Push’ by Sapphire” (WINNER)

ΚΙΝΟΥΜΕΝΟ ΣΧΕΔΙΟ - ANIMATED FEATURE
Coraline
Fantastic Mr. Fox
The Princess and the Frog
The Secret of Kells
Up (WINNER)

ΜΗ ΑΓΓΛΟΦΩΝΗ ΤΑΙΝΙΑ - FOREIGN LANGUAGE FILM
Ajami
El Secreto de Sus Ojos (WINNER)
The Milk of Sorrow
Un Prophète
The White Ribbon

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ - DOCUMENTARY
Burma VJ
The Cove (WINNER)
Food, Inc.
The Most Dangerous Man in America: Daniel Ellsberg and the Pentagon Papers
Which Way Home

ΤΡΑΓΟΥΔΙ - ORIGINAL SONG
“Almost There” - “The Princess and the Frog”
“Down in New Orleans” - “The Princess and the Frog”
“Loin de Paname” - “Paris 36”
“Take It All” - “Nine”
“The Weary Kind (Theme from Crazy Heart)” - “Crazy Heart” (WINNER)

ΜΟΥΣΙΚΗ - ORIGINAL SCORE
Avatar
Fantastic Mr. Fox
The Hurt Locker
Sherlock Holmes
Up (WINNER)

ΣΕΝΑΡΙΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ - SCREENPLAY ORIGINAL
The Hurt Locker (WINNER)
Inglourious Basterds
The Messenger
A Serious Man
Up

ΣΕΝΑΡΙΟ ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ - SCREENPLAY ADAPTED
District 9
An Education
In the Loop
Precious: Based on the Novel ‘Push’ by Sapphire (WINNER)
Up in the Air

MONTAZ - FILM EDITING
Avatar
District 9
The Hurt Locker (WINNER)
Inglourious Basterds
Precious: Based on the Novel ‘Push’ by Sapphire

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ - CINEMATOGRAPHY

Avatar (WINNER)
Harry Potter and the Half-Blood Prince
The Hurt Locker
Inglourious Basterds
The White Ribbon

ΜΑΚΙΓΙΑΖ - MAKE UP
Il Divo
Star Trek (WINNER)
The Young Victoria

ΟΠΤΙΚΑ ΕΦΕ - VISUAL EFFECTS
Avatar (WINNER)
District 9
Star Trek

ΗΧΟΣ - SOUND EDITING
Avatar
The Hurt Locker (WINNER)
Inglourious Basterds
Star Trek
Up

ΗΧΗΤΙΚΑ ΕΦΕ - SOUND MIXING

Avatar
The Hurt Locker (WINNER)
Inglourious Basterds
Star Trek
Transformers: Revenge of the Fallen

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ - ART DIRECTION
Avatar (WINNER)
The Imaginarium of Doctor Parnassus
Nine
Sherlock Holmes
The Young Victoria

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ - COSTUME DESIGN
Bright Star
Coco before Chanel
The Imaginarium of Doctor Parnasus
Nine
The Young Victoria (WINNER)

ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ANIMATION - SHORT FILM ANIMATED
French Roast
Granny O’Grimm’s Sleeping Beauty
The Lady and the Reaper (La Dama y la Muerte)
Logorama (WINNER)
A Matter of Loaf and Death

ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ - SHORT FILM DOCUMENTARY
China’s Unnatural Disaster: The Tears of Sichuan Province
The Last Campaign of Governor Booth Gardner
The Last Truck: Closing of a GM Plant
Music by Prudence (WINNER)
Rabbit à la Berlin

ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ - SHORT FILM LIVE ACTION
The Door
Instead of Abracadabra
Kavi
Miracle Fish
The New Tenants (WINNER)
Περισσότερα... »

7/3/10

Box Office US - 7/3 Η Αλίκη στα ουράνια

Το μαγικό ραβδάκι του Tim Burton και η πάντοτε αβανταδόρικη υποστήριξη της Disney έκαναν το θαύμα τους, οδηγώντας την μοντέρνα εκδοχή του Alice In Wonderland, στην κορυφή του εβδομαδιαίου Box Office, με ένα εκπληκτικό σκορ τριημέρου, με περισσότερα από 116 εκ. δολάρια. Με την επίδοση αυτή, η κινηματογραφική μεταφορά του κλασσικού βιβλίου του Lewis Carroll, γίνεται αυτόματα η πιο επιτυχημένη ταινία που έκανε ποτέ ντεμπούτο μέσα στον Μάρτιο - ξεπερνώντας το μέχρι στιγμής καλύτερο σκορ των 300, 70.8 εκ από το 2007 - αλλά και γενικότερα εκείνη με το πιο εμπορικό άνοιγμα της ιστορίας, αν αναφερόμαστε σε φιλμ που δεν είναι σίκουελ. Για να υπάρξει και μια μικρή σύγκριση με το άνοιγμα του Avatar, σε ένα Σ/Κ όμως που η Αμερική βρισκόταν κάτω από βαρυχειμωνιά, να θυμηθούμε πως το megahit του Cameron, έκανε μόλις 77 εκ. τις πρώτες ημέρες της έκδοσης του. Με το τεράστιο σκορ της Αλίκης, επιβεβαιώνεται κατά κάποιο τρόπο και η δυναμική της τρισδιάστατης φόρμας, που προκαλεί συνωστισμό στα γκισέ, κατάσταση που αναμένεται να σφραγίσει και με την δική του πορεία το Clash Of The Titans που αναμένεται τον Απρίλη. Τέλος σε ότι αφορά στα επιτεύγματα του αγαπητού Burton, φυσικά το Alice, αποτελεί την κορυφαία εισπρακτικά στιγμή της καριέρας του - προηγούμενη υπήρξε το Charlie And The Chocolate Factory - αν και δεν είχε και την θερμότερη υποδοχή από τους απανταχού κριτικούς. Η Disney πάντως πρέπει να είναι απόλυτα ικανοποιημένη, έστω και αν γνωρίζει πως το συνολικό κόστος της παραγωγής του φιλμ, άγγιξε τα 200 εκ.

Ανάμεικτα τα συναισθήματα για την επόμενη καινούργια ταινία της εβδομάδας, το Brooklyn's Finest, που μπορεί να κατακτά την δεύτερη θέση του βάθρου, αλλά το ρεκόρ των 13.5 εκ. δεν δείχνει απόλυτα ικανοποιητικό. Εξαρτάται βεβαίως από ποια σκοπιά το βλέπει κανείς, αφού αν φανταστούμε πως δεν πρόκειται για παραγωγή μεγάλου στούντιο, με περιορισμένο κόστος, τότε μάλλον ο Fuqua και η Overture πρέπει να είναι ευχαριστημένοι. Σε ότι αφορά τέλος στο τοπ της ερχόμενης εβδομάδας, αν και δεν αναμένω να υπάρξουν σημαντικές αλλαγές, εντούτοις υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για την αποδοχή που θα δείξει ο κόσμος, στην καινούργια συνεργασία Damon - Greengrass, The Green Zone, χωρίς το σημαντικό στήριγμα της λέξης Bourne στον τίτλο, αλλά και της μελαγχολικής επιστροφής του Robert Pattinson, με το Remember Me, το πρώτο στην ουσία πρωταγωνιστικό βήμα του, μακρυά από το Twilight Saga που τον ανέδειξε ως σούπερ αστέρα.

Box Office US 7 Μαρτίου 2010



 Φιλμ
 Σ/Κ
 Σύνολο
1
 Alice In Wonderland
 $116,300,000
 $116.3
2
 Brooklyn's Finest
 $13,500,000
 $13.5
3
 Shutter Island
 $13,300,000
 $95.8
4
 Cop Out
 $9,145,000
 $32.3
5
 Avatar
 $7,700,000
 $720.1
6
 The Crazies
 $7,016,000
 $27.4
7
 Percy Jackson & The Olympians
 $5,100,000
 $78
8
 Valentine's Day
 $4,270,000
 $106.4
9
 Crazy Heart
 $3,350,000
 $29.5
10
 Dear John
 $2,850,000
 $76.6



Περισσότερα... »

6/3/10

News - Midnight Run σίκουελ...

Ο Διώκτης του Μεσονυκτίου (Midnight Run) υπήρξε μια από τις πιο καλογραμμένες κωμικές περιπέτειες της δεκαετίας του 80, αλλά και από τις πιο διαχρονικές, αφού παρακολουθείται ακόμη και σήμερα, προκαλώντας και πάλι την ίδια εύθυμη διάθεση. Σκηνοθετημένο από τον Martin Brest (Beverly Hills Cop) κι έχοντας δύο πραγματικούς γίγαντες στο καστ, τον Robert De Niro και τον Charles Grodin, το φιλμ περιγράφει την κοινή πορεία ενός διεφθαρμένου - πλην ιδεαλιστή - λογιστή και του επί χρήμασι κυνηγού του, από την μια άκρη της Αμερικής στην άλλη. Σήμερα, 22 χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία, η Universal αποφάσισε να χρηματοδοτήσει μια συνέχεια, που θα έχει στο επίκεντρο της, την φιγούρα του πρώην μπάτσου από το LA, ρόλο που πιθανότατα θα επαναλάβει ο μεγάλος Bob, που θα πάρει και θέση συμπαραγωγού. Αν και ακόμη δεν έχει γίνει γνωστό το όνομα του σκηνοθέτη του σίκουελ, εντούτοις ανακοινώθηκε πως την σεναριακή μεταφορά του θέματος από τα eightees στην σημερινή εποχή, έχει αναλάβει ο Tim Dowling, που είχε συγγράψει και το Role Models.

Περισσότερα... »

5/3/10

News - Η Μεγάλη των Μπάτσων Σχολή επιστρέφει

Δεν πιστεύω να υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο, που να μην έχει παρακολουθήσει έστω ένα επεισόδιο ενός από τα πιο επιτυχημένα κινηματογραφικά σήριαλ όλων των εποχών, του Police Academy. Η χιουμοριστική και διασκεδαστική προσέγγιση της καθημερινότητας των αστυνομικών της Νέας Υόρκης, που έφτασε σε πολύ υψηλό βαθμό δημοτικότητας, όπως απέδειξαν τα εισιτήρια που έκοψαν τα έξι σίκουελς είναι πανέτοιμη να επιστρέψει στις μεγάλες οθόνες, σύμφωνα με την ανακοίνωση των συμπαραγωγών στούντιο New Line και Warner Bros. Βασικός υποκινητής του αναμενόμενου reboot, ο πρωταγωνιστής που αναδείχτηκε περισσότερο μέσα από την Μεγάλη των Μπάτσων Σχολή, Steve Gutenberg, που σε δηλώσεις του υποστήριξε πως και άλλοι σταρς που πέρασαν από την σειρά, έχουν ερωτηθεί αν είναι πρόθυμοι να φορέσουν ξανά τη στολή, όπως η Sharon Stone και η Kim Cattrall, μα ακόμη δεν έχουν δώσει μια σαφή απάντηση. Εδώ που τα λέμε αμφότερες μπορεί να είναι σέξι, αλλά έχουν ξεπεράσει τα πενήντα, ηλικία που δεν τους επιτρέπει να βγουν ξανά στους δρόμους για περιπολία...

Περισσότερα... »

Legend Of The Guardians - Trailer

Άφησε το ένστικτο να σε οδηγήσει. Άφησε το θρύλο να σε εμπνεύσει. Με μια στροφή 180 μοιρών στην μέχρι τώρα δημιουργική του καριέρα, ο Zach Snyder, του Dawn Of The Dead, των Watchmen και φυσικά των πολυσυζητημένων 300, παίρνει το ρίσκο να ασχοληθεί με το animation, με το φιλμ Legend Of The Guardians, που θεματικά βασίζεται στη σειρά επιτυχημένων βιβλίων της Kathryn Lasky, με τον τίτλο Guardians of Ga'Hoole. Πρόκειται για τις περιπέτειες του νεαρού Σόρεν, μιας ριψοκίνδυνης και άφοβης κουκουβάγιας, που δείχνοντας απαράμιλλο θάρρος, θα επιχειρήσει να απελευθερώσει την χώρα του από το σκότος της κυριαρχίας των παρανοϊκών δικτατόρων. Πίσω από την παραγωγή - που στηρίζει η Warner και η Village Roadshow - υπάρχει η Αυστραλιανή Animal Logic, που πέρα από τις συνεργασίες της σε μπλοκμπάστερς σαν το Matrix ή το Fellowship Of The Ring, είναι η κύρια υπεύθυνη για την απόλυτη επιτυχία του Happy Feet. Το πρώτο τίζερ τρέιλερ, που έκανε την εμφάνιση του στην πρεμιέρα της Αλίκης στην χώρα των Θαυμάτων, μπορεί να διαρκεί περισσότερο από δύο λεπτά, μα δεν αποκαλύπτει ιδιαίτερες πτυχές της


Το βέβαιο είναι πως στις καλοσχηματισμένες - τρισδιάστατες φυσικά - εικόνες του κινουμένου σχεδίου, θα χορτάσουμε καταιγιστική δράση, με πρωταγωνιστές τα συμπαθητικά πτηνά, στα οποία τις φωνές τους χαρίζουν οι Sam Neill, Hugo Weaving, Emilie de Ravin, Jim Sturgess, Geoffrey Rush και Helen Mirren. Η πρεμιέρα του Legend Of The Guardians υπολογίζεται για τις 24 του ερχόμενου Σεπτέμβρη, όταν και θα δοκιμαστούν οι δυνατότητες του Αμερικάνου σκηνοθέτη, πριν ξεκινήσει τα γυρίσματα του Xerxes.
Στις δικές μας αίθουσες 14 Οκτωβρίου 2010, με τον τίτλο Ο Θρύλος των Ιπτάμενων Φρουρών

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)